Πανοπτικόν από την ανάποδη το WikiLeaks, γράφει ο Ουμπέρτο Έκο

Εξωτερικό link »
 
Οι πρεσβείες είναι γραφεία κατασκοπείας, αλλά οι διπλωμάτες μαθαίνουν μόνο ότι ξέρουν ήδη οι δημοσιογράφοι και το κοινό. Το Οργουελικό κράτος παρακολουθεί τους πολίτες του, αλλά και οι πολίτες του ανταποδίδουν και παρακολουθούν το κράτος. Αρχαϊκές μορφές επικοινωνίας επανακάμπτουν ηλεκτρονικά, γράφει ο Ουμπέρτο Έκο,  και το αληθινό μυστικό είναι το άδειο. Χίλαρι και ΗΠΑ, κενοί και άδειοι στο φως του προβολέα…

ΠΗΓΗ: http://www.thepressproject.gr

Πανοπτικόν από την ανάποδη το WikiLeaks, γράφει ο Ουμπέρτο Έκο

Εξωτερικό link »
 
Οι πρεσβείες είναι γραφεία κατασκοπείας, αλλά οι διπλωμάτες μαθαίνουν μόνο ότι ξέρουν ήδη οι δημοσιογράφοι και το κοινό. Το Οργουελικό κράτος παρακολουθεί τους πολίτες του, αλλά και οι πολίτες του ανταποδίδουν και παρακολουθούν το κράτος. Αρχαϊκές μορφές επικοινωνίας επανακάμπτουν ηλεκτρονικά, γράφει ο Ουμπέρτο Έκο,  και το αληθινό μυστικό είναι το άδειο. Χίλαρι και ΗΠΑ, κενοί και άδειοι στο φως του προβολέα…

ΠΗΓΗ: http://www.thepressproject.gr

Χθες δεν έγραψα για το Αυριο

Το άνοιγα, το έκλεινα και το ξανάνοιγα τον ΑΝεμο χθες.
Να γράψω, να μην γράψω, να γράψω.
Δεν έγραψα…

Γιατί η γραφή μπορεί να κάνει τη μνήμη επέτειο.
Μπορεί να κάνει το Αυριο να γίνει Χθες… Προχθές… Κάποτε… Τότε…

Ομως εκείνη η σφαίρα είχε στόχο το Αυριο και όχι το ΤΟΤΕ. Είχε στόχο την καρδιά του μέλλοντός μας.

Ο Αλέξανδρος δεν ήταν ήρωας. Δεν έπεσε σε κάποια μάχη. Δεν πήγε για να πεθάνει.

Ηταν κάτι πολύ παραπάνω από ήρωας: ένα Παιδί!

Ηταν το μέλλον.

Είναι.

Το μόνο που θα επαναλάβω είναι η ίδια κατάρα που «χάρισα» τότε στους δολοφόνους του: Το αίμα του στα κεφάλια σας! Και στα κεφάλια μας! Κανείς δεν θα το ξεπλύνει…




Και κάτι ακόμη: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΒΡΩΜΑΕΙ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ!

Χθες δεν έγραψα για το Αυριο

Το άνοιγα, το έκλεινα και το ξανάνοιγα τον ΑΝεμο χθες.
Να γράψω, να μην γράψω, να γράψω.
Δεν έγραψα…

Γιατί η γραφή μπορεί να κάνει τη μνήμη επέτειο.
Μπορεί να κάνει το Αυριο να γίνει Χθες… Προχθές… Κάποτε… Τότε…

Ομως εκείνη η σφαίρα είχε στόχο το Αυριο και όχι το ΤΟΤΕ. Είχε στόχο την καρδιά του μέλλοντός μας.

Ο Αλέξανδρος δεν ήταν ήρωας. Δεν έπεσε σε κάποια μάχη. Δεν πήγε για να πεθάνει.

Ηταν κάτι πολύ παραπάνω από ήρωας: ένα Παιδί!

Ηταν το μέλλον.

Είναι.

Το μόνο που θα επαναλάβω είναι η ίδια κατάρα που «χάρισα» τότε στους δολοφόνους του: Το αίμα του στα κεφάλια σας! Και στα κεφάλια μας! Κανείς δεν θα το ξεπλύνει…




Και κάτι ακόμη: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΒΡΩΜΑΕΙ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ!