Αρχείο

Posts Tagged ‘Πολιτισμός’

Μπράβο!

Απρίλιος 14, 2010 Σχολιάστε

Ο διάσημος Αλβανός συγγραφέας Ισμαήλ Κανταρέ, ακύρωσε τη διάλεξη που επρόκειτο να δώσει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα ρατσιστικά συνθήματα κατά των Αλβανών που φώναξαν στη διάρκεια της παρέλασης της επετείου της 25ης Μαρτίου άνδρες των Ομάδων Υποβρύχιων Καταστροφών του Λιμενικού Σώματος.

«Λόγω των πολύ δυσάρεστων πρόσφατων γεγονότων που συνέβησαν στην Αθήνα και χαρακτηρίστηκαν από ρατσισμό κατά των Αλβανών, αποφάσισα να ματαιώσω την επίσκεψή μου στη χώρα σας. Γνωρίζετε καλά τον θαυμασμό που τρέφω για την ελληνική λογοτεχνία και τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά εκτιμώ ότι μέσα σ’ ένα τέτοιο κλίμα, που στερείται κάθε ίχνος πολιτισμού, η επίσκεψή μου θα ήταν άκαιρη».

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , ,

Μπράβο!

Απρίλιος 14, 2010 Σχολιάστε

Ο διάσημος Αλβανός συγγραφέας Ισμαήλ Κανταρέ, ακύρωσε τη διάλεξη που επρόκειτο να δώσει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα ρατσιστικά συνθήματα κατά των Αλβανών που φώναξαν στη διάρκεια της παρέλασης της επετείου της 25ης Μαρτίου άνδρες των Ομάδων Υποβρύχιων Καταστροφών του Λιμενικού Σώματος.

«Λόγω των πολύ δυσάρεστων πρόσφατων γεγονότων που συνέβησαν στην Αθήνα και χαρακτηρίστηκαν από ρατσισμό κατά των Αλβανών, αποφάσισα να ματαιώσω την επίσκεψή μου στη χώρα σας. Γνωρίζετε καλά τον θαυμασμό που τρέφω για την ελληνική λογοτεχνία και τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά εκτιμώ ότι μέσα σ’ ένα τέτοιο κλίμα, που στερείται κάθε ίχνος πολιτισμού, η επίσκεψή μου θα ήταν άκαιρη».

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , ,

Το Τέλος της Εικον(ομ)ικής Πραγματικότητας

Μαρτίου 24, 2010 Σχολιάστε

Πολλοί ρωτούν κι εγώ, εδώ και μέρες πολλές, αναρωτιέμαι: Τι είναι όλο αυτό που συμβαίνει;

