Αρχείο

Posts Tagged ‘Συζητήσεις’

Πρωτοβουλία Οικονομολόγων: Υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι

Μαΐου 4, 2010 Σχολιάστε

Είναι δυνατόν στις σημερινές κρίσιμες περιστάσεις για το μέλλον της οικονομίας και της κοινωνίας να υλοποιηθεί μια αύξηση της φορολογίας κατά 10 μονάδες του ΑΕΠ, η οποία θα προέλθει κατά το μισό από την πραγματική αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης και κατά το άλλο μισό από την αναδιανομή του εισοδήματος και την επιβολή ενός πράσινου φόρου.

Των Κώστα Βεργόπουλου, Γιάννη Δραγασάκη, Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν, Σάββα Ρομπόλη

Η βαθιά κρίση στην οποία οδήγησε την παγκόσμια οικονομία η νεοφιλελεύθερη στρατηγική οφείλεται σε δύο σοβαρές επιλογές. Στη συνεχή αφενός αναδιανομή του εισοδήματος σε βάρος των μισθωτών και των λαϊκών τάξεων, με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και του πλούτου των ανώτερων τάξεων, και με αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργού ζήτησης. Στην επίσης συνεχή αύξηση του ιδιωτικού και δημοσίου χρέους της οικονομίας με στόχο την αντιστάθμιση με αυτό τον τρόπο της στασιμότητας ή μείωσης της ζήτησης από την πλευρά της πραγματικής οικονομίας.

Η κυρίαρχη σήμερα προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κρίσης, η προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τελικά η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης, είναι αυτή που υποστηρίζει την εξασφάλιση πάση θυσία ακόμα και της εκβιαστικής κερδοφορίας του τραπεζικού και επιχειρηματικού κεφαλαίου, διαμέσου και πάλι της αναδιανομής του εισοδήματος σε βάρος των μισθωτών, των κατώτερων εισοδημάτων, ειδικότερα των νέων, και φυσικά των ανέργων. Πρόκειται για την εξασφαλισμένη οδό προς την ύφεση, την ανεργία, την επιδείνωση των κοινωνικών υπηρεσιών, τη μείωση των συντάξεων, τη σοβαρή συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων και την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.

Η αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας και η αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και των κοινωνικών δικαιωμάτων απαιτούν μια αντίστροφη πολιτική. Με στόχους την ισχυρή και άμεση αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος της απασχόλησης και των κατώτερων εισοδημάτων και την ελάφρυνση του βάρους του χρέους, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τον οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας. Στην κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται η επιμονή στην ανάπτυξη συνεργασιών με τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, τη διεκδίκηση της θεσμικής θωράκισης του ευρώ και τη θεσμοθέτηση μηχανισμού αναπτυξιακής σύγκλισης, καθώς και η αξιοποίηση κάθε άλλης δυνατότητας αμοιβαίας επωφελούς διεθνούς συνεργασίας σε ό,τι αφορά στο δημόσιο χρέος. Οι όποιες ρυθμίσεις επιχειρηθούν ή επιβληθούν θα πρέπει να υπηρετούν τους παραπάνω στόχους.

Το αδιέξοδο στο οποίο προσπαθεί να απαντήσει η προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ και το ΔΝΤ) δεν αφορά τον δανεισμό του δημοσίου, αλλά αφορά την απροθυμία του ελληνικού κράτους να εξασφαλίσει την πληρωμή των ετήσιων τόκων του χρέους που προσεγγίζει τα 13 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που ισοδυναμεί με 5% περίπου του ΑΕΠ. Κινδυνεύει δηλαδή να οδηγηθεί η χώρα σε έναν κατήφορο επιδείνωσης της ύφεσης, εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας και της μαζικής φτώχειας, επειδή δεν θέλησε η κυβέρνηση να επιτύχει άμεσα και αποτελεσματικά μία αναδιανομή εισοδήματος διαμέσου της φορολογίας, η οποία να αντιστοιχεί σε αυτό το ποσοστό του εθνικού εισοδήματος, και να λάβει μέτρα ανάκαμψης της παραγωγής και βελτίωσης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δαπανών.

