Archive

Posts Tagged ‘προτάσεις’

Πρωτοβουλία στήριξης μικρών κομμάτων

Μαΐου 1, 2012 Σχολιάστε
Μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία  με στόχο την πληροφόρηση για τις θέσεις των λεγόμενων «μικρών» κομμάτων. Των πρωταγωνιστών, δηλαδή, των ερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων, με πρώτη αυτή της 6ης Μαΐου.
Διαβάστε τι γράφουν οι ίδιοι για αυτή την προσπάθεια:

Είμαστε μια ομάδα νέων και έχουμε δημιουργήσει την πρωτοβουλία Μικρά Κόμματα με σκοπό την ενημέρωση των πολιτών και την επικοινωνιακή υποστήριξη των μικρών κομμάτων που θα λάβουν μέρος στις εκλογές της 6ης Μαΐου.

Εδώ μπορείς να δείς το βίντεο προώθησης της πρωτοβουλίας μας: http://youtu.be/Q4CkWK2s-Gk
Και εδώ την ιστοσελίδα μας: www.mikrakommata.gr

Eν συντομία, τι κάναμε:
1. Ζητήσαμε από όλα τα μικρά κόμματα να μας απαντήσουν κάποιες απλές ερωτήσεις.
2. Παρουσιάσαμε τις απαντήσεις τους στο mikrakommata.gr
3. Προτρέπουμε τα παιδιά κάθε ηλικίας να αλλάξουν τη γνώμη των γονιών τους (που θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ/ΝΔ) τις ημέρες πριν από τις εκλογές.

Περισσότερες πληροφορίες στο mikrakommata.gr και στο κείμενο που ακολουθεί.


Πρωτοβουλία «Μικρά Κόμματα»

Τι θέλουμε:
Θέλουμε να βοηθήσουμε τους πολίτες στη διαδικασία αναζήτησης πληροφοριών για τις εναλλακτικές επιλογές που έχουν σε αυτές τις εκλογές βοηθώντας ταυτόχρονα τα μικρά κόμματα να προβληθούν στους ψηφοφόρους.

Οι στόχοι μας:
1. Να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες σχετικά με την αναγκαιότητα προσέλευσης στις κάλπες. Η αποχή δεν είναι επιλογή, ούτε το άκυρο και το λευκό.
2. Να προσφέρουμε πληροφορίες σχετικά με όλα τα κόμματα που δεν έλαβαν δωρεάν διαφημιστικό χρόνο για επικοινωνία στα ΜΜΕ.  Η φωνή τους πρέπει να ακουστεί σε όλους τους πολίτες της Ελλάδας.
3. Να ψηφίσουν οι πολίτες μικρά κόμματα. Η κοινοβουλευτική πολυφωνία είναι απαραίτητη για μια υγιή δημοκρατία.

Οι θέσεις μας:
1. Τα λογικά επιχειρήματα πρέπει να νικήσουν το φόβο που δημιουργούν στην κοινωνία τα μεγάλα κόμματα, τα διαπλεκόμενα media και τα συμφέροντα που τα υποστηρίζουν.
2. Ο δικομματισμός πρέπει να καταργηθεί στην Ελληνική πολιτική σκηνή. Ο πολυκομματισμός δε συνεπάγεται ακυβερνησία και αστάθεια.
3. Η πολυφωνία στις κυβερνήσεις βοηθά στη δημοκρατικότερη εκπροσώπηση των ψηφοφόρων.