Γιατί όλες αυτές οι παλινωδίες (που σημαίνει η με νέα ωδή (τραγούδι) αναίρεση του περιεχομένου προηγούμενης ωδής), οι αντιφάσεις, οι διαψεύσεις, οι μπλόφες που δεν είναι μπλόφες για να αποδειχτούν μπλόφες;
Τι παίζεται πάνω και κάτω από ευρω-τραπέζι;
Τι παίζεται επί της κασιδιάρικης τσόχας της κεφαλής μας;
Γιατί άλλα μας λέει η Αγκελα, άλλα ο Ολιν Ρεν και άλλα ο Τρισέ μας;
Αλλα ο Πάγκαλος, άλλα η Κατσέλη, άλλα ο Παπακωνσταντίνου και άλλα ο Μητσοτάκης;
Γιατί ολόκλητη WSJ, όλος ο Guardian, όλες οι Financial Times και ολόκληρο το Reuters φάσκουν και αντιφάσκουν από παράγραφο σε παράγραφο;
Τι, στην οργή, γίνεται;
Και γιατί ΟΛΑ αυτά θυμίζουν εκείνη την υπέροχη εποχή της Νέας Γρίπης που άλλος συνιστούσε μαζικούς εμβολιασμούς, άλλος να μην κάνει κανείς εμβόλιο και άλλος να κάνει μόνο η θειά μας η Κούλα αν στα πριν τα επτά της έχει περάσει τέτανο;
Ω! Καλοί μου!
Τα πράγματα στον Μεγάλο, Ομορφο Κόσμο της Επικοινωνίας είναι απλά!
Τότε όμως και μόνο τότε όταν το θέμα που επικοινωνείς είναι από γελοίο έως ανύπαρκτο.
Π.χ. όταν επικοινωνείς ένα απορρυπαντικό.
Βάζεις 29 κατασκευαστές πλυντηρίων να συμφωνήσουν και τελειώνεις. Για καμιά 30αριά χρόνια και βάλε!
Οταν το θέμα είναι (πραγματικά) πραγματικό τότε οι 29 κατασκευαστές της πραγματικότητας μπλοκάρουν εντελώς!
Αδυνατούν να αρθρώσουν κοινό λόγο.
Χάνουν τον κώδικα και μαζι χάνουν τ’ αυγά και τα πασχάλια!
Να το πω αλλιώς: Είναι εύκολο να συμφωνήσεις πως αυτό είναι ένα χαλί! (Ρωτήστε και την κυρία Μοιραράκη να σας πει).
Οταν όμως σηκωθεί το χαλί και δεις από κάτω ένα χάλι 50 χρόνων, τότε χάνεις τα λόγια σου!
Το χαλί καταφάσκει. (Ρωτήστε και τον Αλαντίν να σας πει)
Το χάλι αντιφάσκει! (Ρωτήστε τους σαράντα κλέφτες!!!)
Να το πω και διαφορετικά: Είναι εύκολο να στήνεις αψίδες του θριάμβου για την ΕΟΚ, την Ε.Ε., την Ευρωζώνη, την ΟΝΕ και το Γιούρο.
Οταν όμως η πτώση μια τράπεζας αποδεικνύει ότι όλα αυτά ήσαν αδειανά πουκάμισα γεμάτα λεκέδες που κανένα απορρυπαντικό δεν μπορεί να ξεπλύνει, τότε το πράγμα ζορίζει.
Η οθόνη βουλιάζει.
Μαζί με τους έγκυρους αναλυτές των παραθύρων.
Θα σαλέψει το πλήθος;
Η μαζικοδημοκρατία της επικοινωνίας αδυνατεί να αντεπεξέλθει στα στοιχειώδη.
Ιδανική στο να δημιουργεί «φούσκες» (και να τις σκάει στα μούτρα μας) και φιέστες-«γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα) αποδεικνύεται παντελώς ανίκανη να διαχειριστεί την πτώση της.
Παρουσιάζουν την οικονομική κρίση ως μια «φούσκα» κινδυνολογίας και καταστροφολογίας.
Αυτό ξέρουν, έτσι πορεύονται.
Μια «φούσκα» που αργά ή γρήγορα θα σκάσει στα μούτρα μας, όπως όλες!
Δεν μπορούν να αντιληφθούν οτι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ηφαίστειο που σκάει.
Δεν έχουν τα εργαλεία να το περιγράψουν, να το αφηγηθούν.
Το βλέπουν αλλά δεν το αναγνωρίζουν.
Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός κατέρρευσε από μια γρίπη και «δύο πουτάνες» (Σπάρτη και Αθήνα).
Ο Ρωμαϊκός πολιτισμός από μία νέα θρησκεία.
Αυτοί όμως προσέφεραν άρτον και θεάματα μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα της πτώσης τους!
(Μην το ξεχνάμε: δεν είναι η πτώση που σκοτώνει αλλά το απότομο σταμάτημα!!!)
Ακόμη και ο Μέγας Κατεδαφιστής της Σοβιετίας έγινε διαφήμιση της Pizza Hut…
Και τώρα -τι αστείο!- η Κοινωνία του Θεάματος δεν έχει να προσφέρει ούτε κουλούρι σαλονικιώτικο… Αντε και μια «δώστε-τσόντα-στο-λαό» με σαμπάνια.
Βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που νομίζουμε και αυτό που μας δείχνουν.
Μεγαλύτερο ακόμη κι από την τρέχουσα οικονομική κρίση.
Μην περιμένετε όμως να τη δείτε στην τηλεόραση.
Προσεχώς στο Μουσείο της γειτονιάς σας!

Το Τέλος της Εικον(ομ)ικής Πραγματικότητας

Μαρτίου 24, 2010 Σχολιάστε

Πολλοί ρωτούν κι εγώ, εδώ και μέρες πολλές, αναρωτιέμαι: Τι είναι όλο αυτό που συμβαίνει;

