Αραβικές εξεγέρσεις και "κορπορατισμός"

Απόσπασμα από αυτό το άρθροhttp://johnpilger.com/articles/behind-the-arab-revolt-is-a-word-we-dare-not-speak

The revolt in the Arab world is not merely against a resident dictator but a worldwide economic tyranny designed by the US Treasury and imposed by the US Agency for International Development, the IMF and World Bank, which have ensured that rich countries like Egypt are reduced to vast sweatshops, with half the population earning less than $2 a day. The people’s triumph in Cairo was the first blow against what Benito Mussolini called corporatism, a word that appears in his definition of fascism.


How did such extremism take hold in the liberal West? “It is necessary to destroy hope, idealism, solidarity, and concern for the poor and oppressed,” observed Noam Chomsky a generation ago, “[and] to replace these dangerous feelings with self-centred egoism, a pervasive cynicism that holds that [an order of] inequities and oppression is the best that can be achieved. In fact, a great international propaganda campaign is under way to convince people – particularly young people – that this not only is what they should feel but that it’s what they do feel.”


Like the European revolutions of 1848 and the uprising against Stalinism in 1989, the Arab revolt has rejected fear. An insurrection of suppressed ideas, hope and solidarity has begun. In the United States, where 45 per cent of young African-Americans have no jobs and the top hedge fund managers are paid, on average, a billion dollars a year, mass protests against cuts in services and jobs have spread to heartland states like Wisconsin. In Britain, the fastest-growing modern protest movement, UK Uncut, is about to take direct action against tax avoiders and rapacious banks. Something has changed that cannot be unchanged. The enemy has a name now.

Αραβικές εξεγέρσεις και "κορπορατισμός"

Απόσπασμα από αυτό το άρθροhttp://johnpilger.com/articles/behind-the-arab-revolt-is-a-word-we-dare-not-speak

The revolt in the Arab world is not merely against a resident dictator but a worldwide economic tyranny designed by the US Treasury and imposed by the US Agency for International Development, the IMF and World Bank, which have ensured that rich countries like Egypt are reduced to vast sweatshops, with half the population earning less than $2 a day. The people’s triumph in Cairo was the first blow against what Benito Mussolini called corporatism, a word that appears in his definition of fascism.


How did such extremism take hold in the liberal West? “It is necessary to destroy hope, idealism, solidarity, and concern for the poor and oppressed,” observed Noam Chomsky a generation ago, “[and] to replace these dangerous feelings with self-centred egoism, a pervasive cynicism that holds that [an order of] inequities and oppression is the best that can be achieved. In fact, a great international propaganda campaign is under way to convince people – particularly young people – that this not only is what they should feel but that it’s what they do feel.”


Like the European revolutions of 1848 and the uprising against Stalinism in 1989, the Arab revolt has rejected fear. An insurrection of suppressed ideas, hope and solidarity has begun. In the United States, where 45 per cent of young African-Americans have no jobs and the top hedge fund managers are paid, on average, a billion dollars a year, mass protests against cuts in services and jobs have spread to heartland states like Wisconsin. In Britain, the fastest-growing modern protest movement, UK Uncut, is about to take direct action against tax avoiders and rapacious banks. Something has changed that cannot be unchanged. The enemy has a name now.

2011: Οπως 1848!

Το κίνημα διαμαρτυρίας της «Αραβικής Άνοιξης», που συγκλονίζει τον αραβικό κόσμο από την Τύνιδα, ίσαμε τη Σανάα, με ενδιάμεσους σταθμούς το Κάιρο, τη Βεγγάζη και την Τρίπολη, ξαναζωντανεύει στη μνήμη τα αντίστοιχου εύρους ιστορικά προηγούμενα, που συνέβησαν προ εικοσαετίας στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά, κυρίως εκεί στα μέσα του 19ου αιώνα, στη διάρκεια της «Άνοιξης των Ευρωπαϊκών λαών».