Η πρωτοβουλία μας:
1. Δημιουργήσαμε την ιστοσελίδα mikrakommata.gr και το βίντεο ευαισθητοποίησης σχετικά με την ανάγκη προσέλευσης στις κάλπες και ψήφισης μικρών κομμάτων που θα αναρτηθούν και θα κυκλοφορήσουν ευρέως στο διαδίκτυο τις επόμενες ημέρες.
2. Συλλέξαμε μέσω ενός email τις βασικές πληροφορίες και κύριες θέσεις των κομμάτων από τα ίδια τα κόμματα για να παρουσιάσουμε στους πολίτες μια αντικειμενική και ολοκληρωμένη σύνοψη αυτών.
3. Ζητάμε την ενεργό συμμετοχή αντικειμενικά πληροφορημένων πολιτών και οργανώσεων πολιτικού ακτιβισμού για τη διασπορά του μηνύματος στο 60% των πολιτών που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , , ,

Μια προοδευτική πολιτική για τις Μικρομεσαίες, τις Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις και τους ΕΒΕ

Απρίλιος 21, 2012 Σχολιάστε

Στην Ελλάδα, ο συνολικός αριθμός των μικρομεσαίων και πολύ μικρών επιχειρήσεων (Μ&ΠΜΕ), που απασχολούν έως 50 εργαζόμενους, φθάνει τις 900.000 και αποτελεί το 99% των επιχειρήσεων της χώρας. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ (2007) οι Μ&ΠΜΕ απασχολούν συνολικά πάνω από 2.340.000 εργαζόμενους. Το 93% των επιχειρήσεων αυτών απασχολούν 0 έως 10 εργαζόμενους. Στις πολύ μικρές επιχειρήσεις συγκεντρώνεται το 60% σχεδόν της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα στην πρώτη θέση της Ε.Ε. των 27 αναφορικά με το μερίδιο των ΠΜΕ στη συνολική απασχόληση.
H πολιτική για τις μικρές επιχειρήσεις δεν μπορεί παρά να αποτελεί τμήμα μιας συνολικότερης οικονομικής και βιομηχανικής πολιτικής με στόχο την παραγωγή φιλικών προς το περιβάλλον προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής ποιότητας.
Η πολιτική για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις οφείλει να στηρίζει κάθε προσπάθεια τεχνολογικού εκσυγχρονισμού και ποιοτικής αναβάθμισης της παραγωγικής διαδικασίας, υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση συμμορφώνεται πλήρως με την εργατική, περιβαλλοντική και λοιπή νομοθεσία και δεν επιδιώκει τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της μέσω της συμπίεσης του κόστους εργασίας, της υποβάθμισης της ποιότητας του παραγόμενου προϊόντος ή της παρεχόμενης υπηρεσίας και της παράκαμψης των περιβαλλοντικών, φορολογικών, ασφαλιστικών ή άλλων υποχρεώσεών της.
Υπ’ αυτήν την έννοια, ο ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζει τη σύνδεση των πάσης φύσης ενισχύσεων και κινήτρων με κοινωνικές και περιβαλλοντικές παραμέτρους, τις οποίες οι επιχειρήσεις οφείλουν να ενσωματώνουν τόσο στα αναπτυξιακά τους προγράμματα, όσο και στον καθημερινό τρόπο λειτουργίας τους.
Στη βάση αυτή υπογραμμίζουμε την ανάγκη προώθησης μιας στρατηγικής ισχυρής στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χώρα μας, με ταυτόχρονη προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε όλες τις επιχειρήσεις. Πρώτη προτεραιότητα η στήριξη και ενίσχυση των πολύ μικρών και των ατομικών καιοικογενειακών επιχειρήσεων.
Στην κατεύθυνση αυτή, προτείνουμε και διεκδικούμε:
  • Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον έλεγχο της ασυδοσίας και των αθέμιτων πρακτικών των μεγάλων πολυκαταστημάτων και των εγχώριων και πολυεθνικών εμπορικών αλυσίδων.
  • Θέσπιση, ειδικότερα, μιας σειράς αυστηρών περιορισμών στους όρους δόμησης, τον τόπο, τις χιλιομετρικές αποστάσεις και τα χαρακτηριστικά λειτουργίας για την εγκατάσταση και αδειοδότηση εμπορικών κέντρων και εμπορικών αλυσίδων και υποκαταστημάτων τους.
  • Επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τους ΕΒΕ, τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες στο ίδιο ύψος με τους μισθωτούς και συνταξιούχους.
  • Επαναφορά του αφορολόγητου αποθεματικού για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
  • Προώθηση συνεταιριστικών μορφών για την έρευνα, επιμόρφωση, οργάνωση και προώθηση προϊόντων.
  • Δημιουργία συλλογικών υποδομών για τις Μ&ΠΜΕ, με βιοτεχνικά πάρκα και εκθεσιακά κέντρα με ζώνες ελεύθερων δραστηριοτήτων. Εφαρμογή μακροπρόθεσμης πολιτική στη βιοτεχνία, το εμπόριο και τις υπηρεσίες με στόχο τον εκσυγχρονισμό, την αναδιάρθρωση και τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων των Μ&ΠΜΕ, για να αντιμετωπίσουν την παραοικονομία και τον άνισο εξοντωτικό ανταγωνισμό.
  • Εξασφάλιση της δυνατότητας προβολής των προϊόντων μικρών παραγωγών στα μέσα ενημέρωσης.
  • Εφαρμογή αυστηρών αγορανομικών διατάξεων για τον έλεγχο της αγοράς και την προστασία των καταναλωτών από προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας, χωρίς ταυτότητα και από άγνωστη χώρα.
  • Ειδική χαμηλότοκη πιστωτική πολιτική, με ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής. Αξιοποίηση στην κατεύθυνση αυτή της ΤΕΜΠΜΕ ΑΕ με τη μετατροπή της σε Δημόσια Τράπεζα ειδικού σκοπού.
  • Στήριξη του ΟΑΕΕ, εξασφάλιση της βιωσιμότητάς του, αναβάθμιση των παροχών σύνταξης και υγείας προς τους ασφαλισμένους του.
  • Αυτόνομη ασφάλιση για τα συν-βοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη οικογενειακών επιχειρήσεων, που είναι γυναίκες.