Αλλά η νεοφιλελεύθερη προσέγγιση υποστηρίζει μια δραματική αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος των μισθωτών και των φτωχότερων κατηγοριών του πληθυσμού: πρόκειται για μειώσεις των μισθών και των λοιπών εισοδημάτων που μπορεί να φθάσουν από 10% μέχρι 20%, και μέχρι 30% μείωση των συντάξεων. Αυτή η νέα μεταφορά εισοδημάτων προς το χρηματιστικό κεφάλαιο και τα ανώτερα εισοδήματα δεν θα επιλύσει, αλλά, στην καλύτερη περίπτωση, θα μεταθέσει το πρόβλημα του χρέους, ενώ θα επισπεύσει την κατάρρευση και διάλυση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, με τον περιορισμό των δυνατοτήτων παραγωγής πρωτογενών πλεονασμάτων. Και μπορεί να προβλέψει κανείς ότι μια τέτοια αδύναμη οικονομία θα αδυνατεί να υποστηρίξει παραγωγικά την παραμονή της, για πολύ, στη ζώνη του ευρώ.

Ποιος οδήγησε την ελληνική οικονομία, τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τους συνταξιούχους σ’ αυτή τη δυσμενή κατάσταση; Ποιος οδήγησε την ελληνική οικονομία στην κρίση του δανεισμού, του χρέους, της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας. Διότι, ενώ είχαμε στο διάστημα 1998-2008 αύξηση του κόστους εργασίας κατά 1%, η επιδείνωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητας ήταν 26,8%, την περίοδο 2000-2009. Φταίει λοιπόν η διεθνής οικονομική κρίση ή η εφαρμοζόμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική μονεταριστικής έμπνευσης που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα; Πώς εξηγείται ότι η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών με συνεχή αύξηση του ΑΕΠ και έντονη ανισοκατανομή του εισοδήματος προσφεύγει σε δανεισμό και συνεχή αύξηση του δημόσιου χρέους; Σε ποιους λόγους οφείλεται αυτό το «ελληνικό παράδοξο» που έχει οδηγήσει την ελληνική οικονομία, ιδιαίτερα μετά το 2007 σ’ αυτή τη δυσμενή δημοσιονομική, κοινωνική και παραγωγική κατάσταση; Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι το σημερινό δημοσιονομικό και παραγωγικό πρόβλημα της χώρας δεν οφείλεται στο επίπεδο των μισθών και των συντάξεων.

Εμείς θεωρούμε ότι οφείλεται κατά κύριο και αποκλειστικό λόγο στη δανειακή μεγέθυνση της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης, στις υπερτιμολογήσεις των κρατικών προμηθειών, στις φοροαπαλλαγές προς τις επιχειρήσεις που στέρησαν από έσοδα τον Κρατικό Προϋπολογισμό (7,7% του ΑΕΠ οι άμεσοι φόροι στην Ελλάδα, 13,1% του ΑΕΠ οι άμεσοι φόροι στην Ε.Ε. των 27, συμμετοχή στην Ελλάδα των μισθωτών και συνταξιούχων κατά 81,5% στο δηλωθέν εισόδημα φυσικών προσώπων και κατά 78,7% στη φορολογία του εισοδήματος φυσικών προσώπων), στην ανισοκατανομή του εισοδήματος, στην απελευθέρωση της φοροδιαφυγής και στην κατάρρευση του μηχανισμού ελέγχου είσπραξης των εσόδων του κράτους, στην εισφοροδιαφυγή, την ευέλικτη, την αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία καθώς και στη συρρίκνωση του τεχνολογικού και καινοτομικού δυναμικού της χώρας.

Αυτό που προτείνουμε ως την οδό για την αναθέρμανση της οικονομίας και την κοινωνική ανασυγκρότηση είναι να πραγματοποιηθεί μια αντίθετη αναδιανομή του εισοδήματος, να μεταφερθούν στα δημόσια ταμεία πόροι και εισοδήματα από τους έχοντες και κατέχοντες και όχι από τους μισθωτούς και τους φτωχούς. Είναι δυνατόν στις σημερινές κρίσιμες περιστάσεις για το μέλλον της οικονομίας και της κοινωνίας να υλοποιηθεί μια αύξηση της φορολογίας κατά 10 μονάδες του ΑΕΠ, η οποία θα προέλθει κατά το μισό από την πραγματική αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης και κατά το άλλο μισό από την αναδιανομή του εισοδήματος και την επιβολή ενός πράσινου φόρου. Βεβαίως, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις -όπου στην ουσία έχουν δημιουργηθεί συνθήκες «παγίδας του χρέους»- το πρόβλημα είναι ταυτόχρονα και δημοσιονομικό και αναπτυξιακό. Άρα, πέρα από την πλευρά των εσόδων, σημαντική διάσταση της πολιτικής πρέπει να είναι και η μείωση των μη αποδοτικών δαπανών του δημοσίου και η αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα, στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδίου, οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, μεσομακροχρόνιου ορίζοντα.

Με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλιστεί η πληρωμή των τόκων του δημοσίου χρέους, αλλά θα υπάρχουν και πόροι διαθέσιμοι για τη στήριξη της βιωσιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, για την άμεση δημιουργία θέσεων εργασίας σε κοινωνικές υπηρεσίες (4 δισ. ευρώ τον χρόνο ισοδυναμούν με 200.000 ως 250.000 θέσεις εργασίας) και για την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων κατά 40% περίπου. Το πρόσθετο διαθέσιμο ποσό για τη στήριξη της οικονομίας θα ισοδυναμεί ετησίως με το τριπλάσιο των πόρων του ΕΣΠΑ και θα εξασφαλίσει την απαρχή μιας πορείας ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας σε αναπτυξιακή και αναδιανεμητική κατεύθυνση και θα έχει επιβαρύνει μόνο την πολυτελή κατανάλωση και τις πολυτελείς εισαγωγές.

Η προτεινόμενη από τον μηχανισμό «στήριξης» μείωση των αμοιβών της εργασίας στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα εμφανίζεται ως το μέσο για την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Αλλά η βύθιση της οικονομίας στην ύφεση και στην αύξηση της ανεργίας θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κλείσιμο επιχειρήσεων, σε απολύσεις, σε απαξίωση επομένως του υλικού και ανθρώπινου παραγωγικού δυναμικού, καθώς και στη συνέχιση της επιδείνωσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας, με αποτέλεσμα να χρειαστούν δύο δεκαετίες για την ανασυγκρότηση ακόμα και των υπαρκτών σήμερα παραγωγικών δυνατοτήτων. Για την ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού, τη βελτίωση της παραγωγικότητας, της καινοτομικής ικανότητας της οικονομίας και της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, χρειάζεται αντίθετα να δοθεί άμεσα προτεραιότητα στον σχεδιασμό νέων πολιτικών για την ενέργεια και το περιβάλλον, τη βιομηχανία, την αγροτική οικονομία και τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων.

Μια τέτοια στρατηγική δεν αφορά σήμερα μόνο την ελληνική οικονομία και την ιδιαιτερότητά της. Αποτελεί μια αξιόπιστη και βιώσιμη στρατηγική για τις περισσότερες υπερχρεωμένες και ελλειμματικές οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επομένως για το σύνολο της ζώνης του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα αποδειχθεί σύντομα ότι η χρησιμοποίηση για την αντιμετώπιση της κρίσης των μεθόδων και των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και πολιτικών που οδήγησαν σε αυτήν δεν μπορεί παρά να φέρει μια βαθύτερη επιβράδυνση της οικονομίας και επιβάρυνση της κοινωνίας στο σύνολο της Ευρώπης. Μια ριζοσπαστική στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα αποτελεί μια ουσιαστική συμβολή στη διαμόρφωση εναλλακτικών αναπτυξιακών και αναδιανεμητικών πολιτικών στο επίπεδο της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Οι ιδέες αυτές κατατίθενται στον δημόσιο διάλογο, που πρέπει, επιτέλους, να αναπτυχθεί με στόχο τη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής, βιώσιμης, κοινωνικά δίκαιης και αποτελεσματικής για τον κόσμο της εργασίας, της γνώσης και την κοινωνία συνολικά.

Αρθρο 48

Νοέμβριος 1, 2009 Σχολιάστε


Καλό είναι να το θυμηθούμε…
Παράξενος μήνας μπήκε…

Σύνταγμα του Κράτους

MEPOΣ TPITO – Oργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

TMHMA B΄ – Πρόεδρος της Δημοκρατίας

KEΦAΛAIO ΔEYTEPO – Eξουσίες και ευθύνη από τις πράξεις του Προέδρου

‘Αρθρο 48 – (Κατάσταση πολιορκίας)

