Αρχείο

Posts Tagged ‘Στίχοι’

Ποιος άκουσε καταμεσήμερα

Ιουνίου 17, 2010 Σχολιάστε

το σύρσιμο του μαχαιριού στην ακονόπετρα;
Ποιος καβαλάρης ήρθε
με το προσάναμμα και το δαυλό;
Καθένας νίβει τα χέρια του
και τα δροσίζει.
Και ποιος ξεκοίλιασε
τη γυναίκα το βρέφος και το σπίτι;
Ένοχος δεν υπάρχει, καπνός.
Ποιος έφυγε
χτυπώντας πέταλα στις πλάκες;
Κατάργησαν τα μάτια τους· τυφλοί.
Μάρτυρες δεν υπάρχουν πια, για τίποτε.

Γ. Σεφέρης
Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , , ,

Ποιος άκουσε καταμεσήμερα

Ιουνίου 17, 2010 Σχολιάστε

το σύρσιμο του μαχαιριού στην ακονόπετρα;
Ποιος καβαλάρης ήρθε
με το προσάναμμα και το δαυλό;
Καθένας νίβει τα χέρια του
και τα δροσίζει.
Και ποιος ξεκοίλιασε
τη γυναίκα το βρέφος και το σπίτι;
Ένοχος δεν υπάρχει, καπνός.
Ποιος έφυγε
χτυπώντας πέταλα στις πλάκες;
Κατάργησαν τα μάτια τους· τυφλοί.
Μάρτυρες δεν υπάρχουν πια, για τίποτε.

Γ. Σεφέρης
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , , ,

Τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα

Μαΐου 29, 2010 Σχολιάστε
Aν δε χωράς μέσα σε μια άθλια πατρίδα

Aν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή
Aν δε χώρας μέσα σε μια ονειροπαγίδα
Aν δε χώρας σε μια αγκαλιά φυλακή
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά δεν χώρας πουθενά
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά πουθενά πουθενά
Aν δε χώρας μέσα σ’ εν’ άνοστο αστείο
Aν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή
Aν δε χώρας μέσα σ’ ένα ψυχοπορνείο
Aν δε χώρας σ’ ένα σπασμένο κορμί

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:

Summer times

Μαΐου 29, 2010 Σχολιάστε

«Χτες βράδυ, αργά, περίμενα το τελευταίο λεωφορείο τραβώντας αργές ρουφιξιές από ένα ποίημα. Λίγο πριν επιβιβαστώ το πέταξα κάτω και το πάτησα προσεχτικά μην τύχει κι η καύτρα του βάλλει φωτιά και σ’ άλλα μυαλά…»


«Πάντα αναρωτιόμουν. Εχει ποτέ κανείς διανοηθεί να πεθάνει ένα καλοκαιρινό μεσημέρι;»

Κατηγορίες:Ταξίδια Ετικέτες: ,

ΦΥΓΗ

Μαρτίου 20, 2010 Σχολιάστε

Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο,χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ’όλη τη δύναμη μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (Τετράδιο Γυμνασμάτων 1928-1937)

Κατηγορίες:Προσωπικά, Ταξίδια Ετικέτες:

ΦΥΓΗ

Μαρτίου 20, 2010 Σχολιάστε

Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο,χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ’όλη τη δύναμη μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (Τετράδιο Γυμνασμάτων 1928-1937)

Κατηγορίες:Προσωπικά, Ταξίδια Ετικέτες:

Η μεγάλη νοσταλγία

Φεβρουαρίου 14, 2010 Σχολιάστε





Τ’ άλλα ειπώθηκαν σιγανά σαν προσευχή: «Φίλιππε, θεία Ρόζα,
Άννα…» αλλά τι σημασία έχουν τα ονόματα αφού είμαστε όλοι ξένοι και το
σκοτάδι γιατί έρχεται καθώς νυχτώνει αν όχι για να κρύψει κάποιο μεγάλο μυστικό.
Ώ απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε
κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας…


ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

(1922-1988)

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: ,