Για τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος

Απρίλιος 21, 2012 Σχολιάστε

Το φορολογικό σύστημα της χώρας, παρά την πληθώρα νόμων και Προεδρικών Διαταγμάτων των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., χαρακτηρίζεται από μεγάλη αναλογία των έμμεσων φόρων σε σχέση με τους άμεσους, υπερφορολόγηση των μισθωτών και συνταξιούχων και πολύ μικρή επιβάρυνση των κερδών, εκτεταμένη έκταση φοροδιαφυγής, φαινομένων διαφθοράς και συναλλαγής και ευρύτατο πλέγμα κινήτρων, προνομίων, ελαφρύνσεων κλπ. για τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Μεταξύ 2004 και 2008, οι φόροι φυσικών προσώπων αυξήθηκαν κατά 42% (από 7,6 δις ευρώ ανήλθαν στα 10,8 δις), ενώ οι φόροι νομικών προσώπων έμειναν στάσιμοι (4,860 δις ευρώ το 2004 έναντι 4,865 δις το 2008). Η συμβολή των φορολογικών εσόδων των νομικών προσώπων στα συνολικά φορολογικά έσοδα, μειώθηκε κατά 25% (από 12% σε 8,9%).
Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μια ριζοσπαστική προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση, που θα ανακουφίσει τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και  τα πλατιά λαϊκά στρώματα, θα φορολογήσει αποτελεσματικά τον μεγάλο πλούτο και θα αποκαταστήσει, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, την φορολογική δικαιοσύνη.
Στο πλαίσιο αυτό διεκδικούμε:
  • Κατάργηση όλων των νόμων και μέτρων που καθιερώνουν φορολογικά προνόμια και την ουσιαστική φορολογική ασυλία των μεγάλων εισοδημάτων, των κερδών και των μεγάλων περιουσιών σε ακίνητα και κινητές αξίες. Κατάργηση, ειδικότερα, της φορολογικής ασυλίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου και της Εκκλησίας.
  • Αναστροφή της σχέσης άμεσων – έμμεσων φόρων και της φορολογίας κεφαλαίου – εργασίας.
  • Ριζική αλλαγή φορολογικών κλιμακίων και φορολογικών συντελεστών (αύξηση του πλήθους κλιμακίων και συντελεστών), με στόχο την αποκατάσταση της προοδευτικότητας και αναλογικότητας της φορολογίας. Επαναφορά του συντελεστή 40% για τα κέρδη ΑΕ και ΕΠΕ.
  • Όλα τα εισοδήματα από κάθε πηγή (μισθοί, ενοίκια, τόκοι, μερίσματα, υπεραξίες, κλπ, από το εσωτερικό ή το εξωτερικό) αθροίζονται και φορολογούνται στη βάση της νέας προοδευτικής φορολογικής κλίμακας.
  • Άμεση διαμόρφωση αφορολόγητου ορίου 15.000 € για όλα τα φυσικά πρόσωπα (μισθωτούς, συνταξιούχους, ΕΒΕ, αγρότες, εισοδηματίες). Ετήσια τιμαριθμοποίηση φορολογικών κλιμακίων και αφορολόγητου ορίου.
  • Επαναφορά της φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
  • Εφαρμογή μηδενικού συντελεστή ΦΠΑ σε βασικά είδη απαραίτητα για την επιβίωση, παιδικά είδη και βιβλία, καθώς και στα είδη προσωπικής ανάγκης των ατόμων με αναπηρία.
  • Αποφασιστικό χτύπημα της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής και της εισφοροδιαφυγής με πλήρη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και των σύγχρονων πληροφοριακών συστημάτων, υπό τον όρο σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων. Αξιοποίηση σ’ αυτή την κατεύθυνση του Συνδικαλιστικού Κινήματος και των αντιπροσωπευτικών  οργάνων των εργαζομένων σε κάθε επιχείρηση.
  • Κατάργηση κάθε είδους οικονομικής δραστηριότητας ή συναλλαγής μέσω «off shore» εταιριών.
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , ,

