Οι εφημερίδες και να κανάλια, σήμερα, έχουν Διευθυντές; Αρχισυντάκτες;


Θα το συνεχίσω… Δεν την αντέχω άλλο αυτή τη σιωπή του σιναφιού μου.

Αυτό το πράγμα ΔΕΝ είναι Δημοσιογραφία

Και ξαναρωτάω: Οι εφημερίδες και να κανάλια, σήμερα, έχουν Διευθυντές; Αρχισυντάκτες;

Ας υποθέσουμε οτι έχουν…

Οταν λοιπόν τους ερχόταν, καθημερινά σχεδόν τον τελευταίο μήνα, ο «αρμόδιος» συντάκτης και τους έλεγε «έχω πληροφορίες για το θέμα της απόσυρσης», τι ακριβώς έκαναν αυτοί οι Διευθυντές και Αρχισυντάκτες;

Ρωτούσαν ΠΟΙΕΣ πληροφορίες έχει ο συντάκτης;
Ρωτούσαν ΠΟΙΟΣ τους τις έδωσε;
Ρωτούσαν αν τις έχει διασταυρώσει και από αλλού;

Σήκωναν ένα ΓΑΜΗΜΕΝΟ τηλέφωνο να ρωτήσουν και οι ίδιοι;

Ε, ΟΧΙ λοιπόν!
Δεν έκαναν τίποτα από τα παραπάνω.
Διότι αν τα είχαν κάνει δεν θα είχαν διαψευστεί τόσο οικτρά χθες.
Δεν θα είχαν εκθέσει τόσο πολύ τα Μέσα στα οποία δουλεύουν.
Δεν θα είχαν για μια ακόμη φορά εκθέσει τη Δημοσιογραφία. Και κυρίως…

…δεν θα είχαν παραπληροφορήσει τους πολίτες!

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ; (ελπίζω όχι όλοι)

Πήραν κανένα τηλέφωνο κάποιον φίλο ή και «πελάτη» αυτοκινητοβιομήχανο και ρώτησαν. Και τι θα τους έλεγε ο φίλος και πελάτης; Οτι αποσύρεται η απόσυρση; Αυτοκίνητα θέλει να πουλήσει ο χριστιανός! Μα δέκα μέρες; Μα πέντε; Θα τσιμπήσουν οι ηλίθιοι…

Ασχημο παιχνίδι!

ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΚΑΝΑΝ;

Σκέφτηκαν: «Το θέμα της απόσυρσης «πουλάει»! Γράφτο!»

«Πουλάει»!

Μάλιστα! Να δούμε οι εφημερίδες για πόσο ακόμη θα πουλάνε!

Το ερώτημα αλλάζει: Οι εφημερίδες και να κανάλια, σήμερα, έχουν τους ΙΔΙΟΥΣ Διευθυντές και Αρχισυντάκτες που είχαν και προχθές;

Οι εφημερίδες και να κανάλια, σήμερα, έχουν Διευθυντές; Αρχισυντάκτες;


Θα το συνεχίσω… Δεν την αντέχω άλλο αυτή τη σιωπή του σιναφιού μου.

Αυτό το πράγμα ΔΕΝ είναι Δημοσιογραφία

Και ξαναρωτάω: Οι εφημερίδες και να κανάλια, σήμερα, έχουν Διευθυντές; Αρχισυντάκτες;

Ας υποθέσουμε οτι έχουν…

Οταν λοιπόν τους ερχόταν, καθημερινά σχεδόν τον τελευταίο μήνα, ο «αρμόδιος» συντάκτης και τους έλεγε «έχω πληροφορίες για το θέμα της απόσυρσης», τι ακριβώς έκαναν αυτοί οι Διευθυντές και Αρχισυντάκτες;

Ρωτούσαν ΠΟΙΕΣ πληροφορίες έχει ο συντάκτης;
Ρωτούσαν ΠΟΙΟΣ τους τις έδωσε;
Ρωτούσαν αν τις έχει διασταυρώσει και από αλλού;

Σήκωναν ένα ΓΑΜΗΜΕΝΟ τηλέφωνο να ρωτήσουν και οι ίδιοι;

Ε, ΟΧΙ λοιπόν!
Δεν έκαναν τίποτα από τα παραπάνω.
Διότι αν τα είχαν κάνει δεν θα είχαν διαψευστεί τόσο οικτρά χθες.
Δεν θα είχαν εκθέσει τόσο πολύ τα Μέσα στα οποία δουλεύουν.
Δεν θα είχαν για μια ακόμη φορά εκθέσει τη Δημοσιογραφία. Και κυρίως…

…δεν θα είχαν παραπληροφορήσει τους πολίτες!