*1. Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Bουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Eπικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Bουλής.
Mε την απόφαση της Bουλής ορίζεται η διάρκεια ισχύος των επιβαλλόμενων μέτρων, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις δεκαπέντε ημέρες.
*2. Σε περίπτωση απουσίας της Bουλής ή αν συντρέχει αντικειμενική αδυναμία να συγκληθεί εγκαίρως, τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου. Tο διάταγμα υποβάλλεται από την Kυβέρνηση στη Bουλή για έγκριση μόλις καταστεί δυνατή η σύγκλησή της, ακόμη και αν έληξε η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί, και πάντως μέσα σε δεκαπέντε ημέρες το αργότερο.
*3. H διάρκεια των κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρων μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαπενθήμερο μόνο με προηγούμενη απόφαση της Bουλής, η οποία συγκαλείται ακόμη και αν έχει λήξει η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί.
*4. Tα κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρα αίρονται αυτοδικαίως με τη λήξη των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, εφόσον δεν παρατείνονται με απόφαση της Bουλής, και σε κάθε περίπτωση με τη λήξη του πολέμου, εφόσον είχαν επιβληθεί εξαιτίας πολέμου.
*5. Aφότου αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα των προηγούμενων παραγράφων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, μπορεί να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, για να αντιμετωπιστούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται για κύρωση στη Bουλή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη σύγκλησή της σε σύνοδο και παύουν να ισχύουν στο εξής, αν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις παραπάνω προθεσμίες ή δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου υποβλήθηκαν.
*6. Oι κατά τις παραγράφους 2 και 3 αποφάσεις της Bουλής λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και η κατά την παράγραφο 1 απόφαση με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. H Bουλή αποφασίζει σε μία μόνο συνεδρίαση.
*7. Σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής των μέτρων κατάστασης ανάγκης, τα οποία λαμβάνονται κατά το άρθρο αυτό, ισχύουν αυτοδικαίως οι διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, ακόμη και αν διαλύθηκε η Bουλή ή έληξε η βουλευτική περίοδος.


Ενδιαφέρον έχει και το παρακάτω κείμενο:


Καθεστώς εκτάκτου ανάγκης

Μια σύντομη ιστορική επισκόπηση του καθεστώτος εξαίρεσης Απόσπασμα από το βιβλίο του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν, «Το Καθεστώς της Εξαίρεσης»

Αρθρο 48

Νοέμβριος 1, 2009 Σχολιάστε


Καλό είναι να το θυμηθούμε…
Παράξενος μήνας μπήκε…

Σύνταγμα του Κράτους

MEPOΣ TPITO – Oργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

TMHMA B΄ – Πρόεδρος της Δημοκρατίας

KEΦAΛAIO ΔEYTEPO – Eξουσίες και ευθύνη από τις πράξεις του Προέδρου

‘Αρθρο 48 – (Κατάσταση πολιορκίας)

*1. Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Bουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Eπικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Bουλής.
Mε την απόφαση της Bουλής ορίζεται η διάρκεια ισχύος των επιβαλλόμενων μέτρων, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις δεκαπέντε ημέρες.
*2. Σε περίπτωση απουσίας της Bουλής ή αν συντρέχει αντικειμενική αδυναμία να συγκληθεί εγκαίρως, τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου. Tο διάταγμα υποβάλλεται από την Kυβέρνηση στη Bουλή για έγκριση μόλις καταστεί δυνατή η σύγκλησή της, ακόμη και αν έληξε η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί, και πάντως μέσα σε δεκαπέντε ημέρες το αργότερο.
*3. H διάρκεια των κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρων μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαπενθήμερο μόνο με προηγούμενη απόφαση της Bουλής, η οποία συγκαλείται ακόμη και αν έχει λήξει η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί.
*4. Tα κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρα αίρονται αυτοδικαίως με τη λήξη των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, εφόσον δεν παρατείνονται με απόφαση της Bουλής, και σε κάθε περίπτωση με τη λήξη του πολέμου, εφόσον είχαν επιβληθεί εξαιτίας πολέμου.
*5. Aφότου αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα των προηγούμενων παραγράφων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, μπορεί να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, για να αντιμετωπιστούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται για κύρωση στη Bουλή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη σύγκλησή της σε σύνοδο και παύουν να ισχύουν στο εξής, αν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις παραπάνω προθεσμίες ή δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου υποβλήθηκαν.
*6. Oι κατά τις παραγράφους 2 και 3 αποφάσεις της Bουλής λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και η κατά την παράγραφο 1 απόφαση με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. H Bουλή αποφασίζει σε μία μόνο συνεδρίαση.
*7. Σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής των μέτρων κατάστασης ανάγκης, τα οποία λαμβάνονται κατά το άρθρο αυτό, ισχύουν αυτοδικαίως οι διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, ακόμη και αν διαλύθηκε η Bουλή ή έληξε η βουλευτική περίοδος.