Δέκα Στόχοι – Δέκα Δεσμεύσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ

Απρίλιος 21, 2012 Σχολιάστε
1. Ασπίδα προστασίας, για να βγεί η κοινωνία όρθια από την κρίση, να μην υπάρχει πολίτης χωρίς ελάχιστο εισόδημα ή επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, κοινωνική προστασία, στέγη, πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Προστασία και μέτρα ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Έλεγχο και μείωση των τιμών, μείωση των συντελεστών ΦΠΑ και κατάργησή του στα είδη βασικής ανάγκης.
 2. Να απαλλαγούμε από τον βραχνά του χρέους. Το χρέος είναι ταξικό και απάνθρωπο. Είναι οι φόροι που δεν πλήρωσαν οι πλούσιοι, η λεηλασία των δημόσιων ταμείων, οι υπέρογκοι εξοπλισμοί. Εκφράζει τις ανισότιμες διεθνείς οικονομικές σχέσεις.
 3. Αναδιανομή, φορολογία του πλούτου, κατάργηση περιττών δαπανών.
 4. Παραγωγική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση.
 5. Σταθερή εργασία και αξιοπρεπή μισθό και ασφάλεια.
 6. Δημοκρατία παντού. Δημοκρατικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους τομείς.
 7. Ισχυρό κοινωνικό κράτος
 8. Η υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων.
 9. Προστασία της παιδείας, της έρευνας, του πολιτισμού και του αθλητισμού από την πολιτική των μνημονίων.
 10. Ανεξάρτητη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική.

.