Γιατί όλες αυτές οι παλινωδίες (που σημαίνει η με νέα ωδή (τραγούδι) αναίρεση του περιεχομένου προηγούμενης ωδής), οι αντιφάσεις, οι διαψεύσεις, οι μπλόφες που δεν είναι μπλόφες για να αποδειχτούν μπλόφες;
Τι παίζεται πάνω και κάτω από ευρω-τραπέζι;
Τι παίζεται επί της κασιδιάρικης τσόχας της κεφαλής μας;
Γιατί άλλα μας λέει η Αγκελα, άλλα ο Ολιν Ρεν και άλλα ο Τρισέ μας;
Αλλα ο Πάγκαλος, άλλα η Κατσέλη, άλλα ο Παπακωνσταντίνου και άλλα ο Μητσοτάκης;
Γιατί ολόκλητη WSJ, όλος ο Guardian, όλες οι Financial Times και ολόκληρο το Reuters φάσκουν και αντιφάσκουν από παράγραφο σε παράγραφο;
Τι, στην οργή, γίνεται;
Και γιατί ΟΛΑ αυτά θυμίζουν εκείνη την υπέροχη εποχή της Νέας Γρίπης που άλλος συνιστούσε μαζικούς εμβολιασμούς, άλλος να μην κάνει κανείς εμβόλιο και άλλος να κάνει μόνο η θειά μας η Κούλα αν στα πριν τα επτά της έχει περάσει τέτανο;
Ω! Καλοί μου!
Τα πράγματα στον Μεγάλο, Ομορφο Κόσμο της Επικοινωνίας είναι απλά!
Τότε όμως και μόνο τότε όταν το θέμα που επικοινωνείς είναι από γελοίο έως ανύπαρκτο.
Π.χ. όταν επικοινωνείς ένα απορρυπαντικό.
Βάζεις 29 κατασκευαστές πλυντηρίων να συμφωνήσουν και τελειώνεις. Για καμιά 30αριά χρόνια και βάλε!
Οταν το θέμα είναι (πραγματικά) πραγματικό τότε οι 29 κατασκευαστές της πραγματικότητας μπλοκάρουν εντελώς!
Αδυνατούν να αρθρώσουν κοινό λόγο.
Χάνουν τον κώδικα και μαζι χάνουν τ’ αυγά και τα πασχάλια!
Να το πω αλλιώς: Είναι εύκολο να συμφωνήσεις πως αυτό είναι ένα χαλί! (Ρωτήστε και την κυρία Μοιραράκη να σας πει).
Οταν όμως σηκωθεί το χαλί και δεις από κάτω ένα χάλι 50 χρόνων, τότε χάνεις τα λόγια σου!
Το χαλί καταφάσκει. (Ρωτήστε και τον Αλαντίν να σας πει)
Το χάλι αντιφάσκει! (Ρωτήστε τους σαράντα κλέφτες!!!)
Να το πω και διαφορετικά: Είναι εύκολο να στήνεις αψίδες του θριάμβου για την ΕΟΚ, την Ε.Ε., την Ευρωζώνη, την ΟΝΕ και το Γιούρο.
Οταν όμως η πτώση μια τράπεζας αποδεικνύει ότι όλα αυτά ήσαν αδειανά πουκάμισα γεμάτα λεκέδες που κανένα απορρυπαντικό δεν μπορεί να ξεπλύνει, τότε το πράγμα ζορίζει.
Η οθόνη βουλιάζει.
Μαζί με τους έγκυρους αναλυτές των παραθύρων.
Θα σαλέψει το πλήθος;
Η μαζικοδημοκρατία της επικοινωνίας αδυνατεί να αντεπεξέλθει στα στοιχειώδη.
Ιδανική στο να δημιουργεί «φούσκες» (και να τις σκάει στα μούτρα μας) και φιέστες-«γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα) αποδεικνύεται παντελώς ανίκανη να διαχειριστεί την πτώση της.
Παρουσιάζουν την οικονομική κρίση ως μια «φούσκα» κινδυνολογίας και καταστροφολογίας.
Αυτό ξέρουν, έτσι πορεύονται.
Μια «φούσκα» που αργά ή γρήγορα θα σκάσει στα μούτρα μας, όπως όλες!
Δεν μπορούν να αντιληφθούν οτι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ηφαίστειο που σκάει.
Δεν έχουν τα εργαλεία να το περιγράψουν, να το αφηγηθούν.
Το βλέπουν αλλά δεν το αναγνωρίζουν.
Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός κατέρρευσε από μια γρίπη και «δύο πουτάνες» (Σπάρτη και Αθήνα).
Ο Ρωμαϊκός πολιτισμός από μία νέα θρησκεία.
Αυτοί όμως προσέφεραν άρτον και θεάματα μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα της πτώσης τους!
(Μην το ξεχνάμε: δεν είναι η πτώση που σκοτώνει αλλά το απότομο σταμάτημα!!!)
Ακόμη και ο Μέγας Κατεδαφιστής της Σοβιετίας έγινε διαφήμιση της Pizza Hut…
Και τώρα -τι αστείο!- η Κοινωνία του Θεάματος δεν έχει να προσφέρει ούτε κουλούρι σαλονικιώτικο… Αντε και μια «δώστε-τσόντα-στο-λαό» με σαμπάνια.
Βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που νομίζουμε και αυτό που μας δείχνουν.
Μεγαλύτερο ακόμη κι από την τρέχουσα οικονομική κρίση.
Μην περιμένετε όμως να τη δείτε στην τηλεόραση.
Προσεχώς στο Μουσείο της γειτονιάς σας!

Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης: Δεν το γκρεμίζετε κιόλας;

Μαρτίου 19, 2010 Σχολιάστε

Το έκτρωμα!

Βαρέθηκαν κάποιοι να παίζουνε το κοσμικό τους παιχνιδάκι με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και του έβαλαν λουκέτο!
Αφού το έστησαν σαν όρθια κουράδα μέσα στη μέση της υπέροχης παραλίας τώρα το αφήνουν στη μοίρα του.
Ας το καταπιούν τα κύματα μαζί με τη μωροφιλοδοξία όσων το χρησιμοποιούσαν μόνο και μόνο για τα γκαλά τους και ούτως ή άλλως δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τον πολιτισμό της πόλης.

Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης: Δεν το γκρεμίζετε κιόλας;

Μαρτίου 19, 2010 Σχολιάστε

Το έκτρωμα!

Βαρέθηκαν κάποιοι να παίζουνε το κοσμικό τους παιχνιδάκι με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και του έβαλαν λουκέτο!
Αφού το έστησαν σαν όρθια κουράδα μέσα στη μέση της υπέροχης παραλίας τώρα το αφήνουν στη μοίρα του.
Ας το καταπιούν τα κύματα μαζί με τη μωροφιλοδοξία όσων το χρησιμοποιούσαν μόνο και μόνο για τα γκαλά τους και ούτως ή άλλως δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τον πολιτισμό της πόλης.

Σκέψεις για ένα κίνημα πολιτισμού

Μαρτίου 19, 2010 Σχολιάστε

Διαβάζω εδώ Το δύσκολο καλοκαίρι της τέχνης:


Δεκάδες κλειστά μουσεία

Σε περιόδους οικονομικής κρίσης ο καταναλωτής επιστρέφει στο βασικό κριτήριο επιλογής προορισμού, δηλαδή στην τιμή. Κι αν η Ελλάδα, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, επιχείρησε να στραφεί προς τον ποιοτικό και τον εξειδικευμένο τουρισμό, σήμερα είναι αναγκασμένη να προβεί σε λύσεις που είναι δίκοπο μαχαίρι. Γιατί κατεβάζοντας κι άλλο τις τιμές, πάλι «φθηνούς» τουρίστες θα προσελκύσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περασμένη χρονιά οι αφίξεις από το εξωτερικό μειώθηκαν κατά 8%, αλλά τα χρήματα που ξοδεύτηκαν από κάθε επισκέπτη ήταν ακόμη λιγότερα, μείον 14%…».

Παρά τα προβλήματα που αναφέρει, ο Γιάννης Ευαγγέλου, πρώην πρόεδρος των τουριστικών γραφείων Ελλάδας, δεν καταστροφολογεί. «Οι ξένες αγορές ανακάμπτουν και οικονομικώς και ψυχολογικώς. Σ’ εμάς εναπόκειται να δώσουμε το στίγμα μας. Οσο κι αν δυσφημίστηκε η χώρα, αν σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, ο τουρίστας θ’ ανταποκριθεί». Απ’ τη μεριά του, ωστόσο, θεωρεί πως από τη συνένωση των υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού, ο μεγάλος χαμένος είναι ο δεύτερος τομέας, τα προβλήματα του οποίου «απλώς μετακυλήθηκαν».

Η αλήθεια είναι πως από την παραπάνω σύζευξη δεν έχουμε δει ακόμη απτά αποτελέσματα. Το Πάσχα, που φέτος συμπίπτει με των Καθολικών, πλησιάζει, η τουριστική σεζόν ξεκινάει, και το ΥΠΠΟ-Τ δεν έχει προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες για τη διεύρυνση του ωραρίου των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων. Αντίθετα, δεκάδες απ’ αυτούς παραμένουν κλειστοί, είτε λόγω έργων είτε λόγω έλλειψης προσωπικού. Κι ανάμεσά τους, το μισό Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και όλο σχεδόν το αρχαιολογικό του Ηρακλείου, δύο από τους σημαντικότερους πόλους έλξης των ξένων επισκεπτών.