«Υπάρχουν αντίστοιχα στοιχεία ανάμεσα στο 1848 και το 2011, που συνδέονται με τις οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες», τονίζει η ιστορικός, ειδικευμένη στον 19ο αιώνα, Σιλβί Απρίλ, η οποία υπενθυμίζει επίσης τις αγροτικές εξεγέρσεις, τη δημογραφική έκρηξη και, ιδίως όσον αφορά την περίπτωση της Γαλλίας, την φθορά της εξουσίας και τη διαφθορά.

Εάν σήμερα το Ιντερνέτ αποτέλεσε το μέσο διάδοσης των εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο, το 1848 ήταν ο τηλέγραφος εκείνος που διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην μετάδοση των νέων στη Γηραιά Ήπειρο, τονίζει η ίδια. «Την εποχή εκείνη, οι εφημερίδες, οι γελοιογραφίες, οι φωτογραφίες βρίσκονταν σε πλήρη ανάπτυξη. Η πληροφορία είχε αρχίσει να κυκλοφορεί ευρέως». Έτσι, όπως η πληροφορία της πτώσης του Λουδοβίκου-Φιλίππου προκάλεσε την πτώση του Μέττερνιχ στην Αυστρία, ομοίως σήμερα η πτώση του Μπεν Άλι στην Τυνησία αποσταθεροποίησε και συμπαρέσυρε τον Μουμπάρακ στην Αίγυπτο.

Το 1848 μία σειρά από λαϊκές εξεγέρσεις ξέσπασε στην Ευρώπη: είναι η «άνοιξη των λαών». Δημοκρατικής και φιλελεύθερης έμπνευσης, οι εξεγέρσεις τούτες συνέβαλαν ώστε να μεταβληθεί, ή τουλάχιστον επιχείρησαν να μεταβάλουν, η φύση και η μορφή των πολιτικών καθεστώτων σε πολλά Ευρωπαϊκά κράτη-στην πλειονότητά τους με απολυταρχικά πολιτεύματα-και να ικανοποιηθούν οι εθνικές διεκδικήσεις πολλών λαών.

Η μία εξέγερση σε ένα κράτος μοιάζει να συνεπαίρνει και τις γειτονικές της χώρες. Η αναταραχή στην Ιταλία, μεταδίδεται στη Γαλλία-όπου οι φιλελεύθεροι ξεσηκώνονται ενάντια στον βασιλέα Λουδοβίκο-Φίλιππο, που ασκεί εξουσία από το 1830-κατόπιν φθάνει στην Αυστρία και μετέπειτα κατακλύζει ολάκερη την Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία, τη Γερμανία και την Ελβετία. Μόνες η Βρετανία και η Ρωσία, έμειναν αλώβητες από το κύμα του γενικού ξεσηκωμού.

Οι επαναστάσεις του 1848 -της ίδιας χρονιάς που κυκλοφόρησε το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του Καρλ Μαρξ-τελείωσαν χωρίς τον στέφανο της επιτυχίας, πλην όμως τίποτε δεν επέστρεψε στην προτεραία, καθεστηκυία, τάξη.

Η Απρίλ υπενθυμίζει τις «προόδους» που επακολούθησαν, όπως το γενικό δικαίωμα του εκλέγειν, τα Συντάγματα στην Ιταλία και τη Δυτική Ευρώπη, το τέλος της δουλείας στην Αυστρο-Ουγγαρία και την Πρωσσία.

«Ιδίως τα ελέω Θεού μοναρχικά καθεστώτα εφεξής αρχίζουν να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους την κοινή γνώμη. Και πλέον αρχίζουν να προσέχουν ιδιαίτερα τη γνώμη του Τύπου».

Οι εξεγέρσεις, η ανωνυμία, οι κουκούλες

Είδε κανείς κουκουλοφόρους διαδηλωτές…

…στην Αίγυπτο, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν, στην Τυνησία, στη Λιβύη, στο Ιράν, στο Ιράκ;

…όπου γίνονται εξεγέρσεις από τις 15 Ιανουαρίου και μέχρι σήμερα;

Ολοι βλέπουμε Πρόσωπα…

Πρόσωπα καθαρά, πρόσωπα χαμογελαστά, πρόσωπα τρομαγμένα, πρόσωπα ματωμένα!