Κατηγορίες:Αριστερά Ετικέτες: , , , ,

Δέκα Στόχοι – Δέκα Δεσμεύσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ

Απρίλιος 21, 2012 Σχολιάστε
1. Ασπίδα προστασίας, για να βγεί η κοινωνία όρθια από την κρίση, να μην υπάρχει πολίτης χωρίς ελάχιστο εισόδημα ή επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, κοινωνική προστασία, στέγη, πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Προστασία και μέτρα ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Έλεγχο και μείωση των τιμών, μείωση των συντελεστών ΦΠΑ και κατάργησή του στα είδη βασικής ανάγκης.
 2. Να απαλλαγούμε από τον βραχνά του χρέους. Το χρέος είναι ταξικό και απάνθρωπο. Είναι οι φόροι που δεν πλήρωσαν οι πλούσιοι, η λεηλασία των δημόσιων ταμείων, οι υπέρογκοι εξοπλισμοί. Εκφράζει τις ανισότιμες διεθνείς οικονομικές σχέσεις.
 3. Αναδιανομή, φορολογία του πλούτου, κατάργηση περιττών δαπανών.
 4. Παραγωγική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση.
 5. Σταθερή εργασία και αξιοπρεπή μισθό και ασφάλεια.
 6. Δημοκρατία παντού. Δημοκρατικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους τομείς.
 7. Ισχυρό κοινωνικό κράτος
 8. Η υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων.
 9. Προστασία της παιδείας, της έρευνας, του πολιτισμού και του αθλητισμού από την πολιτική των μνημονίων.
 10. Ανεξάρτητη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική.

.

Κατηγορίες:Αριστερά Ετικέτες: , , , ,

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα

Μαρτίου 3, 2012 Σχολιάστε
Διαβάζοντας χθες τα όσα ανάρτησα στο προηγούμενο πόστ, η αλήθεια είναι πως μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι για μια ακόμη φορά. Τόσους μήνες απλήρωτος και παλεύοντας με τα τέρατα έχω γίνει κομμάτι ευερέθιστος. Γι’ αυτό και δεν έπιασα αμέσως το πληκτρολόγιο να αρχίσω να πυροβολώ δεξιά κι αριστερά…
Σήμερα, κάτι ο ήλιος, κάτι ο ποδαρόδρομος με ηρέμησαν. Ανέβηκα και λίγο ψηλά και είδα τα πράγματα από μια απόσταση, όσο πρέπει μικρά αλλά και όσο πρέπει ξεκάθαρα…
Σαν να μην αφορούν εμένα κι άλλες 800 ζωές συν τους «αιχμαλώτους» τους, γυναίκες και παιδιά.
Και το πρώτο που μου ήλθε ήταν ένα «που πας, ρε Καραμήτρο;»!
Διότι μόνο στο Φιλελευθεριστάν του καζινοκρατικοδίαιτου καπιταλισμού μία επιχείρηση συνεχίζει να υπάρχει ακόμη και όταν δεν μπορεί να πληρώσει το εργατικό της δυναμικό. Πουθενά αλλού!
Στον κανονικό καπιταλισμό (βλέπε Γερμανία, ας πούμε) την επόμενη ημέρα έχει βάλει λουκέτο και πάει για βρούβες.
Αλλά ας πάει στην οργή κι αυτό!
Στο Φιλελευθεριστάν του καζινοκρατικοδίαιτου καπιταλισμού ζούμε με τους όρους τους δικούς του θα μιλήσουμε.
Ακόμη και σε αυτόν λοιπόν ισχύει το ΕΞΟΔΑ  – ΕΣΟΔΑ!
Εχω να πληρώνω, άρα έχω και το μαγαζί ανοιχτό, άρα προσδοκώ να έχω ΚΑΙ έσοδα…
Αν δεν έχεις να πληρώσεις, όχι μαγαζί, ούτε σπίτι δεν μπορείς να έχεις. Σκληρό αλλά έτσι έχουν τα πράγματα…
Πάμε παρακάτω: Για να έχεις μαγαζί, υποτίθεται ότι παράγεις και κάτι και ότι αυτό που παράγεις το αγοράζουν τόσοι χριστιανοί ώστε να ισοφαρίζεις τα έξοδα με έσοδα και να βγάζεις και κανένα κέρδος της προκοπής.
Αν πουλάς λιγότερα από όσα ξοδεύεις πάλι βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες…
Αυτό το απλό πράγμα ισχύει από το μικρό γωνιακό τοστάδικο μέχρι τη μεγαλύτερη εφημερίδα!
Απλά πράγματα!

