Την 1η θέση σε παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη κατέλαβε η φωτογραφία του Χρήστου Λαμπριανίδη…

Το Ιούνιο του 2010 δημιουργείται στο http://www.deviantart.com ένα group με το όνομα Coolclimate που θα αναλάμβανε να διοργανώσει έναν διεθνή διαγωνισμό με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη. Συγκεντρώνονται περίπου χίλιες δουλειές μεταξύ των οποίων φωτογραφίες, αγάλματα, γραφικά και ζωγραφιές. Οι συμμετέχοντες ήταν από όλες τις γωνιές του πλανήτη.
Ένα πάνελ από αξιόλογους εμπειρογνώμονες Τέχνης επιλέγουν τις 20 finalist οι οποίες δημοσιεύονται στη Huffington Post σε δημόσια ψηφοφορία μέσω της οποίας θα αναδεικνύονταν οι 5 καλύτερες. Οι κριτές ήταν :
• Jackson Browne (μουσικός)
• Chevy Chase (κωμικός) και Jayni Chase (φιλάνθρωπος)
• Mel Chin (καλλιτέχνης)
• Dianna Cohen (καλλιτέχνης)
• Philippe Cousteau (οικολόγος)
• Agnes Gund (συλλέκτης και φιλάνθρωπος)
• Van Jones (Ακτιβιστής)
• Carrie Mae Weems (Καλλιτέχνης)
• David Ross (Επιμελητής)

Οι “top 5 Climate Artists του 2010” όπως ονομάστηκαν και ψηφίστηκαν είναι:

1η θέση: No Pollution Please από τον Λαμπριανίδη Χρήστο (Ελλάδα)
2η θέση: AIR από τον David Criado (Βολιβία)
3η θέση: Oil Spill Duck Sculpture από τον Donald Gialanella (Wisconsin, Η.Π.Α.)
4η θέση: Donʼt Trash It από το Starkman Design Group (California, Η.Π.Α.)
5η θέση: Tick Tock από την Juliet McIver (California, Η.Π.Α.)

Οι νικητές τιμήθηκαν στης 7 Οκτωβρίου στην Ουάσιγκτον, στο «Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο», και τα έργα τους θα εμφανιστούν στο show “Green Planet 100”. Μεταξύ των άλλων, τα έργα θα διανεμηθούν παγκοσμίως σε οργανισμούς για το περιβάλλον με τις οποίες θα υποστηρίξουν επικοινωνιακά τις ανακοινώσεις τους.
Ο Van Jones, ακτιβιστής, σύμβουλος του Ομπάμα σε θέματα οικολογίας κατά το 2009 και ένας από τους κριτές του διαγωνισμού δήλωσε «Αυτές οι εικόνες μιλάνε για τον αέρα, το νερό και την γη που μας συντηρεί. Και μας αποκαλύπτουν την επικίνδυνη εξάρτηση μας από το πετρέλαιο και το κάρβουνο. Η ανθρώπινη εφευρετικότητα δημιούργησε αυτά τα προβλήματα, και η ανθρώπινη δημιουργικότητα – όπου την βλέπουμε εδώ να είναι εμφανής – μπορεί να μας οδηγήσει στη λύση τους. Παροτρύνω τους περιβαλλοντικούς ακτιβιστές να χρησιμοποιούν αυτές τις εικόνες για τις δράσεις τους .»

Το blog που δημιούργησε η Huffington post για τον Λαμπριανίδη Χρήστο μπορείτε να το δείτε εδώ : http://www.huffingtonpost.com/christos-lamprianidis/coolclimate-art-contest-w_b_754929.html

Οι πέντε καλύτερες φωτογραφίες του διαγωνισμού : ttp://coolclimate.deviantart.com/favourites/?41307675#_41307675
Σπόνσορες
• 1Sky
• 350.org
• Artillery Magazine
• Big New Ideas
• The Canary Project
• The Center for American Progress
• Chesapeake Climate Action Network
• Clean Energy Works
• Climate Change Education
• Creative Visions Foundation
• Defenders of Wildlife
• deviantART
• Earth Day Network
• Ecorazzi
• Energy Action Coalition
• Environmental Defense Fund
• Green Community Schools
• Green For All
• Hip Hop Caucus
• Huffington Post
• Kaze Design
• Metropolis Magazine
• National Wildlife Federation
• Oceana
• Planet100
• Plastic Pollution Coalition
• Rock the Vote
• Sierra Club
• Student PIRGS
• Southern Energy Network
• SustainUS
• World Wildlife Fund

Tο κείμενο που απέστειλε ο Χρήστος Λαμπριανίδης στην Huffington post (μεταφρασμένο στα ελληνικά) και διαβάστηκε στην τελετή απονομής βραβείων

Πρώτα απʼ όλα θα θελα να σας ευχαριστήσω. Εσάς και όλους τους συμμετέχοντες σʼ αυτό τον διαγωνισμό. Ήταν μια πραγματική πρόκληση κι ένα διαβατήριο για μας να θίξουμε ένα σημαντικότατο πρόβλημα που μας αφορά όλους. Σε όποια γωνιά του πλανήτη κι αν ζούμε. Μας αφορά όλους κι όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο πιο δραστικά μέτρα μπορούμε να πάρουμε.

• Λίγα λόγια για μένα και την περιοχή που ζω.
Εγώ είμαι Έλληνας. Κι έχω πιστεύω το προνόμιο να ζω σʼ ένα προικισμένο τόπο. Στη Δυτική Μακεδονία, στην Βορειοδυτική πλευρά της χώρας. Και το πιο παράδοξο για κομμάτι της Ελληνικής γης? Δεν βρέχεται από θάλασσα. Δεν της λείπει όμως. Πυκνά δάση, ποτάμια και λίμνες καλύπτουν σχεδόν το 65% της επιφάνειάς της. Μαζί με τον πολιτισμό και την ιστορία της , έχει κι ένα μοναδικό θησαυρό. Τον πλούσιο ορυκτό της πλούτο. Το υπέδαφός της έχει πλούσια κοιτάσματα λιγνίτη που εδώ και 50 χρόνια αποτελούν πηγή ηλεκτροδότησης όλης της χώρας μας. Ο λιγνίτης είναι πολύ σημαντικός για τον ενεργειακό τομέα της Ελλάδας αφού καλύπτει το 70% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια. Η εξόρυξη του λιγνίτη γίνεται σε δύο κυρίως περιοχές της χώρας, στη Δυτική Μακεδονία και στην Πελοπόννησο.
Το νόμισμα αυτό όμως έχει 2 όψεις, όπως άλλωστε όλα τα νομίσματα. Η μία όψη λέει «ενεργειακή καρδιά» της χώρας, ανάπτυξη της μεγαλύτερης βιομηχανίας εξόρυξης και παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, της ΔΕΗ, δουλειά σε περισσότερους από 8000 ανθρώπους, υψηλό ΑΕΠ, σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης. Για πολλά χρόνια η περιοχή μας είναι συνώνυμη της ενέργειας.
• Η άλλη όψη του νομίσματος – Το πρόβλημα
Η μακρόχρονη παραμονή των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στην περιοχή έχει επιφέρει τεράστια περιβαλλοντική ρύπανση. Η τέφρα και τα αιωρούμενα σωματίδια που εκπέμπονται από τις υψικαμίνους της ΔΕΗ είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τη χλωρίδα και την πανίδα, ενώ καθιστούν την περιοχή ως την πιο επιβαρυμένη περιβαλλοντικά σε όλη την Ελλάδα. Η ελληνική ΔΕΗ, είναι η 5η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο, ενώ οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη είναι αυτοί του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς στην Κοζάνη (έκθεση της WWF).
Οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες:
Οι λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ εκλύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2)στην ατμόσφαιρα, το οποίο ως γνωστόν είναι η βασική αιτία για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει οι σταθμοί της ΔΕΗ στην Ελλάδα εκλύουν κάθε χρόνο 43 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ποσό που αποτελεί το 40% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της χώρας.
Και το χειρότερο? Τα σοβαρά προβλήματα υγείας και κυρίως τα αναπνευστικά που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιοχής και ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά. Οι σταθμοί της ΔΕΗ εκπέμπουν υψηλές ποσότητες μικροσωματιδίων, τα οποία σύμφωνα με έρευνες σχετίζονται με σοβαρές ασθένειες, όπως αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες ακόμη και καρκινογενέσεις. Ακόμη εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου, αρσενικό, κάδμιο, νικέλιο, όλα πολύ επικίνδυνοι ρύποι.
Δεν είναι του παρόντος να αναφερθώ περαιτέρω σε στατιστικές και αριθμούς. Αυτό είναι δουλειά των επιστημόνων και των ερευνητών και είναι στη διάθεση όσων πραγματικά ενδιαφέρονται να μάθουν.
Δεν ήταν αυτό που με παρακίνησε. Το πρόβλημα άλλωστε είναι γνωστό.
Εγώ είμαι εκπαιδευτικός. Διδάσκω παιδιά Γυμνασίου. Πάνω από όλα όμως είμαι πατέρας. ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ. Δεν θέλω το περιβάλλον που ζούμε να υποθηκεύσει τη ζωή και το μέλλον των παιδιών. Των δικών μου παιδιών, των μαθητών μου, των συντοπιτών μου.
Είμαι όμως και φωτογράφος. Από χόμπι, από αγάπη. Πως θα μπορούσα άλλωστε να αποτυπώσω καλύτερα την ομορφιά του τόπου μου. Μα και τις ανάγκες του, την φθορά του, την αγωνία των κατοίκων του.
Δεν θέλω ο τόπος μου, που έχει τόσες ομορφιές, να πεθαίνει καθημερινά μέσα από την ανεξέλεγκτη χρήση του ορυκτού του πλούτου με αντάλλαγμα την ευμάρεια της περιοχής. Κι όταν εξαντληθεί ο πλούτος αυτός τι θα συμβεί; Τι γη και αέρα θα αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας;
Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο από το να προστατέψουμε τον τόπο μας, το περιβάλλον του, τις ζωές μας. Αυτό μπορεί να γίνει με την εγκατάσταση σύγχρονων φίλτρων, με την συμβολή των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, με την απόφαση να υιοθετήσουμε πράσινες πολιτικές που θα προστατέψουν το περιβάλλον που ζούμε, που δημιουργούμε και που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές.
Είναι εγκληματικό το κόστος αυτών των εργασιών να λειτουργεί ως δικαιολογία για την μη τέλεσή τους. Δεν ανεχόμαστε τα κέρδη να μπαίνουν πάνω από τις ζωές μας και την προστασία του περιβάλλοντος
Αυτή η αγωνία με παρακίνησε.
Με εργαλείο την μηχανή μου έβγαλα μια φωτογραφία. Την δούλεψα σαν να ζωγράφιζα με τα μάτια της ψυχής μου ένα πίνακα. Και του δώσα ένα όνομα. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ! Για να χουμε μέλλον, ζωή, ελπίδα.
Δεν ξέρω αν πέτυχα κάτι, αν κατάφερα να ευαισθητοποιήσω κάποιους. Αν τους έκανα να κοιτάξουν κατάματα το πρόβλημα. Όμως εγώ αυτό ήθελα. Μέσα από την αγάπη μου για την φωτογραφία προσπάθησα να δείξω πόσο αγαπώ τον τόπο μου και πόσο απεγνωσμένα όλοι αυτοί που τον αγαπούν και τον σέβονται ζητούν απʼ όλους όσους ευθύνονται να κάνουν κάτι. Με όποιο μέσο, από κάθε πόστο. Εγώ έχω μόνο την μηχανή μου. Κάποιοι μπορούν πολύ περισσότερα. Αρκεί να το θελήσουν. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί. Μακάρι να τα καταφέρουμε…
Σας ευχαριστώ πολύ, και ιδιαίτερα την κ. Λιάνα Παπατέρπου που φρόντισε ιδιαίτερα για την οργάνωση και την έκφραση των σκέψεων μου.

Χρήστος Λαμπριανίδης
Κοζάνη 7/10/2010

Πηγή: www.kozan.gr

Εγκληματική αδιαφορία για την Χαραυγή…

Στην Κοζάνη, υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Χαραυγή. Το όνομα με το οποίο ήταν γνωστό το χωριό αυτό ήταν Τζουμάς. Λέξη τούρκικη που σημαίνει αγορά (παζάρι). Το 1928 ονομάστηκε Αμύγδαλα λόγω της μεγάλης του παραγωγής σε αμύγδαλα. Αυτή ήταν και η πρώτη ελληνική ονομασία που πήρε το χωριό.
Επειδή όμως υπήρχαν και άλλα χωριά με το ίδιο όνομα το 1961 πήρε το όνομα Χαραυγή. Πρόκειται για ένα παλιό χωριό που η ιστορία του αρχίζει από την εποχή της τουρκοκρατίας ίσως και νωρίτερα. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του Βερμίου και κατοικήθηκε από Έλληνες μετά την μικρασιατική καταστροφή το 1922-1924, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Εγκαταστάθηκαν σ’ αυτό πρόσφυγες από τη Θράκη (κυρίως από τα χωριά Κερμένι και Νεοχώρι-Νιχώρι), από τη Μικρά Ασία (Μενεμένη – Σμύρνης) και από τον Πόντο (Καύκασος – Καρς της Ρωσικής Καυκασίας). Αυτή ήταν λίγο ως πολύ και η σύσταση πληθυσμού των διπλανών χωριών. Οι πρόσφυγες που ήρθαν από διαφορετικά μέρη του ξεριζωμένου Ελληνισμού μετέφεραν μαζί τους και διαφορετικούς τρόπους ζωής και εργασίας, ήθη και έθιμα. Από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 άρχισαν οι διαδικασίες για την εκμετάλλευση της περιοχής, που σύντομα κατέληξαν στη δημιουργία των εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής και παρασκευής λιπασμάτων με τη χρησιμοποίηση του λιγνίτη σαν πρώτη ύλη για τα λιπάσματα και καύσιμη κινητήρια δύναμη για την ηλεκτροπαραγωγή. Όλος ο χώρος μεταβλήθηκε. Εκεί όπου λόφοι και χωράφια και χερσότοποι, υψώθηκαν καμινάδες κι’ άπλωσαν σε χιλιόμετρα οι ταινίες μεταφοράς λιγνίτη στο χώρο των εργοστασίων. Χιλιάδες μηχανήματα κι’ εργάτες μπήκαν στα σπλάχνα της γης και αναποδογύρισαν τον τόπο κι’ έγιναν όλα αγνώριστα. Μέσα στη λιγνιτοφόρο περιοχή βρέθηκε και ο οικισμός της Χαραυγής και όλα σχεδόν τα κτήματα του χωριού, καθώς και τα μικρότερων χωριών: Εξοχή, Κλείτος, Καρδιά, Κόμανο, ενώ θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλα. Έτσι άρχισαν οι διαδικασίες των απαλλοτριώσεων τόσο των αγροκτημάτων όσο και των σπιτιών και άλλων κτισμάτων και τέθηκαν προθεσμίες μέσα στις οποίες έπρεπε να εγκαταλειφθεί το χωριό. Οι κάτοικοι πρόσφυγες του 1922, βρέθηκαν και πάλι μπροστά σε καινούργιο ξεριζωμό και ξεσπίτωμα, σε μια καινούργια προσφυγιά. Καινούργιες πάλι στενοχώριες και περιπλανήσεις και ταλαιπωρίες. Όπως ήταν φυσικό, το γεγονός προκάλεσε αναστάτωση και γενική έντονη ανησυχία για τη μελλοντική επιβίωση. Στα καφενεία και σε κάθε χώρο συγκέντρωσης αναπτύσσονταν και ζωντάνευαν οι συζητήσεις γύρω από το θέμα και αναζητούνταν λύσεις και τρόποι αντίστασης κατά των όποιων θα επιχειρούσαν τη διάλυση και τη ζημία τους. Η ΔΕΗ σαν Δημόσια Επιχείρηση προβάλλοντας το «είναι έργο κοινής ωφελείας» προχωρούσε στις διαδικασίες σύμφωνα με το νόμο, χωρίς δισταγμούς και χωρίς κάποια ιδιαίτερη φροντίδα για τη μελλοντική τύχη του χωριού, θεωρούσε αρκετή την αποζημίωση των κτημάτων με την τρέχουσα αξίας του όπως την καθόριζαν τα δικαστήρια και ελάχιστα απασχολούσε ότι τους πετούσε ανεπάγγελτους και ακτήμονες στους δρόμους. Στην αντίληψη αυτή της ΔΕΗ αντιπαρατάχθηκε η αντίσταση των κατοίκων που βρέθηκαν αντιμέτωποι πολλές φορές με τα ΜΑΤ. Η ΔΕΗ ανέλαβε πρόσθετες υποχρεώσεις ως προς την αποκατάσταση των πληττομένων με την πρόσληψή τους στα εργοστάσια και επήλθε συμφωνία για τη μεταφορά των χωριών σε άλλες εκτάσεις. Πέρασαν εννέα χρόνια αφότου, οι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Ν.Δ. ανάμεσα στους οποίους και οι βουλευτές του νομού Κοζάνης (και οι 5 που εκπροσωπούν το νομό), ψήφισαν το Νόμο 2941/2001 με τον οποίο αντικατέστησαν το άρθρο 1 του Ν. 1280/82, δίνοντας νομική κάλυψη στη ΔΕΗ για την υφαρπαγή των περιουσιών των κατοίκων του Ν. Κοζάνης (πάνω από 300.000 στρέμματα αγροτικής γης και 5 αστικούς οικισμούς). Ο Ν. 183 Α/1955 ήταν η σύμβαση με την οποία η ΛΙΠΤΟΛ έπαιρνε με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις τα χωράφια για να εκμεταλλευτεί για Δημόσιο όφελος τον λιγνίτη που είχαν στο υπέδαφος τους, με τη ρητή όμως υποχρέωση μετά το πέρας της εξόρυξης να αποκαταστήσει τα εδάφη και να τα αποδώσει για γεωργικές και άλλες χρήσεις στις τοπικές κοινωνίες. Ο Ν. 1820/82 ψηφίστηκε το 1982 όταν η ΛΙΠΤΟΛ απορροφήθηκε από τη ΔΕΗ και επαναδιατύπωνε και συμπλήρωνε το Ν. 183 Α/1955 με πλήρη σαφήνεια ως εξής :
Ν. 1820/2.9.1982 (ΦΕΚ Α΄ 108)
Παραχώρηση αγροτικών εκτάσεων ιδιοκτησίας ΔΕΗ
Άρθρο 1 : Αγροτικές εκτάσεις που αποκτώνται με οποιοδήποτε τρόπο από την ΔΕΗ για κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων ή για εκμετάλλευση στερεών καυσίμων (λιγνίτης, τύρφη κ.λ.π.) και παύουν να είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των σκοπών της, παραχωρούνται κατά κυριότητα στο Δημόσιο
χωρίς αντάλλαγμα με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ εγκρινόμενες από τον Υπουργό Ενεργείας και Φυσικών Πόρων. Η μεταβίβαση πραγματοποιείται με αποδοχή της απόφασης από τους Υπουργούς Οικονομικών και Γεωργίας που μεταγράφεται στα οικεία βιβλία μεταγραφών. Η κατά την παρούσα παράγραφο παραχώρηση απαλλάσσεται από κάθε φόρο ή τέλος υπέρ του Δημοσίου ή τρίτου.
2. Οι εκτάσεις που σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο παραχωρούνται στο Δημόσιο μπορούν : α) να διατίθενται σε ακτήμονες ή, σύμφωνα με τις διατάξεις της αγροτικής νομοθεσίας, σε γεωργικούς ή κτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς, για ομαδική καλλιέργεια ή άλλη ομαδική γεωργική εκμετάλλευση, β) να κηρύσσονται ολόκληρες ή τμήματα αυτών αναδασωτέες δασικές εκτάσεις, σε περίπτωση που δεν είναι κατάλληλες για γεωργική η κτηνοτροφική εκμετάλλευση, γ) να διατίθενται τμήματα αυτών για οικιστική αποκατάσταση των μελών των γεωργικών και κτηνοτροφικών συνεταιρισμών και των ακτημόνων στους οποίους διατίθεται η εκμετάλλευση των εκτάσεων, καθώς και άλλων ατόμων που εγκαθίστανται μόνιμα στον οικισμό, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας του οικισμού και δ)να διατίθενται στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για χρήσεις που εξυπηρετούν τους σκοπούς τους.
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας που συντελέστηκε σε μία νύχτα (μεταμεσονύκτια Συνεδρίαση του θερινού τμήματος της Βουλής) σε βάρος κυρίως της Εορδαίας και των κατοίκων της, παραθέτουμε την αμαρτωλή τροπολογία N. 2941/2001.

Ν. 2941/2001 – Άρθρο 9 – Θέματα ΔΕΗ Α.Ε.
1. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του Ν. 1280/1982 (ΦΕΚ 108 Α΄) αντικαθίσταται ως ακολούθως :
Άρθρο 1: «Αγροτικές εκτάσεις που αποκτώνται με οποιονδήποτε τρόπο από τη ΔΕΗ για κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων και παύουν να είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των σκοπών της, μεταβιβάζονται κατά κυριότητα στο Δημόσιο χωρίς αντάλλαγμα με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ που εγκρίνεται από τον Υπουργό Ανάπτυξης».
Επί 50 χρόνια η ΔΕΗ «άρπαζε», με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις και όχι με ελεύθερες διαπραγματεύσεις, από τους κατοίκους της Εορδαίας τις περιουσίες τους, σύμφωνα όμως με τους όρους των νόμων 183 Α/1955 και 1280/82, τους οποίου καταργεί το 2001. Έτσι στα κρυφά καταργήθηκε το άρθρο 1, παράγραφος 2 του Νόμου 1280/ 82 σύμφωνα με το οποίο η ΔΕΗ ήταν υποχρεωμένη να αποκαταστήσει και επαναποδόσει τις εκτάσεις, όπου ολοκλήρωσε την εξόρυξη του λιγνίτη, στις τοπικές κοινωνίες για αξιοποίηση και επιβίωσή τους στην μεταλιγνιτική εποχή. Αντί αυτού η Δ.Ε.Η. αποφάσισε να δημιουργήσει φωτοβολταϊκά πάρκα, προς όφελος της και προς όφελος τρίτων ( μεγαλοεργολάβων) στις εκτάσεις – που θα έπρεπε να αποδώσει στους πληττόμενους.
Είναι αίτημα των καιρών η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των κατοίκων των πληττόμενων χωριών, για την προάσπιση των δικαιωμάτων του τόπου και των κατοίκων του, Φτάνει το ακριβό τίμημα που πλήρωσαν επί 50 ολόκληρα χρόνια για να εξασφαλίσει η Ελλάδα την ενεργειακή της επάρκεια και να απολαμβάνουν όλοι οι Έλληνες το αγαθό που λέγεται ηλεκτρικό ρεύμα.
Η αποκατάσταση και προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αποτελεί όνειρο απατηλό για τους κατοίκους – κατάργηση του Συλλόγου Πληττομένων από κομματικά ψηφοθηρικά στελέχη των εκάστοτε κυβερνήσεων – καθώς η ανεργία έφτασε σε δραματικά επίπεδα, επειδή η ΔΕΗ δεν αναπληρώνει την εργασία που εκτόπισε από την περιοχή, ενώ παράλληλα η μόλυνση του περιβάλλοντος της περιοχής διαρκώς αυξάνεται με δραματικά αποτελέσματα.
Τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που λειτουργούν με την καύση λιγνίτη, ή του λιθάνθρακα προκαλούν αλόγιστη ρύπανση, στον αέρα, το έδαφος, το υπέδαφος, τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και στην υγεία των πολιτών. Η ελληνική ΔΕΗ, είναι η 5η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο, ενώ οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη είναι
αυτοί του Α.Η.Σ Πτολεμαϊδας, του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς στην Κοζάνη.

Οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες:
– Οι λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ εκλύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2)στην ατμόσφαιρα, το οποίο ως γνωστόν είναι η βασική αιτία για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Oι σταθμοί της ΔΕΗ στην Ελλάδα εκλύουν κάθε χρόνο 43 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ποσό που αποτελεί το 40% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της χώρας.
– Οι σταθμοί της ΔΕΗ εκπέμπουν υψηλές ποσότητες μικροσωματιδίων, τα οποία σύμφωνα με έρευνες σχετίζονται με ασθένειες, όπως αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες ακόμη και καρκινογενέσεις. Ακόμη εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου, αρσενικό, κάδμιο, νικέλιο, όλα πολύ επικύνδυνοι ρύποι.
– Δραματικές είναι και οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα. Καταρχήν γιατί τα ορυχεία μολύνουν τα επιφανειακά νερά, κι επιπλέον γιατί τα εργοστάσια της ΔΕΗ προχωρούν σε υπεράντληση νερού.
– Τα επικίνδυνα μικροσωματίδια στην περιοχή της Κοζάνης ξεπερνούν τα επιτρεπτά όρια σχεδόν κάθε στιγμή της ημέρας, ενώ η μέση ετήσια τιμή είναι σχεδόν διπλάσια της επιτρεπόμενης. Ο μέσος όρος τιμών στην Πτολεμαΐδα και τη Φλώρινα είναι επίσης πάνω από τα επιτρεπτά όρια.
Τα στοιχεία για τις συνέπειες στην υγεία των πολιτών είναι ενδεικτικά:
– Έρευνα της Μονάδας Αιμοστατικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ για την Πτολεμαΐδα (που βασίστηκε στη μελέτη 6.457 πιστοποιητικών θανάτων, από το 1950 έως το 2005) δείχνει ότι τα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή αυξάνονται κάθε δεκαετία με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου. Σήμερα τα κρούσματα καρκίνου φτάνουν στο 30,5%, που πρακτικά σημαίνει ότι ένας στους τρεις θανάτους που σημειώνονται στην περιοχή προκαλείται από καρκίνο! Επιπλέον, μειώνεται ο μέσος όρος ηλικίας θανάτου στην περιοχή.
– Μελέτη που έχει γίνει σε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας έδειξε ότι παρατηρούνται ιδιαίτερα υψηλές συχνότητες ρινίτιδας και βρογχίτιδας στην Πτολεμαΐδα, την Κοζάνη και τη Φλώρινα.
– Σύμφωνα με στοιχεία του τοπικού νοσοκομείου της Πτολεμαΐδας, το 80% των μαθητών της Πτολεμαΐδας εμφανίζει κάποιου είδους βλάβη στο αναπνευστικό.

Πηγή: http://www.mediasoup.gr- του Μυρώδη Αδαμίδη

Εκατομμύρια τόνοι τέφρας στο Νομό Κοζάνης χωρίς τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις…

Ο Νομάρχης Κοζάνης Γιώργος Δακής, επέβαλε στη ΔΕΗ πρόστιμο συνολικού ύψους 60.000 ευρώ, για καταστρατήγηση της κείμενης νομοθεσίας σε σχέση με τη διαχείριση 61,8 εκατομμυρίων τόνων τέφρας ετησίως, που παράγονται από την καύση του λιγνίτη στους ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου, Καρδιάς και Πτολεμαΐδας, καθώς και τη διάθεσή τους στα Λιγνιτωρυχεία Πτολεμαΐδας.
«Οι συνεχείς παραβάσεις των εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων και της ισχύουσας Ευρωπαϊκής και Εθνικής Νομοθεσίας σχετικά με την καθημερινή διαχείριση των τεράστιων ποσοτήτων τέφρας, που παράγεται ως απόβλητο της καύσης λιγνίτη για την ηλεκτροδότηση της πατρίδας μας, συνιστά μείζον περιβαλλοντικό πρόβλημα με πολλαπλές αρνητικές επιδράσεις στην ποιότητα ζωής και στην υγεία των εργαζομένων και των κατοίκων της περιοχής μας.
Η απαίτηση της κοινωνίας μας για τη διασφάλιση της αειφορίας του τόπου μας είναι αδιαπραγμάτευτη», τονίζει ο Νομάρχης Κοζάνης Γιώργος Δακής, που απέστειλε επιστολή στην αρμόδια Υπουργό Τίνα Μπιρμπίλη.

Aκολουθεί η επιστολή του Νομάρχη Κοζάνης Γιώργου Δακή στην Υπουργό Τίνα Μπιρμπίλη για την αναγκαιότητα αδειοδότησης διαχείρισης τέφρας.

Αδειοδότηση διαχείρισης της τέφρας.
ΣΧΕΤ. :
1) Η ΚΥΑ οικ. 11484/3671/23-10-03 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων για την εκμετάλλευση των λιγνιτωρυχείων Πτολ/δας και η ΚΥΑ οικ. 189708/3440/23-9-08 Απόφαση τροποποίησης.
2) Η ΚΥΑ οικ. 142453/753/23-2-06 Έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εκμετάλλευση λιγνιτωρυχείων Μαυροπηγής και η ΚΥΑ 124313/2558/27-8-09 Απόφαση τροποποίησης.
3) Η ΚΥΑ 29826/24-10-97 Έγκριση περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Πτολ/δας και η ΚΥΑ 130497/15-7-05 Αναθεώρησης των περιβαλλοντικών όρων.
4) Η ΚΥΑ 29827/19-7-05 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Καρδιάς και η ΚΥΑ 93855/14-7-05 Αναθεώρησης των περιβαλλοντικών όρων.
5) Η ΚΥΑ 94560/12-9-06 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου.
6) Η ΚΥΑ 29269/19-9-97 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων Ι & ΙΙ και ΑΗΣ ΛΚΠ-Α και η ΚΥΑ 118055/14-7-05 Αναθεώρησης των Περιβαλλοντικών όρων.
7) Η ΚΥΑ 50910/2727/03/ΦΕΚ 1909 Β/22-12-03 «Μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης».
8) Η Οδηγία 75/442/ΕΟΚ/15-7-75 περί στερεών αποβλήτων.
9) Η Απόφαση της 28ης/6/1999 του ΣΕΚ για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή.
10) Η Οδηγία 2008/98/ΕΚ/19-11-08 για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών.
11) Η με Α.Π. οικ.396/15-5-02 Απόφαση Νομάρχη Αρκαδίας χορήγησης άδειας διάθεσης των στερεών παραπροϊόντων του συγκροτήματος αποθείωσης καυσαερίων του ΑΗΣ Μεγαλούπολης Βʼ της ΔΕΗ Α.Ε.
12) Η με Α.Π. 289/24-2-05 Απόφαση Νομάρχη Φλώρινας χορήγησης άδειας μεταφοράς, προσωρινής αποθήκευσης και οριστικής διάθεσης στερεών παραπροϊόντων του ΑΗΣ Μελίτης-Αχλάδας.
13) Το με Α.Π. οικ. 134/16-1-04 έγγραφό μας προς το ΥΠΕΧΩΔΕ-Τμήμα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων.
14) Το με Α.Π. οικ. 983/22-4-10 έγγραφό μας.
15) Η με Α.Π. Γρ.Δ/2361/17-5-10 επιστολή του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΔΕΗ Α.Ε.

Αναφερόμενοι στην παραπάνω σχετική έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής :
1. Από τη μέχρι σήμερα εμπειρία και τις μελέτες που κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί σε ημερίδες, σεμινάρια και έγκριτα επιστημονικά περιοδικά δεν αμφισβητούνται οι ιδιότητες της τέφρας ως πρόσθετου στην παραγωγή τσιμέντου, διάστρωση δρόμων, φραγμάτων κ.λ.π.
2. Με βάση τους επιβληθέντες περιβαλλοντικούς όρους στις ΚΥΑ ΕΠΟ, η διάθεση της τέφρας πραγματοποιείται μετά από άδεια των αρμοδίων υπηρεσιών της Ν.Α. βάση υποβληθείσας και εγκριθείσας σχετικής μελέτης. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει αδειοδοτηθεί η ΔΕΗ για την διαχείριση της τέφρας δεν την νομιμοποιεί. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται, δηλαδή η μεταφορά της στα ορυχεία και η απόθεσή της ανάμεσα στα στείρα, μαζί με τη γύψο και τις ιλύες, μέχρι να ολοκληρωθεί το ανάγλυφο μιας περιοχής και η φύτευση, δεν είναι αποδεκτός τρόπος διάθεσής της, γιατί σύμφωνα με τη νομοθεσία θα πρέπει να διατίθενται με περιβαλλοντικά αποδεκτό τρόπο, σε ειδικούς χώρους ταφής αποβλήτων.
Επισημαίνεται ότι στην ΑΕΠΟ του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου που είναι και η πλέον πρόσφατη (2006) στην παρ. Γ3.1. προβλέπει τη διάθεση μετά από άδεια της αρμόδιας υπηρεσίας, στη δε Γ3.3. την υποχρέωση υποβολής διαχειριστικού σχεδίου αποβλήτων, το οποίο θα οριστικοποιηθεί μετά την έγκρισή του από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, γεγονός που δεν το γνωρίζουμε κατά πόσο έχει γίνει.
Όμως στην παρ. Γ3.4. προβλέπει ότι μέχρι τη χορήγηση των αδειών, τα απόβλητα να διατίθενται σύμφωνα με την μέχρι σήμερα ακολουθούμενη τακτική και τα αναφερόμενα στη σχετική ΜΠΕ.
3. Η διάθεση της τέφρας στους Νομούς Φλώρινας και Αρκαδίας γίνεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους (ΧΥΤΑ) (11 και 12 σχετικά) σε εκτάσεις εντός των λιγνιτωρυχείων και μόνο στο Νομό Κοζάνης, όπου παράγεται και η μεγαλύτερη ποσότητα, διατίθεται κατʼ αυτόν τον απαράδεκτο περιβαλλοντικά τρόπο.
4. Η απαρίθμηση των πλεονεκτημάτων της μεθόδου, που αναφέρεται στην παρ. 2 της επιστολής, αμφισβητείται από μέρους μας, γιατί οι μηχανικές ιδιότητες της τέφρας όσον αφορά την σταθεροποίηση εδαφών δεν συνεπάγονται και την βέλτιστη μέθοδο για αποκατάσταση εδαφών, με την διάστρωση επιφανειακά ενός στρώματος περίπου 40 εκ. φυτικής γης και την φύτευση των διαφόρων ειδών δένδρων.
Από ελέγχους που διενεργήθηκαν από την αρμόδια υπηρεσία, το είδος που χρησιμοποιείται σχεδόν κατά αποκλειστικότητα στις φυτεύσεις, είναι η ακακία και το οποίο στην παρούσα φάση δείχνει να ευδοκιμεί. Όμως οι αρμόδιες υπηρεσίες καθώς και η κοινωνία του Νομού Κοζάνης διαφωνεί με τη χρήση της ακακίας, ενός είδους που καμιά ωφέλεια δεν προσφέρει για την επαναδημιουργία του οικοσυστήματος. Οι ακακίες είναι ένα ψυχανθές ξενικό φυτό (πουθενά στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχο φυσικό δάσος), με μεγάλο εύρος προσαρμογής σε ΡΗ (4,5-8,2), ιδιαίτερα ολιγαρκές σε εδαφικά θρεπτικά στοιχεία, επιπολεόριζο με μεγάλη ριζοβλαστική ικανότητα και πολύ γρήγορη ανάπτυξη, ώστε να προλαβαίνει να εξαπλωθεί ως πραγματικό ζιζάνιο στις εκτάσεις αυτές. Όμως ακόμα και τα δένδρα αυτά αντιμετωπίζουν τα πρώτα χρόνια προβλήματα οξύτητας εδαφών.
Για την δασική επιστήμη η ακακία θεωρείται «νεκρό είδος», που δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στα εδάφη, αφού ως ζιζάνιο πνίγει τα υπόλοιπα μη ανταγωνιστικά είδη.
Όσον αφορά τη γονιμότητα των εδαφών που αναπτύσσονται στις αποθέσεις των λιγνιτωρυχείων, δεν υπάρχουν διαχρονικές μελέτες που να αποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος από τη διαχείριση των υποπροϊόντων δεν υφίσταται.
Το ίδιο ισχύει και για τα υπόγεια νερά. Εξάλλου η ποσοτική και ποιοτική σύσταση της τέφρας διαφέρει ανάλογα με τον χρησιμοποιούμενο λιγνίτη.
Η δημιουργία υπόγειου υδροφορέα θα αποτελεί υπόθεση εργασίας στο μέλλον και η αξιοποίησή του δεν θα μπορεί να καλύψει τις απαιτούμενες ανάγκες, γιατί δεν λαμβάνεται υπόψη στις αποθέσεις η κοκκομετρία των υλικών για να εξασφαλισθεί ικανό ενεργό πορώδες.
5. Στο άρθρο 5 παρ. 1 της Οδηγίας 2008/98/ΕΚ ως «υποπροϊόντα» ορίζονται «μια ουσία ή αντικείμενο που προκύπτει από διαδικασία παραγωγής, πρωταρχικός σκοπός της οποίας δεν είναι η παραγωγή αυτού του στοιχείου, μπορεί να θεωρείται ότι δεν συνιστά απόβλητο όπως αναφέρεται στο άρθρο 3, αλλά υποπροϊόν μόνον εάν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι».
α. Είναι βέβαιη η περαιτέρω χρήση της ουσίας ή του αντικειμένου,
β. Η ουσία ή το αντικείμενο είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν απʼευθείας χωρίς άλλη επεξεργασία πέραν της συνήθους βιομηχανικής πρακτικής
γ. Η ουσία ή το αντικείμενο παράγεται ως αναπόσπαστο μέρος μιας παραγωγικής διαδικασίας και
δ. Η περαιτέρω χρήση είναι σύννομη, δηλαδή η ουσία ή το αντικείμενο πληροί όλες τις σχετικές απαιτήσεις περί προϊόντων και προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας για τη συγκεκριμένη χρήση και δεν πρόκειται να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον ή την ανθρώπινη υγεία.
Όμως από τους περιγραφόμενους όρους δεν τηρούνται όλοι και ιδιαίτερα ο (δ).

Άρα για να θεωρηθεί η τέφρα υποπροϊόν θα πρέπει να πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 και επιπλέον δεν έχουν αποφασιστεί τα μέτρα που θα καθορίζουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται προκειμένου η τέφρα να θεωρηθεί ως υποπροϊόν και όχι απόβλητο, σύμφωνα με την παρ. 2 του προαναφερθέντος άρθρου.
Συμπερασματικά καταλήγουμε, ότι η ΔΕΗ Α.Ε. ήταν γνώστης της υποχρέωσής της για την αδειοδότηση της διαχείρισης της τέφρας, γεγονός που αποδεικνύεται από την αδειοδότηση συγκεκριμένων χώρων από τις Ν.Α. Φλώρινας και Αρκαδίας.
Από στοιχεία της ΔΕΗ η ποσότητα της παραγόμενης τέφρας για τα έτη 2009-2020 υπολογίζονται σε 61,8 Χ 106 tn, της γύψου σε 0,2 Χ 106 tn και της ιλύος σε 0,02 Χ 106 tn ετησίως. Από την ποσότητα αυτή ποσοστό μόνο 10% διατίθεται στην τσιμεντοβιομηχανία ως ασθενές ποζολανικό υλικό και το υπόλοιπο θα διατεθεί στις αποθέσεις, ποσότητα που θεωρείται υπερβολική.
Κατόπιν των ανωτέρω και επειδή η τέφρα δεν χαρακτηρίστηκε επίσημα σαν υποπροϊόν, εξακολουθεί να θεωρείται σύμφωνα με τους Ε.Π.Ο. των ΑΗΣ σαν απόβλητο της κατηγορίας 10 01 02 του ΕΚΑ του παραρτήματος ΙΒ της ΚΥΑ 50910/2727/03/ΦΕΚ 1909 Β/22-12-03 «Μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης» και η αδειοδότησή της είναι επιβεβλημένη σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (παράρτημα ΙΙ, Β ΙΙ3).

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
ΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Συνορεύοντας με το θάνατο…


Στην Ακρινή Κοζάνης το χωριό που «συνορεύει» με το θάνατο, ασθένειες όπως καρκίνος, καρδιοπάθειες, άσθμα και αλλεργική ρινίτιδα δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο.
Στη δυτική πλευρά του οικισμού, σε απόσταση 700 μέτρων από τα σπίτια, βρίσκονται οι εξωτερικές αποθέσεις τέφρας των σταθμών της ΔΕΗ, στη νότια πλευρά οι ταινιόδρομοι μεταφοράς τέφρας και λιγνίτη και σε απόσταση 2,5 χλμ. ο Ατμοηλεκτρικός Σταθμός (ΑΗΣ) Αγίου Δημητρίου. Το τελευταίο στοιχείο, βέβαια, δε χρειάζεται να σου το πουν, γιατί τα πέντε τεράστια φουγάρα του σταθμού απλώνουν καθημερινά βαριές τις σκιές τους επάνω στις κατοικίες.
«Είμαστε, δηλαδή, περικυκλωμένοι. Κάθε μέρα από το μπαλκόνι του σπιτιού μου αντικρίζω τα φουγάρα και το μόνο που σκέφτομαι είναι: θάνατος. Ολόκληρη η περιοχή εδώ είναι μολυσμένη», περιγράφει η κ. Θωμαΐδου δείχνοντας ολόκληρο τον οικισμό.

Το όνειρο της μετεγκατάστασης
Εναν οικισμό περίπου 1.300 κατοίκων, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια ζει με το όνειρο της μετεγκατάστασης. Η γειτνίαση με ένα από τα πλέον ρυπογόνα εργοστάσια της χώρας, η αυξημένη περιβαλλοντική επιβάρυνση, καθώς και οι αυξημένοι πρόωροι θάνατοι δεν αρκούν για την απαλλοτρίωση της περιοχής από τη ΔΕΗ, αφού στο υπέδαφος της Ακρινής δεν κατοικεί ο λιγνίτης – το πολύτιμο καύσιμο που μέχρι σήμερα οδήγησε στη μετεγκατάσταση και αποζημίωση περίπου 4.500 κατοίκων από την Καρδιά, τη Χαραυγή, τον Κόμανο, την Εξοχή και το Κλείτος.
«Κάθε μέρα που ξημερώνει σκέφτομαι πώς θα καταφέρω να φύγω για να γλιτώσω», αναφέρει και η Κυριακή Ελευθεριάδου, η οποία κατοικεί λίγα μέτρα πιο δίπλα. Οταν πήγε για πρώτη φορά στην Ακρινή ήταν 19 χρόνων και το κλίμα, όπως λέει, ήταν μοναδικό. «Για να καταλάβεις, σκέφτονταν να φτιάξουν σανατόριο στην περιοχή», διηγείται. Σήμερα, έχει δίπλα της το 12χρονο εγγονό της, Ξενοφώντα, ο οποίος υποφέρει από άσθμα. «Μόλις ήρθαν τα ορυχεία η κατάσταση έγινε δραματική. Η τέφρα είναι ο μεγάλος μας εχθρός και έχει αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μας, με αποτέλεσμα να τρέχουμε κάθε μέρα στους γιατρούς», δηλώνει.

Ζήτημα επιβίωσης
Του αγώνα των κατοίκων για τη μετεγκατάσταση ηγείται τα τελευταία χρόνια ο πρόεδρος του Συλλόγου Περιβάλλοντος και Ανέργων Ακρινής, Κώστας Πουτακίδης. Οπως εξηγεί στον «Α», «όταν τη δεκαετία του ’80 άρχισαν οι πρώτες απαλλοτριώσεις της ΔΕΗ σε απόσταση 500 μέτρων από το χωριό μας δεν είχαμε καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Στη συνέχεια αποκαλύφθηκε πως επρόκειτο για μία χωματερή στην οποία εναπόθεταν την τέφρα που προέκυπτε από την καύση λιγνίτη στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου». Αυτή η τέφρα, όπως διαπιστώθηκε στην πορεία, θα γινόταν ο εφιάλτης τους. Εισβάλλει στα σπίτια, στις καλλιέργειες και –το χειρότερο- στα πνευμόνια τους. Εκεί, όπως αναφέρει ο ίδιος, τα μεγαλύτερα σωματίδια προκαλούν αναπνευστικές παθήσεις και καρκίνο, ενώ τα μικρότερα εισέρχονται στην κυκλοφορία προκαλώντας γενικότερη τοξικότητα.
«Αυτή η τέφρα είναι ο θάνατός μας. Σχεδόν κάθε σπίτι στην Ακρινή έχει και από έναν άρρωστο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα περισσότερα πιστοποιητικά θανάτου στο ληξιαρχείο μας έχουν ως αιτία τον καρκίνο του πνεύμονα. Η μετεγκατάσταση είναι για εμάς ζήτημα επιβίωσης, ζήτημα ζωής και θανάτου, και γι’ αυτό είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε μέχρι και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια», επισημαίνει.

ΔΕΗ: Πολιτική απόφαση η μετεγκατάσταση
Από την πλευρά τους, οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ σημειώνουν πως η μετεγκατάσταση του οικισμού αποτελεί πολιτική απόφαση. «Από μόνη της η ΔΕΗ δε δικαιούται να ζητήσει απαλλοτρίωση της Ακρινής, καθώς στο υπέδαφος δεν υπάρχει λιγνίτης. Τίθεται εξάλλου και ζήτημα χρηματοδότησης και γι’ αυτό θα απαιτηθεί πολιτική απόφαση. Εξ όσων γνωρίζουμε πάντως η Πολιτεία βλέπει θετικά το αίτημα των κατοίκων», σημειώνει ο γενικός διευθυντής Ορυχείων, Παναγιώτης Νικολακάκος. Οσο για τα παράπονα του κόσμου σχετικά με τις επιπτώσεις της λειτουργίας των σταθμών στην υγεία τους, ο βοηθός διευθυντής της διεύθυνσης Θερμοηλεκτρικών Σταθμών, Θεόδωρος Παπαδέλης, σημειώνει πως «η ποιότητα ατμόσφαιρας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις εκπομπές ρύπων και τις άλλες δραστηριότητες της ΔΕΗ ή τρίτων. Η Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, έχει πολλές φορές χειρότερη ποιότητα ατμόσφαιρας από την Κοζάνη κι ας μην υπάρχουν καμινάδες και ορυχεία στην περιοχή». Σύμφωνα με τους ίδιους, μάλιστα, ειδικά στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, όπου η εγκατάσταση των φίλτρων ολοκληρώθηκε πριν από τρία χρόνια, δεν έχει παρατηρηθεί καμία υπέρβαση των ορίων, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιδημιολογική μελέτη που να επιβεβαιώνει πως τα προβλήματα υγείας των κατοίκων σχετίζονται με τη λειτουργία της ΔΕΗ.

Επιδημιολογική μελέτη
Τον παραπάνω ισχυρισμό, πάντως, ενδέχεται να ανατρέψει η επιδημιολογική μελέτη που εκπονεί εδώ και λίγο καιρό το τμήμα Υγιεινής και Ιατρικής Στατιστικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τη νομαρχία Κοζάνης αναφορικά με τη συσχέτιση ανάμεσα στην περιβαλλοντική ρύπανση και την αυξανόμενη νοσηρότητα και θνησιμότητα της ευρύτερης περιοχής της Κοζάνης. «Την τελευταία 15ετία δεν υπάρχει κάποια επίσημη μελέτη που να συσχετίζει αυτά τα δύο στοιχεία και εμάς μας καίνε αυτά τα τελευταία χρόνια αλλά και το μέλλον. Πιστεύουμε πως μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα θα αποδειχθεί πως υπάρχει αυξημένη συχνότητα τόσο κάποιων νεοπλασματικών παθήσεων όσο και αναπνευστικών και καρδειαγγειακών παθήσεων που σχετίζονται με τα αιωρούμενα σωματίδια», σημειώνει η παθολόγος και πρόεδρος του Κέντρου Περιβάλλοντος της νομαρχίας Κοζάνης, Κική Αποστολίδου.

Πρωτόγνωρη επιβάρυνση
Σοβαρές συνέπειες από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ τόσο στο περιβάλλον όσο και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων διαπιστώνει και ο νομάρχης Κοζάνης, Γιώργος Δακής. «Στο νομό Κοζάνης δοκιμάζεται η έννοια του κράτους δικαίου και τα αυτονόητα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών σε σχέση με την ποιότητα ζωής και το δικαίωμα στην υγεία. Η επιβάρυνση της αειφορίας της περιοχής μας βρίσκεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα τόσο σε κοινωνικό, οικονομικό όσο και σε περιβαλλοντικό επίπεδο. Ειδικότερα στα περιβαλλοντικά η επιβάρυνση της ποιότητας του αέρα που αναπνέουμε, η αλλοίωση και η δέσμευση του εδάφους, καθώς και η καταστροφή του υπόγειου υδροφορέα καταγράφουν εντυπωσιακές αρνητικές πρωτιές», δηλώνει.

Σωρεία παραβάσεων
Αλλωστε, πρόσφατη έρευνα της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό (ΑΗΣ) Πτολεμαΐδας είχε αποτέλεσμα τη διαβίβαση στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Κοζάνης Πράξης Βεβαίωσης, η οποία, μεταξύ άλλων, διαπίστωνε υπέρβαση των στόχων για τις εκπομπές σωματιδίων του Εθνικού Σχεδίου Μείωσης Εκπομπών (ΕΣΜΕ), διάχυτες εκπομπές αερίων ρύπων, έλλειψη άδειας διάθεσης στερεών αποβλήτων, έλλειψη αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, ελλιπή παρακολούθηση εκπομπών αερίων ρύπων.

Πηγή: Εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ-ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ

Οι τελευταίοι του Κλείτους…


Με το χέρι του ο 60χρονος Γιώργος Τσανακτσίδης ζωγραφίζει στον αέρα το περίγραμμα ενός σπιτιού. «Το βλέπεις αυτό; Εκεί κάποτε ήταν το πατρικό μου», λέει. Στη θέση του πατρικού του, στο χωριό Κλείτος της Κοζάνης, σήμερα υπάρχουν μόνο χαλάσματα. Πέτρες, τούβλα, κεραμίδια, σπασμένα ξύλα. « “Αναγκαστική απαλλοτρίωση” το είπαν από τη ΔΕΗ. Είχαμε, ξέρεις, λιγνίτη στο έδαφος. Τον χρειάζονταν και έτσι μας είπαν να φύγουμε», εξηγεί.
Δεν έφυγαν όλοι όμως. Στο σεληνιακό τοπίο του χωριού, ανάμεσα στα μπάζα, εξακολουθούν να στέκουν όρθια 18 σπίτια. Είναι τα τελευταία του Κλείτους, του χωριού που φέρει το όνομα ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το οποίο σταδιακά μετατράπηκε σε χωριό – φάντασμα.
«Το Κλείτος παλιά ήταν κεφαλοχώρι. Είχε ζωή, είχε κίνηση. Η απαλλοτρίωση ξεκίνησε πριν από χρόνια. Πέρυσι έφυγαν και οι τελευταίοι από τους 1.300 κατοίκους και μείναμε εμείς οι λίγοι. Κι εγώ έχω περιθώριο μέχρι τον Αύγουστο για να φύγω», αναφέρει.
Οι εναπομείναντες κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και αυτός είναι ο λόγος που δε μεταφέρθηκαν στα οικόπεδα που τους παραχώρησε η ΔΕΗ σε άλλους οικισμούς, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα της γης τους. «Μας έδωσαν οικόπεδα αλλά όχι κτηνοτροφική ζώνη. Μας άφησαν στο έλεος του Θεού να παλεύουμε μόνοι μας», αναφέρει ο κ. Τσανακτσίδης, καθώς μετακινείται με δυσκολία ανάμεσα στο ρημαγμένο σπίτι του, ενώ σε απόσταση μόλις 20 μέτρων χάσκει η μαύρη τρύπα του ορυχείου της ΔΕΗ.
«Το ορυχείο ήταν κίνδυνος για όλους μας, για καρκίνο, άσθμα, ρινίτιδες. Υποφέρουμε. Επρεπε να είχαμε φύγει νωρίτερα, αλλά δεν έγιναν σωστά οι διαδικασίες. Πέθανε πολύς κόσμος. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην παίρνει ένα και δύο χάπια την ημέρα. Κι εγώ έχασα τον αδερφό μου, τον ανιψιό μου, την ανιψιά μου…», λέει και από τον τόνο της φωνής του γίνεται κατανοητό ότι ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, μέσα από το επόμενο όρθιο σπίτι βγαίνει η Ευαγγελία Σισμανίδου. «Μείναμε μόνοι μας εδώ, είναι σκέτη απελπισία», αναφέρει. Στο νέο Κλείτος τους περιμένει ένα σπίτι, αλλά η ΔΕΗ δεν τους έδωσε οικόπεδο για να χτίσουν μαντρί, με αποτέλεσμα να έχουν μείνει πίσω για να προσέχουν το βιος τους. «Μέχρι τον Αύγουστο έχουμε παράταση κι εμείς και θα φύγουμε μετά», εξηγεί. Και μετά; «Μετά, πάει το Κλείτος. Θα σβήσει για πάντα».

Πηγή: Εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

το δέντρο που έδινε, για πόσο θα συνεχίσει να δίνει;

Η υπέροχη αυτή ιστορία μέσα στην παιδική της απλότητα, όλο και κάτι μας θυμίζει.

Μήπως τη σχέση μας με το περιβάλλον;

Μήπως τις δύο ακραίες πλευρές της ανθρώπινης φύσης;

Από τη μια δίνεις τα πάντα και νιώθεις απόλυτη ευτυχία μέχρι να αισθανθείς το απόλυτο κενό…

Και από την άλλη παίρνεις τα πάντα μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις τίποτε…

Απολαύστε την.. ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Η συνέχεια στον Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΘΑΝΑΤΩΝΕΙ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΤΟΥ. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τρια θεσσαλονικιώτικα αδεσποτάκια μόρτικα βγήκαν στο σεργιάνι!
Ομως οι δρόμοι δεν τους ανήκουν.

Ετσι αποφάνθηκε ο Δήμαρχος Καλαμαριάς κος Οικονομίδης, το διαδημοτικό κέντρο περίθαλψης αδέσποτων ζώων ΣΥ.Π.Π.Α.Ζ.Α.Θ (Σύνδεσμος Προστασίας και Περίθαλψης των Αδέσποτων Ζώων ένδεκα δήμων της Ανατολικής Θεσσαλονίκης) & οι επιστημονικοί συνεργάτες τους.

Πριν ένα μήνα περισυνέλλεξαν εννέα σκυλάκια από τους δρόμους & έκριναν ότι είναι επικίνδυνα και πρέπει να θανατωθούν. Καθώς όμως στην Πρωτοβάθμια Επιτροπή υπήρξε διαφωνία μεταξύ των μελών, τρία από τα εννέα ζώα κρίθηκαν επιθετικά και παραπέμφθηκαν στην Επιστημονική Επιτροπή, όπως προβλέπει ο Νόμος 3170/03 η οποία και αποφάνθηκε ότι τρία από αυτά τα ζώα είναι επικίνδυνα & προγραμματίστηκε η ΘΑΝΑΤΩΣΗ τους.

Φιλόζωοι και Φιλοζωικά Σωματεία της Θεσσαλονίκης αμέσως παρενέβησαν άμεσα, ζήτησαν εξηγήσεις & καταθέσαν αιτήσεις υιοθεσίας γι’ αυτά τα ζώα καθώς τίποτα δεν στοιχειοθετούσε οτι τα ζώα ήταν ΑΠΡΟΚΛΗΤΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ (όπως ορίζει ο νόμος). Δεν είχαν καμία ανταπόκριση.

Με Εισαγγελική διαταγή τελικά τους παραδόθησαν στις 17 Ιουλίου τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Επιτροπής (τα οποία μέχρι τότε αρνούνταν κάθε αρμόδια υπηρεσία να προσκομίσει) , ώστε ο δικηγόρος τους να ετοιμάσει αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης.

Στις 20/07 το πρωί τα σωματεία πήγαν στα Δικαστήρια να καταθέσουν τις αιτήσεις. Την ίδια όμως στιγμή το ΣΥ.Π.Π.Α.Ζ.Α.Θ. ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ φόρτωσε τα ταλαίπωρα ζώα με προορισμό κτηνιατρείο ώστε να θανατωθούν. Σημειώνουμε ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους, η ενημέρωση που έδωσαν ήταν ότι τα ζώα ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΘΑΝΑΤΩΘΕΙ(!!)

Ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου.
-Εθελοντές εντόπισαν το βαν του ΣΥΠΠΑΖΑΘ με τα ζώα & έτσι αποδείχτηκε ότι η προαναφερθείσα ενημέρωση ήταν παντελώς ψευδής!
-Την ίδια στιγμή ο δικηγόρος των σωματείων εργάστηκε ασταμάτητα μέχρι να επιδοθεί με δικαστικό επιμελητή η σχετική απόφαση-διαταγή αναστολής της ευθανασίας.
-Οι δε κτηνίατροι της πόλης ενημερώθηκαν να σταματήσουν την ευθανασία καθώς θα εμπλέκονταν σε διαδικασία μηνύσεων!

Μετά κόπων & βασάνων αργά το μεσημέρι επιδόθηκε η διαταγή αναστολής στη γραμματεία του ΣΥ.Π.Π.Α.Ζ.Α.Θ & τα ζώα επέστρεψαν & ξαναμπήκαν στα κλουβιά του ξενοδοχείου, αφόρητα ταλαιπωρημένα αλλά και ζωντανά!

Και αναρωτιόμαστε ως πολίτες
ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΟΣΟ ΕΠΙΜΟΝΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ?
α) ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ & ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΒΑΡΟΣ οπως ισχυριζεται που θα προκύψει από μια καταγγελία που ειναι προς διερεύνηση?
Εδώ κατάφερε να καλύψει τεράστια χρεη ποδοσφαιρικής ομάδας προκειμένου να αποφευχθεί βαθμολογικός κίνδυνος ( http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=36115). Δεν μπορεί να αντέξει το βάρος 3 αδέσποτων ζώων?

β)ΑΠΟΧΩΡΕΙ ΟΠΩΣ ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=30483)
Για αυτό αδιαφορεί για τις κραυγές αγωνίες των πολιτών?
Για αυτό αποφάσισε να εξαντλήσει όλη του την αυστηρότητα πάνω στις πλάτες τριών ζώων?

γ)ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΕΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ & ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ όπως έγινε καθως μάθαμε και το ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ του 2009 όπου κάλεσε ΜΑΤ για να διαλύσει μια λαική συνέλευση? http://zdang.blogspot.com/2009/01/blog-post_05.html

Και ΑΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΠΠΑΖΑΘ.
Γνωρίζουν ότι τα δημόσια έγγραφα που ζητούν επιμόνως σωματεία & πολίτες ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ???? Κοινώς καλύπτονται από το νόμο περί διαφάνειας!
(Το δικαίωμα στη γνώση και την πληροφόρηση των πολιτών και η υποχρέωση της διοίκησης, αντίστοιχα, για παροχή πληροφόρησης στους πολίτες και τις επιχειρήσεις είναι συνταγματικά θεμελιωμένα δικαιώματα που προϋποθέτουν για την ικανοποίησή τους το δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια έγγραφα (ν. 2690/1999, άρθρο 5), το οποίο συμπληρώθηκε με το δικαίωμα περαιτέρω χρήσης της δημόσιας πληροφορίας (ν. 3448/2006 που ενσωμάτωσε την 2003/98 -L 345/90/31-12-2003- κοινοτική οδηγία)……….)

Θεωρούμε απαράδεκτο ότι σε μία πολιτισμένη χώρα, νέων Μουσείων, Μετρό, μεγαλεπήβολων έργων, ατελείωτων οδικών δικτύων, πολυόροφων κτιρίων, ένας Δήμος να καταφεύγει στην ευθανασία, ζώων απλά γιατί αδυνατεί να εκπαιδεύσει κατάλληλα τους πολίτες του!

Θεωρούμε απάραδεκτη την έλλειψη συνεργασίας από πλευράς ΔΗΜΑΡΧΟΥ, των αρμόδιων υπηρεσιών του ΔΗΜΟΥ & ΣΥΠΠΑΖΑΘ που αντί να προστατεύουν τα αδέσποτα, τα αφήνει έρμαιο στις πελατειακές σχέσεις, στη φιλοζωικη ή μη διάθεση όλων μας!

Θεωρούμε απαράδεκτες τις κλειστές πόρτες, τα κρυφά έγγραφα, τα κυνηγητά, τα μισόλογα, τις παραπλανήσεις! Ετσι διαχειριζόμαστε τις υποθέσεις του κράτους και την εθνική μας περιουσία? ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ! ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΔΗΜΟ & ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΠΠΑΖΑΘ!

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΜΕ
Α. Σε πρώτη φάση , ΤΑ ΖΩΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΖΩΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΣΕΙ
Β. Σε δεύτερη φάση, ΤΑ ΖΩΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΣΕΙ ΝΑ ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΟΥΝ
Γ. Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ περί ζώων φονιάδων & εκατοντάδων επιθέσεων σκύλων στις οποίες συνεχώς αναφέρεται χωρίς ποτέ να αναφέρει τις κακοποιήσεις ζώων απο πολίτες και την επιθετική & άνανδρη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στα ζωα
Δ.ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ & ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙ ΔΗΜΟΣ & ΣΥΠΠΑΖΑΘ ΩΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΜΕ ΤΑ ΦΙΛΟΖΩΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ Η ΕΥΖΩΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!

Εχουμε δημοκρατία που καλύπτει ανθρώπους & ζωα!
Ας τη σεβαστούμε και ας τη σεβαστούμε ΤΩΡΑ!*************************************************************
Περισσοτερες πληροφορίες για την υποθεση καθώς και για ενίσχυση της προσπάθειας για τη σωτηρία των ατυχων ζωωνΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ «Η ΑΓΑΠΗ»,Τηλ. 6977951694, Fax 2310 323258Email spazth@hotmail.com

Για καταγγελίες προκειμένου να σωθουν τα ζωα παρακαλώ τηλεφωνήστε ή στείλτε φαξ ή και email στο Δήμαρχο Καλαμαριάς κο. Τάκη Οικονομίδη (2313 314.101 ή http://www.kalamaria.gr/index.php?option=com_contact&Itemid=3) , ο οποίος είναι υπεύθυνος για το συγκεκριμένο πρόγραμμα φέτος.