Αλλά, Πρόσωπα! Πρόσωπα ανθρώπων που μάχονται για το Πρόσωπό τους και για το Πρόσωπο όλων μας…

Είδε κανείς ανώνυμους blogger να γράφουν…

…από την Αίγυπτο, την Υεμένη, το Μπαχρέιν, την Τυνησία, τη Λιβύη, το Ιράν, το Ιράκ;
…όπου γίνονται εξεγέρσεις από τις 15 Ιανουαρίου και μέχρι σήμερα;
Ολοι διαβάζουμε κείμενα, μηνύματα, ποστ, τουίτς με Ονόματα…
Ονόματα φαρδιά πλατιά γραμμένα, με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής. Πολλοί πιάστηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν. Πολλοί αγνοούνται. Οχι όμως και τα Ονόματά τους.
Ονόματα ανθρώπων που μάχονται για το Ονομά τους και στο Ονομα όλων μας…
Μονάχα ΕΔΩ, σ’ αυτή τη χώρα των φοβισμένων, κάποια ανθρωπάκια εξακολουθούν να κρύβουν και το Πρόσωπο και το Ονομά τους.
Σιχαμένα Τρωκτικά και σουβλακοθρεμμένα επαναστατάκια της φακής!
Και μάχονται μόνο για το δικαίωμά τους στην Ανωνυμία. Δηλαδή στην Αναξιοπρέπεια και τη Δειλία. 
Να κάτι ακόμη που κατέρρευσε αυτές τις ημέρες! Με κρότο!

Οι εξεγέρσεις, η ανωνυμία, οι κουκούλες

Είδε κανείς κουκουλοφόρους διαδηλωτές…

…στην Αίγυπτο, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν, στην Τυνησία, στη Λιβύη, στο Ιράν, στο Ιράκ;

…όπου γίνονται εξεγέρσεις από τις 15 Ιανουαρίου και μέχρι σήμερα;

Ολοι βλέπουμε Πρόσωπα…

Πρόσωπα καθαρά, πρόσωπα χαμογελαστά, πρόσωπα τρομαγμένα, πρόσωπα ματωμένα!

Αλλά, Πρόσωπα! Πρόσωπα ανθρώπων που μάχονται για το Πρόσωπό τους και για το Πρόσωπο όλων μας…

Είδε κανείς ανώνυμους blogger να γράφουν…

…από την Αίγυπτο, την Υεμένη, το Μπαχρέιν, την Τυνησία, τη Λιβύη, το Ιράν, το Ιράκ;
…όπου γίνονται εξεγέρσεις από τις 15 Ιανουαρίου και μέχρι σήμερα;
Ολοι διαβάζουμε κείμενα, μηνύματα, ποστ, τουίτς με Ονόματα…
Ονόματα φαρδιά πλατιά γραμμένα, με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής. Πολλοί πιάστηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν. Πολλοί αγνοούνται. Οχι όμως και τα Ονόματά τους.
Ονόματα ανθρώπων που μάχονται για το Ονομά τους και στο Ονομα όλων μας…
Μονάχα ΕΔΩ, σ’ αυτή τη χώρα των φοβισμένων, κάποια ανθρωπάκια εξακολουθούν να κρύβουν και το Πρόσωπο και το Ονομά τους.
Σιχαμένα Τρωκτικά και σουβλακοθρεμμένα επαναστατάκια της φακής!
Και μάχονται μόνο για το δικαίωμά τους στην Ανωνυμία. Δηλαδή στην Αναξιοπρέπεια και τη Δειλία. 
Να κάτι ακόμη που κατέρρευσε αυτές τις ημέρες! Με κρότο!

Μερικά σημαντικά Tweets για τις εξεγέρσεις 20/2/11

@WWRevolution 

When tyrant kills too many, People will change from peace to armed revolution.

#Libya

 

#China

 

#Iran

 

#Bahrain

#Yemen

 

#Algeria

 

#IranElection

@Dnamith 

RT 

@EveryCountry

: Dear Tyrants of Planet Earth, it’s YOU versus THE INTERNET. You can’t win. 

#china

 

#burma

#iran

 

#libya

 

#bahrain

 

#algeria

#yemen

 

#djibouti

@omnivorist 

The other face of globalism: democracy breaking out all over the place. 

#Egypt

#Libya

 

#Algeria

 

#Bahrain

#Yemen

 

#Morocco

 … 

#China

?
@

ChrisIProcter 

RT

@ShababLibya

: BREAKING CONFIRMED: Protestors in Zawia has burned down Gaddafi’s house and now heading towards Tripoli. 

#feb17

#gaddaficrimes

 

#libya

Μερικά σημαντικά Tweets για τις εξεγέρσεις 20/2/11

@WWRevolution 

When tyrant kills too many, People will change from peace to armed revolution.

#Libya

 

#China

 

#Iran

 

#Bahrain

#Yemen

 

#Algeria

 

#IranElection

@Dnamith 

RT 

@EveryCountry

: Dear Tyrants of Planet Earth, it’s YOU versus THE INTERNET. You can’t win. 

#china

 

#burma

#iran

 

#libya

 

#bahrain

 

#algeria

#yemen

 

#djibouti

@omnivorist 

The other face of globalism: democracy breaking out all over the place. 

#Egypt

#Libya

 

#Algeria

 

#Bahrain

#Yemen

 

#Morocco

 … 

#China

?
@

ChrisIProcter 

RT

@ShababLibya

: BREAKING CONFIRMED: Protestors in Zawia has burned down Gaddafi’s house and now heading towards Tripoli. 

#feb17

#gaddaficrimes

 

#libya

Τα memes των εξεγέρσεων είναι παντού πλέον

Και πρώτα απ’ όλα ΤΙ είναι meme:

meme (play /ˈmm/[1]), a relatively newly coined term, identifies ideas or beliefs that are transmitted from one person or group of people to another. The concept comes from an analogy: as genes transmit biological information, memes can be said to transmit idea and belief information.
A meme acts as a unit for carrying cultural ideas symbols or practices, which can be transmitted from one mind to another through writing, speech, gestures, rituals or other imitable phenomena. Supporters of the concept regard memes as cultural analogues to genes, in that they self-replicate, mutate and respond to selective pressures.[2]
The word meme is a shortening (modeled on gene) of mimeme (from Ancient Greek μίμημα Greek pronunciation: [míːmɛːma] mimēma, «something imitated», from μιμεῖσθαι mimeisthai, «to imitate», from μῖμος mimos «mime»)[3] and it was coined by the British evolutionary biologist Richard Dawkins in The Selfish Gene (1976)[1][4] as a concept for discussion of evolutionaryprinciples in explaining the spread of ideas and cultural phenomena. Examples of memes given in the book included melodies, catch-phrases, fashion, and the technology of building arches.[5]
Advocates of the meme idea say that memes may evolve by natural selection, in a manner analogous to that of biological evolution. Memes do this through the processes of variation,mutationcompetition, and inheritance, each of which influencing a meme’s reproductive success.
Memes spread through the behaviors that they generate in their hosts. Memes that propagate less prolifically may become extinct, while others may survive, spread, and (for better or for worse) mutate. Memes which replicate the most effectively spread best. Some memes may replicate effectively even when they prove to be detrimental to the welfare of their hosts.[6]
A field of study called memetics[7] arose in the 1990s to explore the concepts and transmission of memes in terms of an evolutionary model. Criticism from a variety of fronts has challenged the notion that scholarship can examine memes empirically. Some commentators[who?] question the idea that one can meaningfully categorize culture in terms of discrete units.

Από την Τετάρτη θα δούμε εάν έχουν φτάσει κι εδώ!