Αν ΔΕΝ πουλάς προϊόντα αλλά ακόμη πιστεύεις σε αυτά και στην αξία τους κοιτάς να δεις τι φταίει. Μπας και φταίνε οι κουμανταδόροι του μαγαζιού;
Οι διευθυντάδες;
Οι ταμίες;
Οι πωλητές;
Οι εργάτες, τέλος-τέλος;
Φταίνε κάποιοι;
Τους λες πως το θες!
Δεν το κάνουν;
Τους αλλάζεις!!!
Φταίνε όλοι;
Ολοι ΔΕΝ αλλάζουν!
Και πάλι βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες…

ΕΠΙΣΗΣ, βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες, αν εξακολουθείς να έχεις στο Φιλελευθεριστάν που λέγεται Ελλάδα της κρίσης, ένα μαγαζί με 800 εργαζόμενους! Ομως…

…αν το πρώτο που σκέφτεσαι είναι να μειώσεις τα ΕΞΟΔΑ, ξεκινώντας μάλιστα από την περικοπή του 50% του μισθοδοτικού κόστους, αντί να δεις ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ δεν πουλάς και ΠΩΣ θα πουλήσεις και ΠΟΣΟΥΣ χρειάζεσαι για να φτιάξουν το προϊόν που θα πουλήσεις, ξέρεις…

…βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες!!!

Τα πράγματα σε μια ΑΓΟΡΑ έχουν ως εξής:

1. Ορίζεις ΤΙ πουλάς
2. Το κοστολογείς
3. Βρίσκεις τα κατάλληλα στελέχη να στο φτιάξουν κι όχι όποιον βρεις μπροστά σου
4. Βρίσκεις πόσους εργάτες χρειάζεσαι για να φτιαχτεί αυτό το προϊόν και να αξίζει να πουληθεί
5. Τιμολογείς
6. Πουλάς

Μα, ΤΟΣΟ απλά!

Αν τα κάνεις αυτά ένα-ένα μετά λες «δεν θέλω 800, θέλω 400. Θέλω 200. Θέλω 40. Δεν θέλω τη συμπόνοια κανενός, τον έμαθα τον κόσμο και τον είδα!’.

Ανάποδα ΝΤΕΝ ντουλεύει το πράγμα! Κι αν κάποιοι σου λένε άλλα πράγματα δείξε τους την πόρτα διότι κοροϊδεύουν!

Με άλλα λόγια:

Ακόμη, και πες ότι οι απλήρωτοι επί μήνες εργαζόμενοι αποφασίζουν να ξαναγυρίσουν στο μαγαζί και να δουλέψουν απλήρωτοι και πάλι ή με ένα ξεροκόμματο, μετά;

Γιατί αυτό το πράγμα θα ανεβάσει τα έσοδα;

Γιατί θα αυξηθούν οι πωλήσεις;

Γιατί θα έλθουν περισσότερες διαφημίσεις;

Από οίκτο;

Επειδή τόσους μήνες η γαλανόλευκη κυμάτιζε μεσίστια στην Ακρόπολη και δεν αντέχουν άλλο να την βλέπουν;

Το προϊόν θα αλλάξει;

Το χαρτί θα αρχίσει να φεύγει σταδιακά να φεύγει από τη μέση; (ΝΑ! Μείωση κόστους! Πραγματική)

Θα βγει κάτι φρέσκο;

Και γι αυτό που θα βγει φτάνουν πλέον τα χέρια για να το βγάλουν;

Ή μήπως μετά από δύο-τρεις μήνες, ένα 6μηνο (βαριά, βαριά) όλα θα είναι όπως σήμερα και χειρότερα, θα βάλεις λουκέτο, θα πεις  «χάσαμε» και θα πας για βρούβες;


Και σε μια τέτοια περίπτωση «τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα , ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα»…


Εν κατακλείδι: Νόημα δεν έχει μία «πρόταση» σαν αυτή που έγινε προχθές. Δεν λέει τίποτα διότι τίποτα δεν την εγγυάται. Ούτε καν οι καλές προθέσεις!

Νόημα έχει να μάθουμε αν αυτό το μαγαζί έχει ακόμη ζωή (όχι για όλους, αυτά τελειώσανε!) αλλά για όσους πραγματικά θα δουλέψουν, έστω και απλήρωτοι.