Ενδιαφέρον έχει και το παρακάτω κείμενο:


Καθεστώς εκτάκτου ανάγκης

Μια σύντομη ιστορική επισκόπηση του καθεστώτος εξαίρεσης Απόσπασμα από το βιβλίο του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν, «Το Καθεστώς της Εξαίρεσης»

Χτυπάμε την Τρομοκρατία στους Δρόμους

Οκτώβριος 30, 2009 Σχολιάστε


Εχω λόγους να χαίρομαι σήμερα…
Εχω λόγους να νιώθω πως τελικά τίποτα δεν πάει χαμένο… Πως το να λες αυτά που πιστεύεις, δυνατά και χωρίς να μασάς τα λόγια σου, καμιά φορά πιάνει τόπο…
Πως όταν έχεις τα μάτια σου ανοιχτά -χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν κάνεις λάθη- μπορεί να κάνει και τους άλλους να τα ανοίξουν. Κι ας δουν άλλα από όσα εσύ βλέπεις. Αρκεί να έχουν ανοιχτά τα μάτια…
Οι σφαίρες από τα φασιστικά καλάσνικοφ άνοιξαν και τα μάτια και τα αυτιά όσων δεν ηθελαν να δουν την πραγματικότητα.
Είναι φασίστες αυτοί που δολοφονούν. Κανονικοί φασίστες. Κανονικότατοι. «Με το Φύρερ κεφαλαίο» όπως έγραφα χθες. Με μόνο στόχο να σπρώξουν ολόκληρη την κοινωνία στην άθλια ιδεολογία τους και το κράτος στις άθλιες πρακτικές τους.
Η τρομοκρατία και ο φασισμός δεν πολεμιέται ούτε με δηλώσεις καταδίκης ούτε με αδιαφορία.
Η τρομοκρατία και ο φασισμός τσακίζεται μέσα στο μυαλό μας, μέσα στη συνείδηση της κοινωνίας. Στους δρόμους!

Δεν ξέρω αν ήμουν ο πρώτος… Δεν με ενδιαφέρει… Ξέρω πως από την πρώτη στιγμή το πρώτο που ήθελα να κάνω είναι να βγω στο δρόμο. Και θα ήθελα να βγω μαζί με χιλιάδες άλλους.
Θέλει πολύ ανάλυση;
Οχι! δεν θέλει!
Όχι στο όνομά μου
Η προβοκάτσια ήταν ορατή εδώ και ημέρες. Ακουγόντουσαν πολλά για μεγάλο χτύπημα αυτές τις ημέρες εν όψει 17 Νοεμβρίου και Δεκέμβρη. Το έγραψα κι αυτό: Λωρίδα της Γάζας» ή «Τζουράσικ Παρκ»;;;
Η διαβρωμένη από τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αστυνομία έκανε το πρώτο βήμα: Η αριστερά και ο πολύ κακός λύκος

Αλλος δρόμος δεν υπάρχει:

Και να που σήμερα κάποιοι συμφώνησαν και προτείνουν το ίδιο πράγμα!

>>>Οι ανανεωτικοί του ΣΥΝ θα προτείνουν διαδήλωση

Διαδήλωση κατά του φαινομένου της τρομοκρατίας προτείνουν στελέχη του ΣΥΝ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη σημερινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας τα μέλη του οργάνου που πρόσκεινται στην Ανανεωτική Πτέρυγα επρόκειτο να θέσουν θέμα. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, θα ζητήσουν να απευθυνθεί το κόμμα σε φορείς όπως η ΓΣΕΕ ή ο Δικηγορικός Σύλλογος και να ζητήσει τη διοργάνωση μιας διαδήλωσης για να καταδικαστεί το φαινόμενο της τρομοκρατίας με αφορμή την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα Αγίας Παρασκευής.

Ζητάω από την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ να κάνει άμεσα αποδεκτή την πρόταση. ΤΩΡΑ!

…και να διοργανωθεί ενωτική μαζική κινητοποίηση με τριπλό αποδέκτη:

1.Την κυβέρνηση, γιατί η κοινωνία δεν θα ανεχτεί παραβίαση των πολιτικών της ελευθεριών στο όνομα της τρομοκρατίας.

2.Την τρομοκρατία, γιατί η κοινωνία όσο απέναντι είναι στην ένστολη τρομοκρατία άλλο τόσο απέναντι είναι στους προβοκάτορες και σκοτεινούς κουμπουροφόρους που δρουν τάχα στο όνομά της.

3. Την ακροδεξιά και ρατσιστική συμμορία εντός και εκτός Βουλής που αποζητά αφορμές για περισσότερη αστυνομοκρατία, για συντεταγμένη ξενοφοβία και κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς την οποιαδήποτε τάση εκδημοκρατισμού της αστυνομίας –ακόμα και την πλέον διστακτική- ως δήθεν χάδι στην τρομοκρατία.

Οπως έγραφε προχθές ο Γιώργος Πήττας.

Χτυπάμε την Τρομοκρατία στους Δρόμους

Οκτώβριος 30, 2009 Σχολιάστε


Εχω λόγους να χαίρομαι σήμερα…
Εχω λόγους να νιώθω πως τελικά τίποτα δεν πάει χαμένο… Πως το να λες αυτά που πιστεύεις, δυνατά και χωρίς να μασάς τα λόγια σου, καμιά φορά πιάνει τόπο…
Πως όταν έχεις τα μάτια σου ανοιχτά -χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν κάνεις λάθη- μπορεί να κάνει και τους άλλους να τα ανοίξουν. Κι ας δουν άλλα από όσα εσύ βλέπεις. Αρκεί να έχουν ανοιχτά τα μάτια…
Οι σφαίρες από τα φασιστικά καλάσνικοφ άνοιξαν και τα μάτια και τα αυτιά όσων δεν ηθελαν να δουν την πραγματικότητα.
Είναι φασίστες αυτοί που δολοφονούν. Κανονικοί φασίστες. Κανονικότατοι. «Με το Φύρερ κεφαλαίο» όπως έγραφα χθες. Με μόνο στόχο να σπρώξουν ολόκληρη την κοινωνία στην άθλια ιδεολογία τους και το κράτος στις άθλιες πρακτικές τους.
Η τρομοκρατία και ο φασισμός δεν πολεμιέται ούτε με δηλώσεις καταδίκης ούτε με αδιαφορία.
Η τρομοκρατία και ο φασισμός τσακίζεται μέσα στο μυαλό μας, μέσα στη συνείδηση της κοινωνίας. Στους δρόμους!

Δεν ξέρω αν ήμουν ο πρώτος… Δεν με ενδιαφέρει… Ξέρω πως από την πρώτη στιγμή το πρώτο που ήθελα να κάνω είναι να βγω στο δρόμο. Και θα ήθελα να βγω μαζί με χιλιάδες άλλους.
Θέλει πολύ ανάλυση;
Οχι! δεν θέλει!
Όχι στο όνομά μου
Η προβοκάτσια ήταν ορατή εδώ και ημέρες. Ακουγόντουσαν πολλά για μεγάλο χτύπημα αυτές τις ημέρες εν όψει 17 Νοεμβρίου και Δεκέμβρη. Το έγραψα κι αυτό: Λωρίδα της Γάζας» ή «Τζουράσικ Παρκ»;;;
Η διαβρωμένη από τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αστυνομία έκανε το πρώτο βήμα: Η αριστερά και ο πολύ κακός λύκος

Αλλος δρόμος δεν υπάρχει:

Και να που σήμερα κάποιοι συμφώνησαν και προτείνουν το ίδιο πράγμα!

>>>Οι ανανεωτικοί του ΣΥΝ θα προτείνουν διαδήλωση

Διαδήλωση κατά του φαινομένου της τρομοκρατίας προτείνουν στελέχη του ΣΥΝ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη σημερινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας τα μέλη του οργάνου που πρόσκεινται στην Ανανεωτική Πτέρυγα επρόκειτο να θέσουν θέμα. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, θα ζητήσουν να απευθυνθεί το κόμμα σε φορείς όπως η ΓΣΕΕ ή ο Δικηγορικός Σύλλογος και να ζητήσει τη διοργάνωση μιας διαδήλωσης για να καταδικαστεί το φαινόμενο της τρομοκρατίας με αφορμή την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα Αγίας Παρασκευής.

Ζητάω από την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ να κάνει άμεσα αποδεκτή την πρόταση. ΤΩΡΑ!

…και να διοργανωθεί ενωτική μαζική κινητοποίηση με τριπλό αποδέκτη:

1.Την κυβέρνηση, γιατί η κοινωνία δεν θα ανεχτεί παραβίαση των πολιτικών της ελευθεριών στο όνομα της τρομοκρατίας.

2.Την τρομοκρατία, γιατί η κοινωνία όσο απέναντι είναι στην ένστολη τρομοκρατία άλλο τόσο απέναντι είναι στους προβοκάτορες και σκοτεινούς κουμπουροφόρους που δρουν τάχα στο όνομά της.

3. Την ακροδεξιά και ρατσιστική συμμορία εντός και εκτός Βουλής που αποζητά αφορμές για περισσότερη αστυνομοκρατία, για συντεταγμένη ξενοφοβία και κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς την οποιαδήποτε τάση εκδημοκρατισμού της αστυνομίας –ακόμα και την πλέον διστακτική- ως δήθεν χάδι στην τρομοκρατία.

Οπως έγραφε προχθές ο Γιώργος Πήττας.

Η Συνάντηση με τη Ντόρα Μπακογιάννη

Οκτώβριος 29, 2009 Σχολιάστε

…έτσι όπως έχουν έλθει τα πράγματα τα τελευταία 24ωρα το τελευταίο (δύο «τελευταία») πράγμα που θα ήθελα να κάνω είναι να γράψω για τη συνάντηση των blogger της Θεσσαλονίκης με την Ντόρα Μπακογιάννη!

Σοφότερος δεν έγινα!
Σίγουρα ούτε και εκείνη!

Κι επειδή μας είπαν οτι όσα ειπωθούν, παρακαλούν να είναι off-the-record κι επειδή είμαι ο μόνος της «παρέας» που είμαι ΚΑΙ δημοσιογράφος, δεσμεύομαι να μην τα γράψω!

(Οχι πως ειπώθηκε και κάτι που δεν το ξέρετε, δεν το έχετε ακούσει ή διαβάσει αλλού…)

Κατά τα άλλα η Ντόρα ήταν ευγενέστατη, κεφάτη, προπονημένη για τη μάχη της αρχηγίας στο κόμμα της, χαλαρή… Μια χαρά!

Ευχαριστώ πολύ τον Αχιλλέα του Web Team tης Ντόρας που με κάλεσε μαζί με τα άλλα παιδιά!

Και, ξέρω γω, καλή επιτυχία γενικώς!

Αυτάααααα!

Τα υπόλοιπα εδώ, εδώ και εδώ

Κατηγορίες:Θεσσαλονίκη Ετικέτες: , ,

Η Συνάντηση με τη Ντόρα Μπακογιάννη

Οκτώβριος 29, 2009 Σχολιάστε

…έτσι όπως έχουν έλθει τα πράγματα τα τελευταία 24ωρα το τελευταίο (δύο «τελευταία») πράγμα που θα ήθελα να κάνω είναι να γράψω για τη συνάντηση των blogger της Θεσσαλονίκης με την Ντόρα Μπακογιάννη!

Σοφότερος δεν έγινα!
Σίγουρα ούτε και εκείνη!

Κι επειδή μας είπαν οτι όσα ειπωθούν, παρακαλούν να είναι off-the-record κι επειδή είμαι ο μόνος της «παρέας» που είμαι ΚΑΙ δημοσιογράφος, δεσμεύομαι να μην τα γράψω!

(Οχι πως ειπώθηκε και κάτι που δεν το ξέρετε, δεν το έχετε ακούσει ή διαβάσει αλλού…)

Κατά τα άλλα η Ντόρα ήταν ευγενέστατη, κεφάτη, προπονημένη για τη μάχη της αρχηγίας στο κόμμα της, χαλαρή… Μια χαρά!

Ευχαριστώ πολύ τον Αχιλλέα του Web Team tης Ντόρας που με κάλεσε μαζί με τα άλλα παιδιά!

Και, ξέρω γω, καλή επιτυχία γενικώς!

Αυτάααααα!

Τα υπόλοιπα εδώ, εδώ και εδώ

Κατηγορίες:Θεσσαλονίκη Ετικέτες: , ,