Απουσία φυλάκων, ούτε το Νομισματικό λειτουργεί ούτε οι μόνιμες συλλογές του Βυζαντινού Μουσείου της Αθήνας είναι προσπελάσιμες. Κι αν στο Βυζαντινό Θεσσαλονίκης λειτουργούν μόνο τέσσερις αίθουσες, τα μουσεία της Πέλλας και της Βέροιας είναι ανοιχτά μεσοβδόμαδα, αλλά όχι τις Δευτέρες και τα Σαββατοκύριακα. Οι αρχαιολογικοί χώροι της Βεργίνας, του Ακρωτηρίου Θήρας, της Βραυρώνας, των Αρχανών είναι επίσης κλειστοί για το κοινό. Το ίδιο και τα αρχαιολογικά μουσεία της Ανδρου, της Μυτιλήνης, των Φιλίππων, της Μεσσήνης, της Νικόπολης, του Αστρους Κυνουρίας και της Τεγέας, ενώ απροσπέλαστη είναι για την ώρα και η ψηφιακή έκθεση της Μουσείου Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ολυμπία.

Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (Μάρτιος του 2009), ο πολιτιστικός τουρισμός συγκαταλέγεται στις ειδικές μορφές τουρισμού που επηρεάζονται λιγότερο από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Οπως επισημαίνει ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΤΕΠ Κυριάκος Ρερρές, «μπορεί η επισκεψιμότητα στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους να είναι πανευρωπαϊκά καθηλωμένη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι επισκέπτες αρκούνται στο μοντέλο ήλιος-άμμος-θάλασσα. Το αντίθετο, εδώ και χρόνια αναζητούν ποικιλία. Κι είτε τις εκμεταλλεύονται είτε όχι, επιθυμούν να έχουν ευκαιρίες και για μορφωτικές εμπειρίες στα ταξίδια τους».

Το ποσοστό αυτών των τουριστών στην Ελλάδα «είναι γύρω στο 15%», σύμφωνα με τον Γ. Ευαγγέλου. Πώς όμως να μείνουν ικανοποιημένοι εκείνοι που είχαν σχεδιάσει να παρακολουθήσουν μια παράσταση της Λυρικής που τελικά ακυρώθηκε ή -ακόμα χειρότερα- βρήκαν την Ακρόπολη κλειστή από απεργούς; Ο Βένος Παπαδόπουλος, ιδιοκτήτης ταξιδιωτικού γραφείου που συναλλάσσεται με γερμανούς τουρίστες κυρίως, βλέπει ότι «η κίνηση είναι ελαφρώς καλύτερη από πέρσι, δεν μας μποϊκοτάρουν αυτή τη στιγμή, ούτε ακυρώνονται κρατήσεις. Αρκετοί όμως είναι καχύποπτοι κι αναρωτιούνται: θα έχουμε τις υπηρεσίες που μας υποσχεθήκατε;»


Λοιπόν;
Που είναι το εθελοντικό κίνημα των Ολυμπιακών Αγώνων;
Που είστε όλοι εσείς με τις κονκάρδες και τα καπελάκια του 2004;
Που είναι οι ενεργοί πολίτες αυτών των περιοχών;
Που είναι οι καθηγητές των Πανεπιστημίων;
Που είναι οι φοιτητές και σπουδαστές;
Που είναι οι άνεργοι ηθοποιοί;

Που είναι όλοι αυτοί, να πάρουν την ιστορία και τη μοίρα μας στα χέρια τους;

Ανοίξτε όλα τα Μουσεία και τους Αρχαιολογικούς χώρους.
Με εθελοντική δουλειά!
Με τους καθηγητές της ιστορίας, της αρχαιολογίας, της φιλοσοφίας να έχουν το πρόσταγμα. Με τους φοιτητές να προσφέρουν σε αυτό έχοντας τη μοναδική δυνατότητα να ζήσουν και να δουλέψουν σε αυτούς τους χώρους. Να κοιμηθούν και να ξυπνήσουν δίπλα στα αγάλματα.
Με την Τοπική Αυτοδιοίκηση να οργανώνει όλη αυτή την αποστολή.

Που είστε όλοι εσείς;

Ξέρω οτι είναι δύσκολο αλλά ας συν-κινηθούμε επιτέλους!
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , , , ,