14,5 εκατ. α-διαφανής επιχορήγηση στη "Μακεδονία";;;

** Χωρίς απαντήσεις αλλά και επίσημα έγγραφα-ντοκουμέντα παραμένουν ακόμη οι σοβαρές καταγγελίες από sites και blogs στη Θεσσαλονίκη, μεταξύ αυτών και του Χάρρυ Κλύνν, για επιδότηση της εφημερίδας «Μακεδονίας». Γράφτηκε χωρίς κάνεις από την κυβέρνηση να το διαψεύσει πως «δόθηκε» επιχορήγηση 14,5 εκατ. ευρώ στην εφημερίδα «Μακεδονία». Επειδή αντίστοιχη απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης δεν αναρτήθηκε στη «Διαύγεια» θα είχε ενδιαφέρον η αποσαφήνιση της καταγγελίας και από τις δυο πλευρές. υπάρχει τρόπος να πάρει επιχορήγηση συγκρότημα Τύπου το οποίο εφαρμόζει την εκ περιτροπής εργασία επειδή δεν βγαίνει οικονομικά;


ΠΗΓΗ: http://greektv-com.blogspot.com




Ρε πάτε καλά ή θα σηκωθούν και οι πέτρες;;;

Η ταξική «καρδιά» του Μακεδονικού

Η ελληνική βιβλιογραφία για το Μακεδονικό Ζήτημα στην «κλασική» του φάση, μέχρι δηλαδή τους Βαλκανικούς πολέμους και την κατάλυση της οθωμανικής κυριαρχίας, χαρακτηρίζεται από μια έντονη ανισομέρεια.
Αυτό που έχει μελετηθεί είναι κυρίως οι διπλωματικές και (με ισχυρή δόση εθνικά ορθής αυτολογοκρισίας) στρατιωτικές παράμετροι του ζητήματος.
Οι κοινωνικές αντιθέσεις της μακεδονικής κοινωνίας πριν από το 1912 και η διαπλοκή τους με την ανάπτυξη των αντιμαχόμενων εθνικών κινημάτων και τις στρατηγικές επιλογές των εθνικών κέντρων, μόνο περιθωριακά έχουν θιγεί -συνήθως με παρεμπίπτουσες, δευτερεύουσες και λακωνικές αναφορές.
Κι όμως, το Μακεδονικό είναι πρακτικά αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη γνώση του κοινωνικού πεδίου και των αντιθέσεων, πολιτική αντανάκλαση των οποίων υπήρξε η διαμάχη μεταξύ «ελληνοφρόνων» και «σλαβοφρόνων» Μακεδόνων στη διάρκεια μισού και πλέον αιώνα.
Το σοβαρό αυτό κενό έρχεται να καλύψει το βιβλίο του Σπύρου Καράβα, επίκουρου καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, «Μακάριοι οι κατέχοντες την γην. Γεωκτητικοί σχεδιασμοί προς απαλλοτρίωση συνειδήσεων στη Μακεδονία 1880-1909» (Αθήνα 2010, εκδ. Βιβλιόραμα).
Αντικείμενό του είναι μια ξεχασμένη αν και σημαντικότατη πτυχή αυτής της διαπλοκής του κοινωνικού με το εθνικό: τα σχέδια εξελληνισμού της (οθωμανικής ακόμη) Μακεδονίας διά του «εξελληνισμού» τής εκεί γεωκτησίας. Ως πηγές, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί υλικό από τα αρχεία του ΥΠΕΞ και προσωπικοτήτων της εποχής (Στ. Δραγούμης, Π. Δέλτα κ.ά.), τον Τύπο των ημερών, κυρίως όμως ένα ντοκουμέντο προκλητικά αγνοημένο από την εγχώρια μακεδονολογία: το φυλλάδιο «Το έργον του ελληνισμού εν Μακεδονία», που τύπωσε το 1880 «ως χειρόγραφον» (σε περιορισμένο δηλαδή αριθμό αντιτύπων, για διανομή σε στενό κύκλο οικονομικών παραγόντων και στελεχών του ελληνικού κράτους) ο Αθανάσιος Ευταξίας.
Τρικουπικός και τσιφλικάς