ΠΩΣ και ΤΙ (νέο) θα πουλήσει για να έχει ΕΣΟΔΑ και να μπορεί να πληρώνει;

Μια τέτοια πρόταση περιμένω να ακούσω το μεσημέρι της Δευτέρας!

Ολα τα άλλα, να ‘χαμε να λέγαμε!



Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα

Μαρτίου 3, 2012 Σχολιάστε
Διαβάζοντας χθες τα όσα ανάρτησα στο προηγούμενο πόστ, η αλήθεια είναι πως μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι για μια ακόμη φορά. Τόσους μήνες απλήρωτος και παλεύοντας με τα τέρατα έχω γίνει κομμάτι ευερέθιστος. Γι’ αυτό και δεν έπιασα αμέσως το πληκτρολόγιο να αρχίσω να πυροβολώ δεξιά κι αριστερά…
Σήμερα, κάτι ο ήλιος, κάτι ο ποδαρόδρομος με ηρέμησαν. Ανέβηκα και λίγο ψηλά και είδα τα πράγματα από μια απόσταση, όσο πρέπει μικρά αλλά και όσο πρέπει ξεκάθαρα…
Σαν να μην αφορούν εμένα κι άλλες 800 ζωές συν τους «αιχμαλώτους» τους, γυναίκες και παιδιά.
Και το πρώτο που μου ήλθε ήταν ένα «που πας, ρε Καραμήτρο;»!
Διότι μόνο στο Φιλελευθεριστάν του καζινοκρατικοδίαιτου καπιταλισμού μία επιχείρηση συνεχίζει να υπάρχει ακόμη και όταν δεν μπορεί να πληρώσει το εργατικό της δυναμικό. Πουθενά αλλού!
Στον κανονικό καπιταλισμό (βλέπε Γερμανία, ας πούμε) την επόμενη ημέρα έχει βάλει λουκέτο και πάει για βρούβες.
Αλλά ας πάει στην οργή κι αυτό!
Στο Φιλελευθεριστάν του καζινοκρατικοδίαιτου καπιταλισμού ζούμε με τους όρους τους δικούς του θα μιλήσουμε.
Ακόμη και σε αυτόν λοιπόν ισχύει το ΕΞΟΔΑ  – ΕΣΟΔΑ!
Εχω να πληρώνω, άρα έχω και το μαγαζί ανοιχτό, άρα προσδοκώ να έχω ΚΑΙ έσοδα…
Αν δεν έχεις να πληρώσεις, όχι μαγαζί, ούτε σπίτι δεν μπορείς να έχεις. Σκληρό αλλά έτσι έχουν τα πράγματα…
Πάμε παρακάτω: Για να έχεις μαγαζί, υποτίθεται ότι παράγεις και κάτι και ότι αυτό που παράγεις το αγοράζουν τόσοι χριστιανοί ώστε να ισοφαρίζεις τα έξοδα με έσοδα και να βγάζεις και κανένα κέρδος της προκοπής.
Αν πουλάς λιγότερα από όσα ξοδεύεις πάλι βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες…
Αυτό το απλό πράγμα ισχύει από το μικρό γωνιακό τοστάδικο μέχρι τη μεγαλύτερη εφημερίδα!
Απλά πράγματα!

Αν ΔΕΝ πουλάς προϊόντα αλλά ακόμη πιστεύεις σε αυτά και στην αξία τους κοιτάς να δεις τι φταίει. Μπας και φταίνε οι κουμανταδόροι του μαγαζιού;
Οι διευθυντάδες;
Οι ταμίες;
Οι πωλητές;
Οι εργάτες, τέλος-τέλος;
Φταίνε κάποιοι;
Τους λες πως το θες!
Δεν το κάνουν;
Τους αλλάζεις!!!
Φταίνε όλοι;
Ολοι ΔΕΝ αλλάζουν!
Και πάλι βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες…