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ; (ελπίζω όχι όλοι)

Πήραν κανένα τηλέφωνο κάποιον φίλο ή και «πελάτη» αυτοκινητοβιομήχανο και ρώτησαν. Και τι θα τους έλεγε ο φίλος και πελάτης; Οτι αποσύρεται η απόσυρση; Αυτοκίνητα θέλει να πουλήσει ο χριστιανός! Μα δέκα μέρες; Μα πέντε; Θα τσιμπήσουν οι ηλίθιοι…

Ασχημο παιχνίδι!

ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΚΑΝΑΝ;

Σκέφτηκαν: «Το θέμα της απόσυρσης «πουλάει»! Γράφτο!»

«Πουλάει»!

Μάλιστα! Να δούμε οι εφημερίδες για πόσο ακόμη θα πουλάνε!

Το ερώτημα αλλάζει: Οι εφημερίδες και να κανάλια, σήμερα, έχουν τους ΙΔΙΟΥΣ Διευθυντές και Αρχισυντάκτες που είχαν και προχθές;

«Αντισυστημική» παρθενία ή…;

Θ. Καρτερός

Γιαλαντζί, ή βαμμένοι στο αίμα, οι τρομοκράτες ποτέ δεν έβλαψαν το σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμούν. ΠΟΤΕ! Ίσα-ίσα το βοήθησαν να ξεπεράσει δυσκολίες, να νομιμοποιήσει την πιο άγρια καταστολή, να σταθεροποιηθεί χειραγωγώντας κόσμο και κόσμο. Αυτός είναι και ο λόγος που αν η αγριότητα του συστήματος δεν παράγει τρομοκράτες τη στιγμή που τους χρειάζεται, τότε τους κατασκευάζει στα εργαστήρια των μυστικών υπηρεσιών. Μια μικρή αναδρομή στα διάφορα Ράιχσταγ και τις Κόκκινες Προβιές του παρελθόντος είναι αποκαλυπτική.
Γι’ αυτό δεν είναι καθόλου πειστική η προσπάθεια να πειστούμε ότι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας μπορεί να γίνει με εθνικές συμφωνίες και κομματικές ομοφωνίες. Κοιτάξτε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το ΛΑΟΣ ανοιχτά και λαίμαργα, η Ν.Δ. πιο ντροπαλά αλλά σαφώς, και το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ ακόμα πιο ντροπαλά, αλλά επίσης σαφώς, επενδύουν στην τρομοκρατία και στο φόβο που αυτή παράγει. Από το ακροδεξιό αίτημα για περισσότερη αστυνομία, μέχρι τις αυστηρές εμφανίσεις του υπουργού Προστασίας (μας) και τις συναινετικές μπαρούφες ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., όλα παίζουν. Ο καλός ο μύλος του συστήματος αλέθει και Σέχτες και Πυρήνες και όλα τα συναφή.
Με αυτά τα δεδομένα υπάρχουν κι κείνοι που αναρωτιούνται: Συγκροτεί επαρκή αριστερή πολιτική η αυτονόητη καταδίκη της τρομοκρατίας, ή και οι επίσης αυτονόητες επισκέψεις στα νοσοκομεία; Η αριστερά είναι εντελώς και κάθετα αντίθετη στη βία, στο αίμα, στις καταστροφές, εν ονόματι οποιωνδήποτε σκοπών. Καταγγέλλει ότι η δημοκρατία, τα δικαιώματα των πολιτών, το κίνημα των εργαζομένων και τελικά η ίδια πληρώνουν τα σπασμένα. Ξέρει ποιον πυροβολούν τα Καλάσνικοφ μαζί με τους πολίτες και τους αστυνομικούς που σημαδεύουν. Η αριστερά έχει συνεπώς ανοιχτό πολιτικό μέτωπο με την τρομοκρατία κάθε είδους. Έτσι δεν είναι;
Ε, τότε ας κάνει αυτό που ξέρει καλά. Να συζητήσει με όρους πολιτικής και μαζικής αντιμετώπισης, το φαινόμενο. Να επισημάνει τις επιπτώσεις του, τις ποικίλες στάσεις και επιδιώξεις που γεννάει. Να προτείνει το δικό της «διά ταύτα» -απάντηση στις ΛΑΟΣυνταγές, στις αστυνομολαγνείες και στις πανεθνικές τρυφερότητες. Να πείσει ότι χρειάζονται όχι κινήσεις φιγούρας, αλλά εγρήγορση, κινητοποίηση, πεζοδρόμιο, με συγκεκριμένα αιτήματα κι όχι μόνο κατάρες. Αλλιώς ας αφήνει τους Προστάτες να κάνουν παιγνίδι, κλεισμένη στα… πτερυγοειδή φοβικά σύνδρομα μη χάσει την αντισυστημική παρθενία της.

>«Αντισυστημική» παρθενία ή…;

«Αντισυστημική» παρθενία ή…;

Θ. Καρτερός

Γιαλαντζί, ή βαμμένοι στο αίμα, οι τρομοκράτες ποτέ δεν έβλαψαν το σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμούν. ΠΟΤΕ! Ίσα-ίσα το βοήθησαν να ξεπεράσει δυσκολίες, να νομιμοποιήσει την πιο άγρια καταστολή, να σταθεροποιηθεί χειραγωγώντας κόσμο και κόσμο. Αυτός είναι και ο λόγος που αν η αγριότητα του συστήματος δεν παράγει τρομοκράτες τη στιγμή που τους χρειάζεται, τότε τους κατασκευάζει στα εργαστήρια των μυστικών υπηρεσιών. Μια μικρή αναδρομή στα διάφορα Ράιχσταγ και τις Κόκκινες Προβιές του παρελθόντος είναι αποκαλυπτική.
Γι’ αυτό δεν είναι καθόλου πειστική η προσπάθεια να πειστούμε ότι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας μπορεί να γίνει με εθνικές συμφωνίες και κομματικές ομοφωνίες. Κοιτάξτε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το ΛΑΟΣ ανοιχτά και λαίμαργα, η Ν.Δ. πιο ντροπαλά αλλά σαφώς, και το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ ακόμα πιο ντροπαλά, αλλά επίσης σαφώς, επενδύουν στην τρομοκρατία και στο φόβο που αυτή παράγει. Από το ακροδεξιό αίτημα για περισσότερη αστυνομία, μέχρι τις αυστηρές εμφανίσεις του υπουργού Προστασίας (μας) και τις συναινετικές μπαρούφες ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., όλα παίζουν. Ο καλός ο μύλος του συστήματος αλέθει και Σέχτες και Πυρήνες και όλα τα συναφή.
Με αυτά τα δεδομένα υπάρχουν κι κείνοι που αναρωτιούνται: Συγκροτεί επαρκή αριστερή πολιτική η αυτονόητη καταδίκη της τρομοκρατίας, ή και οι επίσης αυτονόητες επισκέψεις στα νοσοκομεία; Η αριστερά είναι εντελώς και κάθετα αντίθετη στη βία, στο αίμα, στις καταστροφές, εν ονόματι οποιωνδήποτε σκοπών. Καταγγέλλει ότι η δημοκρατία, τα δικαιώματα των πολιτών, το κίνημα των εργαζομένων και τελικά η ίδια πληρώνουν τα σπασμένα. Ξέρει ποιον πυροβολούν τα Καλάσνικοφ μαζί με τους πολίτες και τους αστυνομικούς που σημαδεύουν. Η αριστερά έχει συνεπώς ανοιχτό πολιτικό μέτωπο με την τρομοκρατία κάθε είδους. Έτσι δεν είναι;
Ε, τότε ας κάνει αυτό που ξέρει καλά. Να συζητήσει με όρους πολιτικής και μαζικής αντιμετώπισης, το φαινόμενο. Να επισημάνει τις επιπτώσεις του, τις ποικίλες στάσεις και επιδιώξεις που γεννάει. Να προτείνει το δικό της «διά ταύτα» -απάντηση στις ΛΑΟΣυνταγές, στις αστυνομολαγνείες και στις πανεθνικές τρυφερότητες. Να πείσει ότι χρειάζονται όχι κινήσεις φιγούρας, αλλά εγρήγορση, κινητοποίηση, πεζοδρόμιο, με συγκεκριμένα αιτήματα κι όχι μόνο κατάρες. Αλλιώς ας αφήνει τους Προστάτες να κάνουν παιγνίδι, κλεισμένη στα… πτερυγοειδή φοβικά σύνδρομα μη χάσει την αντισυστημική παρθενία της.

>«Αντισυστημική» παρθενία ή…;

κοντέινερ: Νέα έκδοση για την πολιτική, τον πολιτισμό και τις τέχνες

Ενα νέο εκδοτικό εγχείρημα, το ένθετο «κοντέινερ» (www.konteiner.gr) για την πολιτική, τον πολιτισμό και τις τέχνες κυκλοφορεί την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα μαζί με την Ελευθεροτυπία. Διαβάστε το editorial του πρώτου τεύχους…

Η Φωτιά κάτω απ’ τον καπνό

_Κωνσταντίνος Τζαμιώτης

Το κοντέινερ θα κυκλοφορεί κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα μαζί με την ελευθεροτυπία. Την ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε ακόμη όσους βοήθησαν για να πραγματωθεί αυτή η προσπάθειας και ας μην βρίσκονται τα ονόματά τους ανάμεσα στους συνεργάτες του τεύχους. Η συμβολή τους υπήρξε καίρια. Ακόμη και αυτό το προλογικό σημείωμα τους οφείλει πολλά.

Η τέχνη, οι νέες ιδέες, ένα καινούργιο έντυπο, οφείλουν να αμφισβητούν, υποστηρίζουν ορισμένοι.

Σε μια ατελή κοινωνία όπως η δική μας, τίποτα δεν μπορεί να είναι σπουδαιότερο για έναν σκεπτόμενο άνθρωπο απ’ αυτή την υποχρέωση, συμπληρώνουν κάποιοι άλλοι.

Η υπακοή στον κανόνα γρήγορα αποδεικνύεται πνιγερή οδηγεί σε χυδαίους καθωσπρεπισμούς, μολύνει κάθε προσπάθεια παρέμβασης. Συμφωνούμε, έστω και αν η ελληνική πραγματικότητα, μέρος της οποίας είμαστε και εμείς, είναι αρκούντως μελαγχολική.

Το βλέπετε, είμαστε βέβαιοι πως το βλέπετε και εσείς. Το αντίπαλο δέος κάθε δημιουργικής πρότασης βρίσκεται πάντα εκεί, γιγάντιο, ζοφερό, προστατευμένο από θηριώδεις πλειοψηφίες, ανιαρά αμετάβλητες κοινοτοπίες και βλακώδεις πολιτικές. Ονομάζεται άγνοια, μετριότητα, απάθεια, αδιαφορία, ευδαιμονισμός.

Χρειάζεται θάρρος ή θράσος για να σταθείς απέναντι σ’ αυτό το συνωστισμό, είναι απαραίτητο να διαθέτεις προτάσεις για οτιδήποτε αμφισβητείς. Η αναστροφή μιας τόσο γενικευμένης κατάστασης απαιτεί νηφαλιότητα, γνώση, εντιμότητα, μαχητική διάθεση, επιμονή.

Η θέση όμως είναι συγκεκριμένη, οι πρώτες επιλογές μας σαφείς, η φιλοδοξία μας δηλωμένη.

Το πρώτο τεύχος του κοντέινερ είναι εδώ, γεμάτο ιδέες που κάνουν λόγο όχι μόνο για τον «καπνό» που απειλεί να τυλίξει τα πάντα γύρω μας αλλά και για τη φωτιά που καίει από κάτω.

Η ταυτότητα του «κοντέινερ»

Τηλέφωνο: 211 400 57 45

Εκδότης: Στέφανος Νόλλας

Διευθυντής: Κωνσταντίνος Τζαμιώτης

Ειδικός σύμβουλος: Γιώργος Διβάνης

Αρχισυντάκτρια: Ευγενία Μπόζου

Creative Direction: Γιώργος Κωνσταντινίδης, NoLogo

Συνεργάτες: Μυρτώ Αποστολίδου, Λευτέρης Βασιλόπουλος, Αλέξανδρος Βούλγαρης, Χαράλαμπος Γωγιός, Γιώργος Διβάνης, Γεράσιμος Δομένικος, Λένα Κιτσοπούλου, Γιώργος Κοκκινάκος, Αλέκος Λούντζης, Γιάννης Μακριδάκης, Μαρία Μανδαλά, Αντώνης Μανιτάκης, Ηλίας Μαρμαράς, Δημήτρης Νόλλας, Ζάφος Ξαγοράρης, Λίνα Πανταλέων, Πάνος Παπαδημητρόπουλος, Μαρία Λουίζα Παπαδοπούλου, Κλειώ Παπαντολέων, Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Ιωάννα Ρεμιεδάκη, Μάνος Σιφονιός, Ματθαίος Τσιμιτάκης, Κώστας Τσιρώνης, Γιάννης Υφαντής, Άννα-Μαρία Φίλιππα, Errands, Mr Comfort, Maurizio De Rosa, The Erasers, Vozek Slazi.

Γραμματεία: Juliette Van Dorst, j.vandorst@konteiner.gr

Εταιρική ταυτότητα – Πιλοτικό layout: Βαγγέλης Παπάζογλου

"Είχαμε το αυγό του φιδιού…

…τώρα έχουμε και το αυγό των Εξαρχείων» όπως έγραψε και ο φίλος Θανάσης Χειμωνάς.

Τη χθεσινοβραδινή επίθεση νεαρών σε καφέ των Εξαρχείων, κατά τη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου της Σώτης Τριανταφύλλου, καταγγέλλει με ανακοίνωσή του ο Συνασπισμός.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, στο «Φλοράλ», ομάδα νεαρών εισέβαλε στο χώρο, πέταξε αβγά και απάιτησε να φύγει η συγγραφέας από τα Εξάρχεια. «Η επίθεση αυτή, ως ‘πολιτική’ πρακτική, τροφοδοτεί το κλίμα της γενικευμένης αστυνομοκρατίας που επικρατεί στην περιοχή των Εξαρχείων όλο το τελευταίο διάστημα. Πράξεις σαν την χθεσινή οδηγούν στον εκφασισμό της περιοχής των Εξαρχείων με έναν άλλο τρόπο», τονίζει ο ΣΥΝ στην ανακοίνωσή του.

news in.gr – Επίθεση «αντιεξουσιαστών» δέχθηκε η Σώτη Τριανταφύλλου

>>>«Λωρίδα της Γάζας» ή «Τζουράσικ Παρκ»;;;

Αυτό το πράγμα ΔΕΝ είναι Δημοσιογραφία

– Εδώ και μέρες διαβάζουμε, ακούμε, βλέπουμε «δημοσιογραφικές» «πληροφορίες» για το τι θα αποφασίσει η κυβέρνηση για την απόσυρση των αυτοκινήτων…

Και η κυβέρνηση αποφασίζει. Και καμιά «πληροφορία» δεν επιβεβαιώνεται.

Αυτό το πράγμα ΔΕΝ είναι Δημοσιογραφία!

-Εδώ και μήνες διαβάζουμε, ακούμε, βλέπουμε «δημοσιογραφικές» «πληροφορίες» για το πότε και αν πρέπει να εμβολιαστούμε για τον ιό της νέας γρίπης.

Και έχει μπει Νοέμβριος. Και κανένας δεν ξέρει αν πρέπει να εμβολιαστεί ο ίδιος ή να εμβολιάσει τα παιδιά του.

Αυτό το πράγμα ΔΕΝ είναι Δημοσιογραφία!

-Εδώ και χρόνια έρευνες στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ δείχνουν οτι οι αναγνώστες εφημερίδων θέλουν χρήσιμες ειδήσεις, πληροφορίες για την καθημερινή τους ζωή και τις ανάγκες τους και λιγότερες αναλύσεις για γενικά θέματα. Διαφορετικά οι εφημερίδες, ο Τύπος συνολικά θα συνεχίσει να κατρακυλάει στην άβυσσο…

Εδώ μάλλον δεν έχουμε πάρει χαμπάρι!
Η ελληνική Δημοσιογραφία είναι άξια της μοίρας της!

Κατά τα άλλα: «τα blogs είναι επικίνδυνα διότι δεν υπάρχει έλεγχος των πληροφοριών που δημοσιεύουν!».

ΝΤΡΟΠΗ!