Απεσταλμένος της κυβέρνησης Τρικούπη στη Μακεδονία τα αμέσως προηγούμενα χρόνια, ο τελευταίος αναλύει χωρίς εξωραϊσμούς την «εθνολογική» και κοινωνική κατάσταση στην περιοχή, εισηγούμενος μια στρατηγική συστηματικής αγοράς οθωμανικών τσιφλικιών και μετατροπής τους σε «εστίες ελληνικής εθνικής ζωής», με στρατηγικό στόχο τον γλωσσικό εξελληνισμό και -προοπτικά- την εγχάραξη ελληνικής εθνικής συνείδησης στους σλαβόφωνους καλλιεργητές τους. Συνδυάζοντας την εθνική δράση με τα ιδιωτικά του συμφέροντα, ο Ευταξίας φρόντισε, άλλωστε, στο ίδιο διάστημα να μετατραπεί ο ίδιος σε τσιφλικά, αγοράζοντας ένα αγρόκτημα με σλαβόφωνους κολίγους στο Τίκφες.
Ολόκληρο το φυλλάδιό του αναπαράγεται στο βιβλίο ως παράρτημά του, μαζί με δυο παρεμφερείς εισηγήσεις του 1859 (από τον εγκαταστημένο στις Σέρρες γιατρό Ιωάννη Θεοδωρίδη) και του 1909 (από τον πρόξενο Σερρών Αντώνιο Σαχτούρη). Η εμπιστευτική φύση της όλης «πραγματείας» είναι σαφής: ο Ευταξίας ξεκαθαρίζει στους επίλεκτους αναγνώστες του ότι «διά λόγους ευνοήτους εκρίθη επιβλαβής η δημοσίευσις αυτής» και ζητεί να μην «ανακοινώσωσιν αυτήν και εις άλλους, μη δυναμένους να τηρήσωσι το πράγμα εν απορρήτω».
Αποκαλυπτική είναι επίσης η περιγραφή από τον Καράβα της αντιμετώπισης του ντοκουμέντου από την «εθνικά ορθή» ελληνική ιστοριογραφία: είτε πλήρης αποσιώπηση είτε παραπλανητικές αναφορές, υψηλά δείγματα «της τέχνης τού να μιλάς αποσιωπώντας και να αποκαλύπτεις συγκαλύπτοντας» (σ. 42).
Τα… «κτήνη» του Δραγούμη
Χρησιμοποιώντας ως σκελετό το κείμενο του Ευταξία, και διασταυρώνοντάς το με παρόμοιες υπηρεσιακές εκτιμήσεις και εισηγήσεις μισού αιώνα, ο Καράβας φωτίζει εξαιρετικά το κοινωνικό υπόβαθρο της ελληνικής πολιτικής στην οθωμανική Μακεδονία. Από τις πρώτες κινδυνολογικές διαπιστώσεις του 1859 μέχρι τα εποικιστικά σχέδια του Ιωνα Δραγούμη, που το 1903 διαπιστώνει πως «απαιτείται όχι διατήρησις αλλά κατάκτησις της Μακεδονίας» με εγκατάσταση ελληνόγλωσσων γεωργών για ν’ αποτραπεί ο κίνδυνος να μετατραπούν κάποια μέρα σε ιδιοκτήτες τα «κτήνη [τα] λαλούντα την βουλγαρικήν» που καλλιεργούν τη γη της, η εικόνα που προβάλλει απέχει έτη φωτός από το εξωραϊστικό σχήμα της κυρίαρχης ιστοριογραφίας.
Ο συγγραφέας δεν περιορίζεται ωστόσο στην τεκμηριωμένη αποδόμηση ενός ακόμη εθνικού μύθου. Καταδεικνύει, παράλληλα, την ευρωπαϊκή γενεαλογία αυτής της στρατηγικής: πρότυπο του γερμανοσπουδασμένου Ευταξία δεν ήταν άλλο από την πολιτική, που εφάρμοσε ο Βίσμαρκ για τον εκγερμανισμό των πολωνικών εδαφών της Πρωσίας. Αποκαλύπτει, επίσης, μια ξεχασμένη πρόταση της αγγλικής διπλωματίας προς τον σουλτάνο το 1869, δυο χρόνια μετά την εξέγερση των Φίνιανς, για εποικισμό της Μακεδονίας με «οικονομικά κατεστραμμένους και πολιτικά επικίνδυνους Ιρλανδούς αγρότες». Τελικά, το τελευταίο αυτό σχέδιο έμεινε στα χαρτιά -κι έτσι, το Δουβλίνο δεν αποτέλεσε έναν ακόμη παράγοντα του (ιστορικού αλλά και του σημερινού) Μακεδονικού…

Η ταξική «καρδιά» του Μακεδονικού

Η ελληνική βιβλιογραφία για το Μακεδονικό Ζήτημα στην «κλασική» του φάση, μέχρι δηλαδή τους Βαλκανικούς πολέμους και την κατάλυση της οθωμανικής κυριαρχίας, χαρακτηρίζεται από μια έντονη ανισομέρεια.
Αυτό που έχει μελετηθεί είναι κυρίως οι διπλωματικές και (με ισχυρή δόση εθνικά ορθής αυτολογοκρισίας) στρατιωτικές παράμετροι του ζητήματος.
Οι κοινωνικές αντιθέσεις της μακεδονικής κοινωνίας πριν από το 1912 και η διαπλοκή τους με την ανάπτυξη των αντιμαχόμενων εθνικών κινημάτων και τις στρατηγικές επιλογές των εθνικών κέντρων, μόνο περιθωριακά έχουν θιγεί -συνήθως με παρεμπίπτουσες, δευτερεύουσες και λακωνικές αναφορές.
Κι όμως, το Μακεδονικό είναι πρακτικά αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη γνώση του κοινωνικού πεδίου και των αντιθέσεων, πολιτική αντανάκλαση των οποίων υπήρξε η διαμάχη μεταξύ «ελληνοφρόνων» και «σλαβοφρόνων» Μακεδόνων στη διάρκεια μισού και πλέον αιώνα.
Το σοβαρό αυτό κενό έρχεται να καλύψει το βιβλίο του Σπύρου Καράβα, επίκουρου καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, «Μακάριοι οι κατέχοντες την γην. Γεωκτητικοί σχεδιασμοί προς απαλλοτρίωση συνειδήσεων στη Μακεδονία 1880-1909» (Αθήνα 2010, εκδ. Βιβλιόραμα).
Αντικείμενό του είναι μια ξεχασμένη αν και σημαντικότατη πτυχή αυτής της διαπλοκής του κοινωνικού με το εθνικό: τα σχέδια εξελληνισμού της (οθωμανικής ακόμη) Μακεδονίας διά του «εξελληνισμού» τής εκεί γεωκτησίας. Ως πηγές, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί υλικό από τα αρχεία του ΥΠΕΞ και προσωπικοτήτων της εποχής (Στ. Δραγούμης, Π. Δέλτα κ.ά.), τον Τύπο των ημερών, κυρίως όμως ένα ντοκουμέντο προκλητικά αγνοημένο από την εγχώρια μακεδονολογία: το φυλλάδιο «Το έργον του ελληνισμού εν Μακεδονία», που τύπωσε το 1880 «ως χειρόγραφον» (σε περιορισμένο δηλαδή αριθμό αντιτύπων, για διανομή σε στενό κύκλο οικονομικών παραγόντων και στελεχών του ελληνικού κράτους) ο Αθανάσιος Ευταξίας.
Τρικουπικός και τσιφλικάς
Απεσταλμένος της κυβέρνησης Τρικούπη στη Μακεδονία τα αμέσως προηγούμενα χρόνια, ο τελευταίος αναλύει χωρίς εξωραϊσμούς την «εθνολογική» και κοινωνική κατάσταση στην περιοχή, εισηγούμενος μια στρατηγική συστηματικής αγοράς οθωμανικών τσιφλικιών και μετατροπής τους σε «εστίες ελληνικής εθνικής ζωής», με στρατηγικό στόχο τον γλωσσικό εξελληνισμό και -προοπτικά- την εγχάραξη ελληνικής εθνικής συνείδησης στους σλαβόφωνους καλλιεργητές τους. Συνδυάζοντας την εθνική δράση με τα ιδιωτικά του συμφέροντα, ο Ευταξίας φρόντισε, άλλωστε, στο ίδιο διάστημα να μετατραπεί ο ίδιος σε τσιφλικά, αγοράζοντας ένα αγρόκτημα με σλαβόφωνους κολίγους στο Τίκφες.
Ολόκληρο το φυλλάδιό του αναπαράγεται στο βιβλίο ως παράρτημά του, μαζί με δυο παρεμφερείς εισηγήσεις του 1859 (από τον εγκαταστημένο στις Σέρρες γιατρό Ιωάννη Θεοδωρίδη) και του 1909 (από τον πρόξενο Σερρών Αντώνιο Σαχτούρη). Η εμπιστευτική φύση της όλης «πραγματείας» είναι σαφής: ο Ευταξίας ξεκαθαρίζει στους επίλεκτους αναγνώστες του ότι «διά λόγους ευνοήτους εκρίθη επιβλαβής η δημοσίευσις αυτής» και ζητεί να μην «ανακοινώσωσιν αυτήν και εις άλλους, μη δυναμένους να τηρήσωσι το πράγμα εν απορρήτω».
Αποκαλυπτική είναι επίσης η περιγραφή από τον Καράβα της αντιμετώπισης του ντοκουμέντου από την «εθνικά ορθή» ελληνική ιστοριογραφία: είτε πλήρης αποσιώπηση είτε παραπλανητικές αναφορές, υψηλά δείγματα «της τέχνης τού να μιλάς αποσιωπώντας και να αποκαλύπτεις συγκαλύπτοντας» (σ. 42).
Τα… «κτήνη» του Δραγούμη
Χρησιμοποιώντας ως σκελετό το κείμενο του Ευταξία, και διασταυρώνοντάς το με παρόμοιες υπηρεσιακές εκτιμήσεις και εισηγήσεις μισού αιώνα, ο Καράβας φωτίζει εξαιρετικά το κοινωνικό υπόβαθρο της ελληνικής πολιτικής στην οθωμανική Μακεδονία. Από τις πρώτες κινδυνολογικές διαπιστώσεις του 1859 μέχρι τα εποικιστικά σχέδια του Ιωνα Δραγούμη, που το 1903 διαπιστώνει πως «απαιτείται όχι διατήρησις αλλά κατάκτησις της Μακεδονίας» με εγκατάσταση ελληνόγλωσσων γεωργών για ν’ αποτραπεί ο κίνδυνος να μετατραπούν κάποια μέρα σε ιδιοκτήτες τα «κτήνη [τα] λαλούντα την βουλγαρικήν» που καλλιεργούν τη γη της, η εικόνα που προβάλλει απέχει έτη φωτός από το εξωραϊστικό σχήμα της κυρίαρχης ιστοριογραφίας.
Ο συγγραφέας δεν περιορίζεται ωστόσο στην τεκμηριωμένη αποδόμηση ενός ακόμη εθνικού μύθου. Καταδεικνύει, παράλληλα, την ευρωπαϊκή γενεαλογία αυτής της στρατηγικής: πρότυπο του γερμανοσπουδασμένου Ευταξία δεν ήταν άλλο από την πολιτική, που εφάρμοσε ο Βίσμαρκ για τον εκγερμανισμό των πολωνικών εδαφών της Πρωσίας. Αποκαλύπτει, επίσης, μια ξεχασμένη πρόταση της αγγλικής διπλωματίας προς τον σουλτάνο το 1869, δυο χρόνια μετά την εξέγερση των Φίνιανς, για εποικισμό της Μακεδονίας με «οικονομικά κατεστραμμένους και πολιτικά επικίνδυνους Ιρλανδούς αγρότες». Τελικά, το τελευταίο αυτό σχέδιο έμεινε στα χαρτιά -κι έτσι, το Δουβλίνο δεν αποτέλεσε έναν ακόμη παράγοντα του (ιστορικού αλλά και του σημερινού) Μακεδονικού…

Ενα οικολογικό κατσαβίδι

Προσπαθώ από τη Δευτέρα να αποσυνδέσω την ιστορία από την πολιτική αλλά δεν τα καταφέρνω!
(Παρόμοιο πρόβλημα με μένα φαίνεται να έχει και ο Στάθης: Ματσούκας ενύπνιον)

Ομοίως, βεβαίως-βεβαίως, προσπαθώ να αποσυνδέσω τα οικολογικά μανιφέστα από τα newbusiness της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας και άλλων βιομηχανιών!

Any help Mr Chrisogelos????

Η ΕΡΤ, η MKD και η διπλωματική μας πορνογραφία

>>>Tο πρώην Γιουγκοσλαβικό ΜΚD

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr

Απόσπασμα:


Επεα πτερόεντα θα πει κάποιος, αλλά τα εθνικά μας προβλήματα έγιναν και γραπτά. Στην εικόνα που μετέδιδε η πολωνική τηλεόραση στα κανάλια όλου του κόσμου εμφανιζόταν σε τακτά διαστήματα ένα ηλεκτρονικό ταμπλό με το σκορ. Αυτό είχε τα αρκτικόλεξα των χωρών. Στο δικό μας είχε ένα μεγάλο «GRE» και στους ακατονόμαστους ένα ακόμη μεγαλύτερο «MKD». Με άλλα λόγια: δεν φτάνει που χάνουμε κατά κράτος στο όνομα, χάνουμε και τα αρκτικόλεξά του. Πώς να πεισθούν οι πολωνοί να βάλουν το FYROM, που μας αρέσει; Κατ’ αρχήν θα χώραγε μόνο το FYR και κατά δεύτερον κανείς δεν θα ήξερε ποια είναι η δεύτερη ομάδα που παίζει. Δυστυχώς, έπειτα από μια δεκαπενταετία σθεναρής αντίστασης στα διπλωματικά σαλόνια, όλος ο κόσμος αποκαλεί την ακατονόμαστη «Μακεδονία». Ετσι αναφέρεται στους χάρτες, έτσι στα ταξιδιωτικά γραφεία, έτσι και στο μπάσκετ.

Εμείς όμως συνεχίζουμε πόλεμο και φυσικά η ΕΡΤ έχει το δικό της μετερίζι. Ετσι, το κρατικό κανάλι λογόκρινε την πολωνική εικόνα κι έβαλε μια λευκή ταινία που κάλυψε το όνομα «MKD». Οπότε για την ελληνική τηλεόραση οι «GRE» έπαιζαν με τον «λευκό» ή τον «κανένα».

Διακοινοτική ένταση στην ΠΓΔΜ

Κι εμείς;

Εμείς με ποιους είμαστε;

Με τους Αλβανούς ή με τους σερβο-«Μακεδόνες»;

Δεν μας νοιάζει;
Φυσικά και δεν μας νοιάζει… Τι να μας νοιάξει; Μήπως μας νοιάζει και τίποτα;
Με ένα «η Μακεδονία είναι ελληνική» έχουμε καθαρίσει με παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Τι άλλο να μας νοιάξει δηλαδή;
Σάμπως νοιάζει τους Αλβανούς αν η «Μακεδονία» θα λέγεται Μακεδονία;
Δεκάρα τσακιστή δεν δίνουν.

Εκείνους τους ενδιαφέρει η Μεγάλη Αλβανία. Από την Αλβανία μέχρι τη Βουλγαρία. Ισως και λίγο απο ελληνική Ηπειρο. Να μη σου πω και απο ελληνική Μακεδονία.

Κι όταν θα γίνει «μπαρούτι» η «Μακεδονία» και θα βλέπουμε τους καπνούς από τη Θεσσαλονίκη και θα μυρίζουμε ανθρώπινο κρέας μέχρι τη Λαμία, θα μας νοιάζει;

Κι οταν η ΠΓΔΜ γίνει η Παλαιστίνη των Βαλκανίων; Τότε θα μας νοιάζει;

Σώπα καημένε τώρα! Τι να μας νοιάξει… Παίζει και η Ολυμπιακάρα αύριο να’ουμ’!

>>>Διακοινοτική ένταση στην ΠΓΔΜ

Φαντάζομαι πολλούς να διαβάζουν την παραπάνω είδηση με το ακατοίκητο βλέμμα της αγελάδας. Μμμμμουουουουου!

Και η ΚΟΣΜΑΡΑ μας: ΣΚΟΠΙΑΝΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣE ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ VISA!

CINEMANIA: "Εσκισε" το Cult αλά Ελληνικά

Το οτι η ΕΤ3 έχει ποσοστά νικοτίνης δεν το συζητάμε!
Ευτυχώς που πέρα από τα βουνά, τις ραχούλες, τα αρνάκια, τις πίτες και τα ανστενάρια, υπάρχουν εκπομπές σαν το ΟΞΥΓΟΝΟ και το Cinemania που όχι μόνο σώζουν τα προσχήματα ξελασπώνοντας το κανάλι από τα 0,03% αλλά και επιχειρούν πραγματικές τηλεοπτικές δημιουργίες υψηλών προδιαγραφών.

Ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά τηλεθέασης στα 11 χρόνια της παρουσίας της στην ΕΤ3 σημείωσε την περασμένη εβδομάδα η CINEMANIA!
Συγκεκριμένα, το αφιέρωμα «Cult αλά Ελληνικά – Νούμερο 2» που προβλήθηκε την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, είχε μέσο όρο 6,2%, και 149.200 θεατές (με την ΕΤ3 να έχει μέσο όρο 3% και 60.500 θεατές) και άγγιξε το 9% και τους 213.000 θεατές (τηλεθέαση πεντάλεπτου).
Μάλιστα στο κοινό 15 – 44 ετών, η σινεφίλ εκπομπή που επιμελείται και παρουσιάζει ο Νίκος Γουλιάς, συγκέντρωσε 7% ενώ ο μέσος όρος της ΕΤ3 τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν 2,2%.

* Η CINEMANIA μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 12 τα μεσάνυχτα και σε επανάληψη κάθε Σάββατο μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Facebook Group: CINEMANIA Greece Official

My Space: www.myspace.com/cinemaniaofficial

CINEMANIA: "Εσκισε" το Cult αλά Ελληνικά

Το οτι η ΕΤ3 έχει ποσοστά νικοτίνης δεν το συζητάμε!
Ευτυχώς που πέρα από τα βουνά, τις ραχούλες, τα αρνάκια, τις πίτες και τα ανστενάρια, υπάρχουν εκπομπές σαν το ΟΞΥΓΟΝΟ και το Cinemania που όχι μόνο σώζουν τα προσχήματα ξελασπώνοντας το κανάλι από τα 0,03% αλλά και επιχειρούν πραγματικές τηλεοπτικές δημιουργίες υψηλών προδιαγραφών.

Ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά τηλεθέασης στα 11 χρόνια της παρουσίας της στην ΕΤ3 σημείωσε την περασμένη εβδομάδα η CINEMANIA!
Συγκεκριμένα, το αφιέρωμα «Cult αλά Ελληνικά – Νούμερο 2» που προβλήθηκε την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, είχε μέσο όρο 6,2%, και 149.200 θεατές (με την ΕΤ3 να έχει μέσο όρο 3% και 60.500 θεατές) και άγγιξε το 9% και τους 213.000 θεατές (τηλεθέαση πεντάλεπτου).
Μάλιστα στο κοινό 15 – 44 ετών, η σινεφίλ εκπομπή που επιμελείται και παρουσιάζει ο Νίκος Γουλιάς, συγκέντρωσε 7% ενώ ο μέσος όρος της ΕΤ3 τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν 2,2%.

* Η CINEMANIA μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 12 τα μεσάνυχτα και σε επανάληψη κάθε Σάββατο μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Facebook Group: CINEMANIA Greece Official

My Space: www.myspace.com/cinemaniaofficial

CINEMANIA: "Εσκισε" το Cult αλά Ελληνικά

Το οτι η ΕΤ3 έχει ποσοστά νικοτίνης δεν το συζητάμε!
Ευτυχώς που πέρα από τα βουνά, τις ραχούλες, τα αρνάκια, τις πίτες και τα ανστενάρια, υπάρχουν εκπομπές σαν το ΟΞΥΓΟΝΟ και το Cinemania που όχι μόνο σώζουν τα προσχήματα ξελασπώνοντας το κανάλι από τα 0,03% αλλά και επιχειρούν πραγματικές τηλεοπτικές δημιουργίες υψηλών προδιαγραφών.

Ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά τηλεθέασης στα 11 χρόνια της παρουσίας της στην ΕΤ3 σημείωσε την περασμένη εβδομάδα η CINEMANIA!
Συγκεκριμένα, το αφιέρωμα «Cult αλά Ελληνικά – Νούμερο 2» που προβλήθηκε την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, είχε μέσο όρο 6,2%, και 149.200 θεατές (με την ΕΤ3 να έχει μέσο όρο 3% και 60.500 θεατές) και άγγιξε το 9% και τους 213.000 θεατές (τηλεθέαση πεντάλεπτου).
Μάλιστα στο κοινό 15 – 44 ετών, η σινεφίλ εκπομπή που επιμελείται και παρουσιάζει ο Νίκος Γουλιάς, συγκέντρωσε 7% ενώ ο μέσος όρος της ΕΤ3 τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν 2,2%.

* Η CINEMANIA μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 12 τα μεσάνυχτα και σε επανάληψη κάθε Σάββατο μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Facebook Group: CINEMANIA Greece Official

My Space: www.myspace.com/cinemaniaofficial

CINEMANIA: "Εσκισε" το Cult αλά Ελληνικά

Το οτι η ΕΤ3 έχει ποσοστά νικοτίνης δεν το συζητάμε!
Ευτυχώς που πέρα από τα βουνά, τις ραχούλες, τα αρνάκια, τις πίτες και τα ανστενάρια, υπάρχουν εκπομπές σαν το ΟΞΥΓΟΝΟ και το Cinemania που όχι μόνο σώζουν τα προσχήματα ξελασπώνοντας το κανάλι από τα 0,03% αλλά και επιχειρούν πραγματικές τηλεοπτικές δημιουργίες υψηλών προδιαγραφών.

Ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά τηλεθέασης στα 11 χρόνια της παρουσίας της στην ΕΤ3 σημείωσε την περασμένη εβδομάδα η CINEMANIA!
Συγκεκριμένα, το αφιέρωμα «Cult αλά Ελληνικά – Νούμερο 2» που προβλήθηκε την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, είχε μέσο όρο 6,2%, και 149.200 θεατές (με την ΕΤ3 να έχει μέσο όρο 3% και 60.500 θεατές) και άγγιξε το 9% και τους 213.000 θεατές (τηλεθέαση πεντάλεπτου).
Μάλιστα στο κοινό 15 – 44 ετών, η σινεφίλ εκπομπή που επιμελείται και παρουσιάζει ο Νίκος Γουλιάς, συγκέντρωσε 7% ενώ ο μέσος όρος της ΕΤ3 τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν 2,2%.

* Η CINEMANIA μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 12 τα μεσάνυχτα και σε επανάληψη κάθε Σάββατο μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Facebook Group: CINEMANIA Greece Official

My Space: www.myspace.com/cinemaniaofficial