ΕΠΙΣΗΣ, βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες, αν εξακολουθείς να έχεις στο Φιλελευθεριστάν που λέγεται Ελλάδα της κρίσης, ένα μαγαζί με 800 εργαζόμενους! Ομως…

…αν το πρώτο που σκέφτεσαι είναι να μειώσεις τα ΕΞΟΔΑ, ξεκινώντας μάλιστα από την περικοπή του 50% του μισθοδοτικού κόστους, αντί να δεις ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ δεν πουλάς και ΠΩΣ θα πουλήσεις και ΠΟΣΟΥΣ χρειάζεσαι για να φτιάξουν το προϊόν που θα πουλήσεις, ξέρεις…

…βάζεις λουκέτο, λες «χάσαμε» και πας για βρούβες!!!

Τα πράγματα σε μια ΑΓΟΡΑ έχουν ως εξής:

1. Ορίζεις ΤΙ πουλάς
2. Το κοστολογείς
3. Βρίσκεις τα κατάλληλα στελέχη να στο φτιάξουν κι όχι όποιον βρεις μπροστά σου
4. Βρίσκεις πόσους εργάτες χρειάζεσαι για να φτιαχτεί αυτό το προϊόν και να αξίζει να πουληθεί
5. Τιμολογείς
6. Πουλάς

Μα, ΤΟΣΟ απλά!

Αν τα κάνεις αυτά ένα-ένα μετά λες «δεν θέλω 800, θέλω 400. Θέλω 200. Θέλω 40. Δεν θέλω τη συμπόνοια κανενός, τον έμαθα τον κόσμο και τον είδα!’.

Ανάποδα ΝΤΕΝ ντουλεύει το πράγμα! Κι αν κάποιοι σου λένε άλλα πράγματα δείξε τους την πόρτα διότι κοροϊδεύουν!

Με άλλα λόγια:

Ακόμη, και πες ότι οι απλήρωτοι επί μήνες εργαζόμενοι αποφασίζουν να ξαναγυρίσουν στο μαγαζί και να δουλέψουν απλήρωτοι και πάλι ή με ένα ξεροκόμματο, μετά;

Γιατί αυτό το πράγμα θα ανεβάσει τα έσοδα;

Γιατί θα αυξηθούν οι πωλήσεις;

Γιατί θα έλθουν περισσότερες διαφημίσεις;

Από οίκτο;

Επειδή τόσους μήνες η γαλανόλευκη κυμάτιζε μεσίστια στην Ακρόπολη και δεν αντέχουν άλλο να την βλέπουν;

Το προϊόν θα αλλάξει;

Το χαρτί θα αρχίσει να φεύγει σταδιακά να φεύγει από τη μέση; (ΝΑ! Μείωση κόστους! Πραγματική)

Θα βγει κάτι φρέσκο;

Και γι αυτό που θα βγει φτάνουν πλέον τα χέρια για να το βγάλουν;

Ή μήπως μετά από δύο-τρεις μήνες, ένα 6μηνο (βαριά, βαριά) όλα θα είναι όπως σήμερα και χειρότερα, θα βάλεις λουκέτο, θα πεις  «χάσαμε» και θα πας για βρούβες;


Και σε μια τέτοια περίπτωση «τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα , ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα»…


Εν κατακλείδι: Νόημα δεν έχει μία «πρόταση» σαν αυτή που έγινε προχθές. Δεν λέει τίποτα διότι τίποτα δεν την εγγυάται. Ούτε καν οι καλές προθέσεις!

Νόημα έχει να μάθουμε αν αυτό το μαγαζί έχει ακόμη ζωή (όχι για όλους, αυτά τελειώσανε!) αλλά για όσους πραγματικά θα δουλέψουν, έστω και απλήρωτοι.

ΠΩΣ και ΤΙ (νέο) θα πουλήσει για να έχει ΕΣΟΔΑ και να μπορεί να πληρώνει;

Μια τέτοια πρόταση περιμένω να ακούσω το μεσημέρι της Δευτέρας!

Ολα τα άλλα, να ‘χαμε να λέγαμε!